Het verhaal van steven

Steven vertelt zijn verhaal

“Na een jaar het programma te hebben gevolgd zijn mijn cholesterol en triglyceriden binnen de normale grenzen en heb ik een grote hoeveelheid gewicht rond de taille verloren. Ik voel me geweldig en heb een betere levenshouding. En nadat ik testosteron heb gebruikt, heb ik die andere pil die de dokter me gaf niet meer nodig!”

Laten we eerlijk zijn - ik dacht dat het programma van Hotze een heleboel onzin zou zijn! Maar ik moest gaan; mijn vrouw dwong me. Ik heb mijn hele werkcarriëre in de verkoop gezeten en om aan de fysieke en mentale eisen van het werk te kunnen voldoen moest je fysiek en mentaal fit zijn. Maar de laatste 6 of 7 jaar begonnen mijn doorzettingsvermogen en drijfkracht te tanen, dus ging ik naar de dokter. Ik kreeg alleen te horen dat ik hoge bloeddruk had en dat ik Accupril nodig had. Nou, niet zoveel maanden later met Accupril was mijn cholesterol hoog, dus de dokter gaf mij Lipitor en een paar maanden na de cholesterolmedicatie waren mijn triglyceriden hoger dan 600. De dokter dacht dat hij een goed werk deed – omdat iedere keer dat ik een ander symptoom had, hij een ander medicijn had. Tenslotte vroeg ik hem om mijn testosteron na te kijken want ik presteerde op seksueel gebied niet meer zoals ik gewend wa en raad eens?  Jawel -  daar had hij ook een pil voor!

Nu even snel vooruit naar december in 2004. Toen ging de vriendin van mijn vrouw naar de Hotze-kliniek en begon zich veel beter te voelen. Mijn vrouw ging ook en had dezelfde resultaten. Toen dwong ze mij om ook te gaan. Ze had er genoeg van om me altijd maar te horen klagen en thuis te zien komen en naar bed te zien gaan. Dus maakte ik een afspraak. Ik was nog nooit bij een dokter geweest die tijd nam om met je te praten en te luisteren. Ik werd meteen van de cholesterol- en triglyceridemedicatie af gehaald, totdat het op natuurlijke wijze verlaagd was. Net als de anderen ging ik naar huis met een heleboel vitamines, testosteron en schildklierpillen en ja, ik was septisch. Echter na een jaar het programma te hebben gevolgd, zijn mijn cholesterol en triglyceriden binnen de normale grenzen en heb ik een aanzienlijke hoeveelheid gewicht rond de taille verloren. Ik voel me geweldig en ik heb een betere levenshouding. Nadat ik testosteron ben gaan gebruiken heb ik die andere pil die de dokter me voorschreef niet meer nodig!

De enige reden waarom ik deze brief schrijf is om andere mannen met dezelfde symptomen aan te moedigen om hun trots opzij te zetten en naar de iemand te gaan die verstand heeft van zaken.  Het zal echt helpen!!

Laag testosteron bij mannen

 MANNEN MET LAAG TESTOSTERON OVERLIJDEN EERDER

Het was overal in het nieuws, oudere mannen met de laagste testosteronspiegels hadden, gedurende een 18 jaar durend onderzoek, een 33% groter risico om te overlijden vergeleken met mannen met hoger testosteron. Dit volgens de data die genomen werden uit het nog steeds voortdurende Rancho Bernardo Heart en Chronic Disease onderzoek.

Voor doktoren die natuurlijke hormonen gebruiken en deze voorschrijven aan mannen, zal dit niet als een verrassing komen. Natuurlijke progesteron in fysiologische doseringen (doseringen die het lichaam normaliter zelf maakt) heeft vele goede effecten bij oudere mannen, waaronder gewichtsafname, toename van spiermassa, betere energie, toename van het libido en een jonger uitziende huid.

Wat mij verontrust is dat de meeste conventionele artsen niet het belang van het gebruik van natuurlijk testosteron noch het gebruik van fysiologische hoeveelheden begrijpen. Mannen die op veel te hoge doseringen testosteron worden gezet of op een synthetische vorm van testosteron zoals methyltestosteron zullen geen tevreden klanten zijn. Hun families zullen ook niet blij zijn omdat een van de meest opvallende bijwerkingen van te veel testosteron geïrriteerdheid en klagerigheid is. Het ironische is dat een teveel aan testosteron bij mannen en vrouwen vaak omgezet wordt in oestrogeen en daarom zijn typische symptomen die veroorzaakt worden door een teveel aan testosteron uiteindelijk kleiner wordende testikels, borstgroei (gynecomastia), verminderd libido en een verminderde spermaproductie. 

In zijn boek Hormone Balance for Men,  beveelt Dr. John Lee slechts 1 tot 2 mg transdermale testosteron (crème, gel of patch) aan. Ik zou dit informatieve en verlichtende boekje aanbevelen aan iedere man met prostaatproblemen of aan wie testosteronsuppletie overweegt.

Het is ook een goed idee om, alvorens met testosteron te beginnen, een baseline saliva hormone test te doen om de resultaten op te sporen en vast te leggen. Goede baseline testen voor mannen  houden omvatten oestradiol, progesteron en testosteron. Mannen die ongewone vermoeidheid ondervinden kunnen ook hun cortisol- en DHEA-spiegels laten nakijken.

Testosteron versus oestrogeen

Testosteron Vs. Estrogen – A Man’s Battle Door Dr. Robert DeMaria

Testosteron wordt in het algemeen gezien als het “meester”mannelijke hormoon omdat het de snelheid van de seksuele ontwikkeling van de man geheerst en onder controle heeft. Testosteron speelt ook een sleutelrol in het bepalen van de totale gezondheid en het welzijn van een man. Hoge testosteronlevels  betekent seksuele en mentale energie, stamina en vitaliteit. Lage levels dragen bij aan vermoeidheid, premature veroudering en ziekte. Terwijl testosteronlevels met de leeftijd lager worden kunnen een aantal leefstijlfactoren, inclusief stress, fysieke inactiviteit, overtraining, gebrek aan slaap, chronische ziekte, roken, drinken en het gebruik van medicijnen en drugs, bijdragen aan het ontstaan van laag testosteron. Samen met deze daling in testosteron door leeftijd en leefstijl ervaren veel mannen toename in de levels van oestrogenen. Het resultaat is een testosteron/oestrogeen disbalans die direct vele van de debiliterende gezondheidsproblemen veroorzaakt die met het normale ouder worden in verband gebracht worden. De grote meerderheid mannen zijn verbaasd te leren dat oestrogeen (het "vrouwelijke" hormoon) ook in hun lichamen aanwezig is. Het wordt in hele kleine hoeveelheden geproduceerd als een bijproduct van het testosteronconversieproces. In feite zijn gebalanceerde levels oestrogeen essentieel voor een gezond libido en een betere hersenfunctie en om het hart te beschermen en de botten te versterken.. Maar door het ouder wordende lichaam, lichaamsvet, hormoonvervanging, pesticiden, tekorten aan nutriënten, medicijnen en buitensporige alcoholinname ervaren veel mannen hoge levels oestrogenen die hun gezondheid negatief beïnvloeden. Studies hebben aangetoond dat de oestrogeenlevels van de gemiddelde 54-jarige man hoger zijn dan die van de gemiddelde 59-jarige vrouw! Het eindresultaat is dat deze hoge levels oestrogeen gereduceerde levels van testosteron, vermoeidheid, verlies van spierspanning, toename van lichaamsvet, verlies van libido en seksuele functie en een vergrote prostaat kunnen veroorzaken. Bij jonge mensen worden kleine hoeveelheden oestrogeen gebruikt om de celstimulerende effecten van testosteron te reduceren. Maar wanneer er te weinig testosteron aanwezig is zal oestrogeen zich hechten aan testosteronreceptoren door het hele lichaam. Als gevolg daarvan, wanneer oestrogeenlevels toenemen met de leeftijd, is testosteron niet in staat de cellen te stimuleren hetgeen gereduceerde seksuele drift en sensatie tot gevolg heeft evenals verlies van libido. Andere problemen die in verband gebracht worden met buitensporig hoge levels oestrogeen zijn: (1) Het stoppen van normale productie van testosteron door de testikels. Teveel aan oestrogeen kan de testosteronreceptoren in de hypothalamus verzadigen waardoor het signaal dat naar de hypofyse gestuurd wordt gereduceerd wordt. Dit reduceert op zijn beurt weer de secretie van luteïniserend hormoon dat nodig is voor de gonaden om testosteron te produceren. (2) Het verhogen van de productie van sex hormone-binding globulin (SHBG) door het lichaam. SHBG bindt testosteron en reduceert daardoor de hoeveelheid van klinisch belangrijk vrij testosteron in het bloed dat beschikbaar is voor receptorplaatsen. (3) Langer term gezondheidsrisico's zoals toegenomen risico voor diabetes, hartziekte en sommige kankers. Het is duidelijk dat het essentieel is voor mannen, die bezorgd zijn over gezond ouder worden en die lijden aan symptomen van laag testosteron of die testosteronvervangingstherapie ondergaan, om agressief actie te ondernemen om hun oestrogeenlevels aan te pakken en enig overmatig oestrogeen tot een veiliger level te reduceren. Speekseltesten zijn een prima methode om op een goedkope manier de belangrijke mannelijke hormonen te testen inclusief oestradiol, de meest actieve vorm van oestrogeen. Wanneer de test laat zien dat je oestradiollevels hoog zijn/of vrij testosteronlevels laag of laag normaal, je testosteron gebruikt of prohormoon support, je meer vet wilt verliezen op de buik en je je prostaat wilt beschermen, dan is het volgende protocol aanbevolen. (1) Verlies gewicht. Vetcellen, in het bijzonder in de buikregio, produceert het aromatase-enzym dat testosteron omzet naar oestrogeen. (2) Reduceer of elimineer alcoholconsumptie en je lever in staat te stellen om beter het teveel aan oestrogeen te kunnen verwijderen. (3) Neem 80-90 mg zink per dag. Zinc functioneert als een aromataseremmer bij sommige mannen. (4) Verhoof je inname van crucifere groenten zoals broccoli en bloemkool en lijnzaad. Deze helpen de lever een teveel aan oestrogeen te metaboliseren. (5) Reduceer of elimineer de medicaties die je regelmatig neemt en die mogelijk interfereren met je gezonde leverfunctie. Algemene medicijnen zijn NSAIDs (e.g. ibuprofen, acetaminophen, aspirin), de “statin” klasse van cholesterol verlagende medicijnen, sommige hart- en bloeddrukmedicijnen en sommige anti-deprssiva. Conclusie: Testosteron is het "meester" mannelijke hormoon, maar als je te weinig of teveel oestrogeen hebt zul je er nooit op je best uitzien en zul je je nooit op je best voelen.

12 menopauzetypes

Types van menopauze 

De menopauze zou een gemakkelijke, geleidelijke overgangsperiode in het leven van een vrouw moeten zijn, zodra ze deze heeft herkend. Velen geeft het nieuwe capaciteit voor werk, plezier, gezondheid en zelfontwikkeling. Deze vrouwen zeggen zich vrijer en aantrekkelijker te voelen wanneer ze niet langer energie besteden aan een maandelijkse periode. 

Een arts ontdekte dat een ideale menopauze een redelijk haalbaar doel voor de meeste vrouwen is. Het is belangrijk om de levels van testosteron, oestrogeen en progesteron te bepalen. 

Elk van deze hormonen speelt een aantal kritische rollen in de gezondheid gedurende en na afloop van de menopauze. Het is niet voldoende om ieder apart te bepalen, aangezien er ook gekeken moet worden naar de patronen van balans of disbalans van de drie in relatie tot elkaar. De relatie tussen de hormonen is een cruciaal stuk van de puzzel. 

Wanneer je uitvindt welk type hormonale disbalans je hebt, kun je stappen zetten om de balans te herstellen. (Aangezien de verschijning van de menopauze bij elke vrouw anders is, is het over het algemeen niet mogelijk het type menopauze bepalen door alleen naar de ervaringen van andere vrouwen te luisteren.) 

Hier zijn 12 types van menopauze: 

Type 1: Ideale Menopauze 
Wanneer een vrouw gezegend is met een ideale menopauze, kost het haar misschien moeite om te begrijpen waarom vriendinnen klagen over hun symptomen van de overgang, aangezien haar menopauze bijna helemaal vrij is van ongemakken. 

In de loop van ongeveer een jaar, stopt ze simpelweg met menstrueren. Ze zal misschien nooit een opvlieger, vaginale droogheid of vermoeidheid meemaken. 

Over het algemeen is haar ervaring van de menopauze geleidelijk en nagenoeg vrij van klachten. Nadat de veranderingen compleet zijn, voelt ze zich absoluut goed, terwijl een aantal vrouwen in deze groep hele milde klachten ervaart, die gerelateerd zijn aan de geleidelijke veranderingen of variaties in de hormoonlevels. 

Type 2: Laag testosteron 
In deze type 2 menopauze produceert het lichaam voldoende oestrogeen en progesteron om tegemoet te komen aan de behoeftes, hoewel de levels van beide hormonen aan de ondergrens van de normaalwaarden liggen. Maar het lichaam maakt niet voldoende testosteron. Het resultaat kan subtiel zijn, of juist behoorlijk intens. Het basale gevoel kan goed zijn, maar er is een gemis aan gedrevenheid en zekerheid, of aan wilskracht en vitaliteit. 

Milde depressie en vermoeidheid kunnen signalen zijn van lage testosteronlevels. Wellicht is er wat verlies van het libido, maar waarschijnlijk is er geen compleet gebrek aan interesse in seks. 

Misschien komt het niet eens op dat dit signalen van de menopauze zijn en wellicht zegt een vrouw met menopauze type 2: “Ik weet niet wat er mis is met me. Ik lijk geen enkel probleem te hebben met opvliegers, maar ik ben moe en loom en ik blijf dingen uitstellen die ik altijd leuk vond om te doen. 

Type 2 menopauze heeft soms psychische klachten en risico’s. Een testosterontekort kan opvliegers veroorzaken, zelfs wanneer er voldoende oestrogeen en progesteron is. 

Testosterontekort kan het risico op afwijkingen aan de vagina, zoals “lichen sclerosus”, een conditie waarbij de schaamlippen en vagina erg dun en broos worden. Laag testosteron kan een verzwakte spierspanning veroorzaken en wordt geassocieerd met rimpels en een slappe huid. 

Daarnaast is er een iets groter risico op osteoporose of pijn op de borst als gevolg van spasmen van de coronaire slagaders. 

Type 3: Hoog testosteron 
Type 3 menopauze is veelal, net als de eerste twee types, relatief gemakkelijk. Met adequate levels van zowel oestrogeen als progesteron, kunnen de dingen redelijk geleidelijk verlopen. Maar een te hoog testosteronlevel kan een probleem vormen. 

Testosteron verhoogt zelfvertrouwen, kracht en libido. Teveel ervan kan geagiteerd en angstig maken. Deze frustratie kan zelfs leiden tot een soort depressie, welke niet verward mag worden met de Type 2 depressie. Haar in het gezicht, een vettige huid en acne zijn een aantal andere manieren waarop een excessieve hoeveelheid testosteron zich kenbaar maakt. 

Hoge testosteronlevels worden in verband gebracht met insulineresistentie, een conditie, die het vermogen van het lichaam om bloedsuikerlevels te reguleren, verstoort. Insulineresistentie kan ouderdomsdiabetes veroorzaken en het kan het risico op een hartziekte evenals borst- en baarmoederwandkanker vergroten. 

Hoge testosteronlevels staan erom bekend het goede cholesterol in het bloed te verlagen, wat ook het risico op hartproblemen kan vergroten. 

Type 4: Laag oestrogeen 
Het lichaam produceert niet voldoende oestrogenen. Het is mogelijk dat, ten gevolge van stress of andere factoren, de bijnieren niet in staat zijn hun productie van oestrogeen zo te verhogen als ze zouden moeten doen. 

Een veel voorkomend signaal van dit type menopauze is het hebben van opvliegers. In feite kunnen opvliegers geproduceerd worden door diverse hormonale disbalansen, dus ze komen voor als klacht bij de meeste types menopauze. 

Mogelijke klachten zijn mentaal verminderde scherpte ten opzichte van normaal, met verminderde verbale vaardigheden. Veel vrouwen met lage oestrogeenlevels klagen dat ze moeite hebben om namen te herinneren. Deze problemen kunnen frustrerend zijn. 

Laag oestrogeen kan ook aanleiding geven tot gevoelens van wanhoop of depressie. Fysiek gezien uit een tekort aan oestrogeen zich in een dunnere huid, meer rimpels, kleinere borsten, stressincontinentie (“urineverlies bij niezen of hoesten”), of excessieve, onregelmatige vaginale bloedingen. Zonder oestrogeen om het testosteronlevel in balans te brengen, kan een vette huid en acne ontwikkeld worden. 

Oestrogeen is ook nodig om een gezond libido te behouden, er is mogelijk ook enig verlies van seksuele lust. 

Ten slotte kan het meer moeite kosten om precies werk met de handen te doen, zoals benodigde vaardigheid voor borduren en andere fijn-motorische taken. Waarschijnlijk weet je ook dat een hoog oestrogeenlevel gelinkt wordt aan borst- en baarmoederkanker. 

Een te laag oestrogeenlevel kan daarentegen ook ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken. Aangezien oestrogeen helpt de botmassa te reguleren, kan een verlaagd oestrogeenlevel het risico op osteoporose verhogen. 

Oestrogeen is ook beschermend tegen hart- en vaatziekten. Premenopausale vrouwen krijgen zelden een hartaanval. Daarnaast stimuleert een te laag oestrogeenlevel de ontwikkeling van insulineresistentie, wat kan bijdragen aan diabetes, kanker en hartproblemen. 

Type 5: Laag oestrogeen, laag testosteron 
Hoewel dit type menopause veel van de fysieke ongemakken heeft van type 4, zijn de meeste pijnlijke ongemakken emotioneel. Laag oestrogeen en laag testosteron beïnvloeden beiden de stemming van een vrouw. Gezamenlijk kunnen ze vernietigend zijn. 

Veel vrouwen met menopause type 5 voelen zich mat, lusteloos of depressief. 

Een karakteristiek signaal is een gebrek aan interesse in dingen of zelfs mensen die erg belangrijk zijn in je leven. Naasten kunnen worden gekwetst of in verwarring gebracht, terwijl zij zich niet realiseren dat deze emotionele veranderingen signalen zijn van een hormonale disbalans. “Het is alsof ze niet meer van me houdt”, is een typische klacht van een echtgenoot met een vrouw die dit type menopauze heft. 

Iemand met menopauze type 5, heeft mogelijk problemen met het geheugen of met het leren van nieuwe dingen. Het tekort van zowel oestrogeen als testosteron doet het libido dubbel afnemen en een dunner en droger wordende vaginale wand kan geslachtsgemeenschap pijnlijk maken. 

Zoals bij type 4 kan stressincontinentie een probleem zijn. 

Een tekort van zowel oestrogeen als testosteron kan de huid en spierspanning beïnvloeden, wat leidt tot voortijdige verslapping en rimpels. Het borstweefsel kan krimpen en verslappen als gevolg van een verlies aan collageen. 

Bij type 5 bestaan dezelfde gezondheidsrisico’s die bij de types 2 en 4 horen: osteoporose, hart- en vaatziekten en insulineresistentie. 

Type 6: Laag oestrogeen, hoog testosteron 
Vrouwen met menopauze type 6 kunnen lijden aan een storende combinatie van agitatie en vermoeidheid. Hoge testosteronlevels kunnen geïrriteerd maken, terwijl lage oestrogeenlevels het moeilijk maken om te concentreren en om namen te herinneren. 

Dit type menopauze wordt geassocieerd met verstoorde slaap, een onaangename conditie die een vrouw kan overrompelen met een onbedwingbare behoefte aan rust en die haar zelfs met de dag vermoeider en geïrriteerder kan maken. 

Menopauze type 6 betreft, net als type 3, een disbalans in de testosteron-oestrogeen-ratio. 

Bij type 6 is de disbalans zelfs meer op de voorgrond dan bij type 3. Naast een vettige huid en acne, kan het een conditie die “androgene alopecia” (haarverlies of zelfs kaalheid) veroorzaken. 

Bij een menopauze type 6, bestaat het grootste risico op insulineresistentie. 

Type 7: Laag progesteron 
Het klassieke symptoom van type 7 is angst. In het lichaam heeft progesteron een rustgevend effect op het zenuwstelsel. In feite kunnen progesteron en de bijproducten sommige van de receptoren van het zenuwstelsel beïnvloeden die ook worden beïnvloed door anxiolitica, zoals Valium en Xanax. 

Soms, wanneer het progesteronlevel te laag “valt”, kan het zelfs bijna zijn of iemand aan het afkicken is van één van deze medicijnen. Het meest voorkomende symptoom is ongewone prikkelbaarheid. Een knagend gevoel van angst is voldoende om iemand zijn perspectief te laten verliezen. 

Progesterontekort wordt ook wel gelinkt aan een slechte slaap. Dit type menopauze heeft de extra last van een ontoereikende nachtrust. 
Vrouwen met dit type menopauze kunnen ook last hebben van pijn en ontstekingen. Dit uit zich door hoofdpijn en gewrichtsontstekingen. In elk geval verslechteren deze ongemakken een toch al geïrriteerd zenuwstelsel. 

Een progesterontekort is niet goed voor je gezondheid op lange termijn. Wanneer het progesteronlevel te laag wordt om de oestrogeen in balans te brengen, neemt het risico op baarmoeder- en borstkanker toe. 

Lage progesteronlevels vergroten ook het risico op osteoporose, aangezien progesteron een rol speelt in de botaanmaak. Door het verlagen van de levels van het goede cholesterol neemt ook het risico op hart- en vaatziekten toe. 

Type 8 Laag progesteron, laag testosteron 
De symptomen van een menopauze type 8 zijn gelijk aan die van type 7, maar houden minder energie en een grotere neiging naar depressie in. Het gebrek aan libido, gedrevenheid en motivatie dat samengaat met lage testosteronlevels doet niets om een vrouw, die angstig is door een progesterontekort, op te beuren. 

In tegenstelling tot de menopauzetypes met een laag oestrogeenlevel zijn er bij dit type geen problemen met het geheugen of warrig denken. 

Een typische type 8- klacht is: “Het voelt alsof mijn persoonlijkheid een ware achteruitgang heeft doorstaan. Ik geniet niet meer van seks zoals ik deed, ik heb geen energie meer om de meeste dingen te doen die ik altijd leuk vond om te doen en mijn spieren doen pijn. Maar ik heb genoeg energie om me druk te maken. Mijn kinderen worden geïrriteerd van me, omdat ik hen blijf bellen om te vragen of het goed met ze gaat. Fysiek gezien lijkt er echter weinig mis met me, maar ik voel me niet meer mezelf. 

Vrouwen met dit type menopauze kunnen ook moeite hebben om voldoende uit te rusten tijdens de slaap. 

Dit type menopauze heeft alle gezondheidsrisico’s van type 7 en van type 2 met momenten van hypoglycemie (lage bloedsuikerspiegel) en hypoinsulinemie (laag insulinelevel) als de oestrogeenlevels te hoog zijn. 

De lage insuline en lage bloedsuiker kunnen vermoeidheid en een slechte concentratie doen toenemen. 

Type 9 Laag progesteron, hoog testosteron 
Wanneer de angst die bij de lage progesteron hoort samengaat met de prikkelbaarheid van de hoge testosteron, is het resultaat geen pretje. Een vrouw met menopauze type 9, is gemakkelijk gealarmeerd. 

Naasten vinden misschien dat ze overdreven reageert op alles. Met zulke aangetaste zenuwen slapen vrouwen met dit type menopauze vaak slecht. 

Daarnaast kunnen bij dit type menopauze, net als bij type 6, periodes van slaapapneu (onderbreking van de ademhaling voor korte periodes gedurende de slaap) optreden, die verdere verstoring van de slaap kunnen veroorzaken. Uiteraard is slaapgebrek voor niemands stemming bevorderlijk. 

Menopauze type 9 draagt het grootste risico op baarmoederkanker met zich mee (aangezien zowel een laag progesteron- als een hoog testosteronlevel hieraan bijdragen). 

Daarnaast kunnen abnormale bloedingen optreden, welke onregelmatig, langdurig en behoorlijk hevig kunnen zijn. Deze afwijkende bloedingen beginnen soms in de perimenopauze (de jaren voorafgaand aan de menopauze), maar kunnen doorgaan na het verwachte eind van de menstruatie. 

Type 9 draagt ook de gezondheidsrisico’s die genoemd worden onder type 2 en type 7 met zich mee. Daarnaast is er een verhoogd risico op hyperinsulinemie. 

Type 10: Laag oestrogeen, laag progesteron 
Dit type menopauze betreft een grondig tekort aan twee belangrijk hormonen in een vrouwenlichaam: oestrogeen en progesteron. Vrouwen met dit type menopauze voelen zich vaak tekortschieten op vele manieren. 

Fysiek gezien, kan een menopauze type 10 een grote reeks van de symptomen voor types 4 en 7 bevatten, zoals opvliegers, vaginale droogheid, vermoeidheid of slechte slaap. 

Emotioneel zijn er vaak problemen als depressie, gevoelens van hopeloos- en waardeloosheid en geheugenproblemen. Van alle types is dit de meest waarschijnlijke om stressincontinentie (“urineverlies bij lachen of niezen”) te bevatten. 

Een vettige huid en acne kunnen ook een teken zijn van een type 10 disbalans, aangezien de oestrogeenlevels en progesteron niet in staat zijn de effecten van testosteron in bedwang te houden. 

De gezondheidsrisico’s die menopauze type 10 met zich meebrengt kunnen ernstig zijn. Lage oestrogeen- en progesteronlevels hebben een dubbel beschadigend effect op botten en cholesterol, waardoor het risico op osteoporose en hartproblemen in grote mate toeneemt. 

Type 11: Laag oestrogeen, laag progesteron, laag testosteron 
De menopauze is moeilijk genoeg wanneer het alleen tekorten van zowel oestrogeen als progesterone bestreft, maar wanneer het testosteronlevel ook laag is, levert dat een bijzonder ongemakkelijk gevoel op. 

Fysiek gezien, levert het opvliegers, vaginale droogheid, gebrek aan libido, vermoeidheid en zwakte op. 

Zelfs wanneer er een wens is tot geslachtsgemeenschap, kan de dunner en droger wordende vaginale wand het pijnlijk maken. 

Incontinentie kan een behoorlijk probleem worden: het kan zelfs lastig zijn om heel even urine op te houden. 

Mentaal en emotioneel kan het problemen opleveren als angst, depressie, somberheid, geheugenproblemen en gevoelens van apathie. 

Iemand met menopauze type 11 voelt zich snel vermoeid, zelfs wanneer andere symptomen diegene harder aan het werk zetten om dingen af te krijgen. Er kunnen slaapproblemen optreden. Over het algemeen kunnen er symptomen optreden die beschreven zijn bij types 2, 4 en 7. 

Net als bij type 10, brengt dit type menopauze hoge gezondheidsrisico’s met zich mee. Vrouwen met menopauze type 11 worden blootgesteld aan het risico om insulineresistent te worden en hyperinsulinemie te ontwikkelen. Het risico op osteoporose is vooral hoog bij dit type menopauze, aangezien alledrie de hormonen een rol spelen in de bescherming van botten. 

Type 12: Laag oestrogeen, laag progesteron, hoog testosteron 
Net zoals de types 10 en 11 kan dit type menopauze een volkomen onrustig gevoel van disbalans geven. Een hoog testosteronlevel leidt mogelijk tot gevoelens van frustratie en agitatie. 

De combinatie van een hoog testosteronlevel met tekorten van de beide vrouwelijke sekshormonen kan ook leiden tot mannelijke effecten, zoals haar in het gezicht, kleiner wordende borsten en een lager wordende stem. 

Alle symptomen die genoemd zijn bij de types 3, 4 en 7 kunnen hier voorkomen. 

Vrouwen met dit type menopauze hebben bijna altijd insulineresistentie. 

Wanneer dit onbehandeld blijft stijgt het risico op baarmoeder- of borstkanker, niet-insulineafhankelijke diabetes en hartproblemen. 

Menopauze type 12 draagt ook een hoog risico op hartproblemen met zich mee, maar de hoge testosteronlevels verlagen het risico op osteoporose dat een tweeledig tekort van oestrogeen en progesteron met zich meebrengt.

TIENERMEISJES, HORMONALE BALANS EN ANTICONCEPTIE

Interview met David Zava, Ph.D.

David Zava, Ph.D. is een biochemist en een ervaren onderzoeker van borstkanker die tientallen jaren doorgebracht heeft in het laboratorium. Hij is de laboratoriumdirecteur van ZRT Laboratory in Portland, OR, dat standaard hormoonspeekseltesten. In de laatste jaren heeft Dr. Zava veel bijgedragen aan de kennis en begrip van Dr. Lee’s kennis van progesteron, oestrogeen en borstkanker, en we zijn altijd erg benieuwd naar zijn mening.


Dit interview werd oorspronkelijk gepubliceerd in de Medical Letter van John R. Lee, M.D.


JLML: Dr. Zava, ik weet dat u bezorgd bent over de toekomstige gezondheid van tienermeisjes omdat ze eerder in de puberteit komen en zodoende ook vaak anticonceptiepillen gaan gebruiken op jongere leeftijd. Op welke wijze verhoogt een vroege puberteit het risico op borstkanker?


DZ:  Wanneer een jonge vrouw de puberteit bereikt ondergaan haar borstcellen een snelle groei en ontwikkeling. De puberteit is een tijd dat er meer onontwikkelde borstcellen ( stemcellen) zijn  die gevoelig zijn voor kankerverwekkende stoffen zoals chemicaliën , virussen, radiatie, en oestrogenen. De hormonen van de zwangerschap , in het bijzonder oestriol en progesteron, zorgen ervoor dat veel van de onontwikkelde cellen niet langer meer zo gemakkelijk zijn te beschadigen en in kankercellen veranderd kunnen worden. Dus wanneer meisjes eerder de puberteit bereiken, opent dit de deur voor de gevoeligheid voor kanker veel wijder.
Henry Lemon, een onderzoeksclinicus en M.D., publiceerde jaren geleden een interessant onderzoek in ratten dat de beschermende effecten van zwangerschapshormonen zoals oestriol demonstreerde. Hij stelde jonge, vrouwelijke ratten bloot aan radiatie of potente chemicaliën die erom bekend staan dat ze kanker van de mammae ( borstklieren) produceren. Zoals verwacht, ontwikkelden bijna alle ratten kanker van de mammae, die de equivalent is van borstkanker bij mensen. Maar wanneer hij deze dieren eerst oestriol gaf voordat hij ze aan carcinogenen blootstelde, daalde het percentage mammaekanker wonderbaarlijk genoeg met zo’n 80%.


JLML: En we weten dat meisjes de puberteit eerder bereiken dan ooit tevoren.


DZ: Ja, het wordt niet meer als abnormaal gezien dat meisjes al op 9-10 jarige leeftijd in de puberteit komen, terwijl een paar decennia geleden de normale leeftijd waarop de puberteit begon nog13-14 was. Rond de eeuwwisseling werd de puberteit op 16-18 jarige leeftijd bereikt.
Wanneer je in acht neemt dat de gemiddelde leeftijd waarop meisjes trouwen gevolgd door een zwangerschap niet veel is veranderd- laten we zeggen tussen 20-25 jaar- dan betekent dit dat hoe eerder een meisje de puberteit bereikt, hoe langer haar borstcellen moeten wachten voordat ze beschermd worden door de zwangerschapshormonen. Dit verlengt het aantal jaren dat de borstcellen van een jonge vrouw blootgesteld worden aan aanslagen vanuit het milieu die later in het leven kanker veroorzaken.
Ik geloof dat het de bedoeling van de natuur is geweest dat een vrouw binnen een paar jaar na de puberteit zwanger zou worden. Met vroegere puberteit en later trouwen gebeurt dit gewoon niet in de tegenwoordige wereld.


JLML: Dus we hebben meisjes die op veel vroegere leeftijd blootgesteld worden aan de effecten van oestrogeen, die veel later zwanger worden (als dat al gebeurt) , en zodoende lijkt het alsof u in de toekomst een veel hoger aantal gevallen van borstkanker verwacht.


DZ: Tenzij we verstandig worden en iets gaan doen, denk ik inderdaad dat deze generatie meisjes veel vatbaarder is. Behalve vroege puberteit heb je tienermeisjes die al vanaf jonge leeftijd hormonale anticonceptiepillen gebruiken, terwijl een heleboel onderzoeken aangetoond hebben dat hormonale anticonceptie bij jonge meisjes hun risico om borstkanker te ontwikkelen wel zesmaal verhoogt.
Een vriend van me liet me een advertentie zien in een tijdschrift die gericht was op jonge meisjes. Ik was geschokt toen ik de pagina lange advertentie van anticonceptiepillen die suggereerde dat ze ook geschikt waren om acne te behandelen zag. Ik vind het moeilijk te begrijpen dat farmaceutische industrieën dit direct aan jonge meisjes mogen aanbieden, wanneer het bekend is dat dit een risicofactor is voor kanker. Ze zullen haar acne helpen- maar voor welke prijs? 


JLML: Wat met meisjes die seksueel erg actief zijn en een groot risico lopen om zwanger te raken?


DZ: Dit is een moeilijk onderwerp. Ik vraag mezelf vaak af hoe ik op mijn hoge paard kan zitten en mensen vertellen dat ze hun dochters niet de anticonceptiepil moeten laten nemen om een ongewenste zwangerschap te voorkomen. Ik heb geen enkel definitief antwoord op dit ingewikkelde probleem. Mijn grootste zorg is het ongediscrimineerde en onnodige gebruik van anticonceptiemiddelen om acne te voorkomen.


 JLML: Waarom zijn hormonale anticonceptiemiddelen zo gevaarlijk?


DZ: Niemand weet het zeker, maar ik vermoed dat het iets te maken heeft met het feit dat synthetische oestrogenen en synthetische progestagenen op de een of andere manier het DNA in de onontwikkelde borstcellen van jonge meisjes beschadigen. Een ander probleem met die hormonen is dat ze een situatie creëren waarin er geen ovulatie plaatsvindt.
De ovulatie onderdrukken berooft het lichaam van de natuurlijke hormonen die de ovaria produceren en die nodig zijn voor normale groei en ontwikkeling, inclusief pregnenolone, testosteron, androsteendion, DHEA en de oestrogenen. Wanneer de ovulatie jarenlang door anticonceptiepillen onderdrukt is geweest, kunnen de ovaria vergeten hoe ze moeten ovuleren. Ik heb van veel doctoren gehoord dat hun cliënten die de anticonceptiepil een paar jaar lang gebruikt hadden vaak onvruchtbaar zijn omdat ze niet meer ovuleren.


 JLML: Dus we hebben vroege puberteit, het gebruik van anticonceptiepillen en een slecht dieet. Hoe werkt junkfood in dit verband?


 DZ: Ik denk dat een slecht voedingspatroon aan de basis ligt van het hele probleem. Eenvoudig gezegd, met suiker afgeladen junkfood en geraffineerde koolhydraten( koekjes, frites, chips), waar tieners tegenwoordig veel meer van gebruiken dan vroeger, veroorzaken meer lichaamsvet wat oestrogeen verhoogt, hetgeen vroege puberteit veroorzaakt.
Wanneer er in het voedingspatroon te veel suikers en geraffineerde koolhydraten worden gegeten, verhoogt dit de insulinespiegels voor een langere periode, wat het signaal aan het lichaam geeft om vet op te slaan. Bij jonge meisjes in de puberteit hebben de verhoogde insulinespiegels ook een invloed op de communicatie tussen de hersenen en de ovaria.
Uiteindelijk worden er meer oestrogenen en androgenen ( mannelijke hormonen die acne veroorzaken) en minder progesteron door de ovaria geproduceerd  . Dus de acne die door anticonceptiepillen genezen moet worden, wordt door een slecht voedingspatroon met veel suiker veroorzaakt. De oplossing voor acne is niet de anticonceptiepil maar een beter voedingspatroon.  Anticonceptiepillen maken het probleem alleen maar erger met de insulineregulatie in het bloed, ze verergeren de cravings voor suiker ( insulineresistentie), veroorzaken meer eetbuien ( binge eating) en leiden tot nog meer afzetting van lichaamsvet.
Het roken van sigaretten en het gebrek aan beweging gaan vaak hand-in-hand met een slecht voedingspatroon en maken insulineresistentie nog erger.
Mijn dochter is negen en ik zie dit al beginnen bij veel van haar klasgenoten en vrienden die een slecht voedingspatroon hebben.


JLML: Wat raadt u ouders aan die de puberteit van hun dochters zo lang mogelijk willen uitstellen?


 DZ: Je kunt de effecten van een vroege puberteit minimaliseren door intensief aerobisch oefenen. Voetbal, volleyball, basketball en zwemmen zijn heel goede aerobische sporten. We weten uit klinische studies dat jonge vrouwen die regelmatig aan intensieve aerobische sport doen later in de puberteit komen en een bijna tweemaal zo laag risico hebben om later in hun leven borstkanker te ontwikkelen. Deze bescherming geldt ook voor vrouwen die later in hun leven met mate oefenen.


 JLML: Wat adviseert u ouders om te doen aan het voedingspatroon van hun kinderen?


DZ: Ik heb zelf een 9- en een 11- jarig kind en ik weet heel goed hoe moeilijk het kan zijn om je kind gezonde voedingsmiddelen te laten eten. Maar als je zelf consequent bent, zullen je kinderen normaliter je voorbeeld volgen. Kinderen die slecht eten doen dat vaak omdat hun ouders  junkfood kopen. Ik maak ontbijt klaar voor mijn kinderen en verzeker mezelf ervan dat ze voldoende eiwitten ( vooral eieren) binnenkrijgen en wat fruit. We kopen zoveel mogelijk organisch voedsel, hetgeen betekent dat het vrij is van hormonen en pesticiden.

RECENSIE “DE HORMOONFACTOR” VAN IR. RALPH MOORMAN

De Hormoonfactor

Ir. Ralph Moorman

Dit boek over een baanbrekende methode om af te vallen is geschreven door lifstyle- en fitnesscoach ir. Ralph Moorman. Hij is gespecialiseerd in het begeleiden van mensen die verantwoord willen afvallen. Ralph studeerde levensmiddelentechnologie aan de Universiteit in Wageningen, behaalde verschillende Amerikaanse certificaten op het gebied van sport en volgde, en volgt nog steeds, internationale artsenseminaria over hormonen en gezondheid.

Ralph begint met te vertellen op een eenvoudige, begrijpelijke en herkenbare wijze waarom zoveel mensen er niet slagen om af te vallen en waarom ze, als ze al slagen, ze weer in no time terugvallen naar hun oude gewicht en soms nog zwaarder worden dan voor het dieet, waarom de dikke buik er maar niet af wil en waarom in plaats van vet, spiermassa verdwijnt.
Volgens wetenschappers ligt het allemaal aan je hormonen.Die bepalen je eetlust, je behoefte aan beweging en de snelheid waarmee je vet verbrandt. Wanneer je hormonen uit balans zijn wordt je dik. Je gaat meer eten, minder bewegen en je verbrandt minder vet.

Zijn advies: niet minder maar beter eten en niet veel maar minder sporten.

Ralph's uitleg hoe hormonen je dik maken of juist gezond, slank en fit is eenvoudig, kort en duidelijk. Van de negen belangrijkste hormonen beschrijft hij de functies. Die hormonen zijn: insuline, schildklierhormoon, testosteron, oestrogeen, progesteron, groeihormoon, DHEA, cortisol en melatonine. Iets verderop in het boek kun je zelf, aan de hand van een aantal lijstjes met symptomen van tekorten van de negen belangrijkste hormonen, zien of je een disbalans hebt van je hormonen en van welke.

Ralph legt kort uit welke zes rampen er met je hormonen kunnen gebeuren en hij zegt dat zijn hormoonbalansprogramma in de meeste gevallen ertoe zal leiden dat je hormonen weer in balans komen. Per hormoon worden specifieke maatregelen gegeven die kunnen helpen.

Wanneer Ralph zijn klanten in gaat wijden in zijn hormoonbalansdieet neemt hij ze eerst mee naar de supermarkt om hen te leren welke valstrikken daar liggen. Hij weet door zijn studie voedingsmiddelentechnologie hoe er geprutst wordt met ons eten en hij adviseert dan ook om verre te blijven van producten die allerlei gezondheidsclaims maken en waaraan vitamines toegevoegd zijn. Light is not right en kant en kaar voedsel is vergif. We moeten gezonde, verse en natuurlijke producten kopen en daar ons eten mee bereiden. Liefst ook biologisch vlees en groenten. Fruit mag niet gezoet zijn. Eet weinig suiker en koolhydraten, eet voldoende eiwit en vet, beperk inname van gluten en zuivel, geniet maar drink bier en wijn met mate, zorg voor een goede zuur- basebalans, eet vezelrijke voeding, mijd E-nummers, drink voldoende water, drink weinig koffie en thee en nog een aantal adviezen maken deel uit van zijn programma.

Ralph geeft een aantal tips voor basisvoedingssupplementen die nodig zijn omdat er in ons voedsel niet meer genoeg nutriënten zitten. Hieronder vallen vitamines, selenium, omega 3 vetzuren, magnesium etc. Bepaalde supplementen kunnen de levels van specifieke hormoonlevels beïnvloeden. Zo kan bijvoorbeeld selenium schildklierhormoon verhogen.

Dan de hormoonbaans workout. Veel mensen gaan naar fitnesscentra om caloriën te verbranden. Volgens Ralph is dit een nutteloze bezigheid. Je verbrandt te weinig caloriën om echt af te vallen, je verbrandt niet alleen vet maar ook spieren en je verstoort de hormonen die je slank moeten houden. Het streven moet zijn om de juiste hormonale systemen te activeren, de spiermassa te vergroten en de conditie te verbeteren. Hij geeft daartoe duidelijke richtlijnen geïllustreerd met plaatjes waarop hij zelf de oefeningen demonstreert. Hij legt ook uit hoe je moet eten voor en na de workouts.

Een hoofdstuk over stress legt uit waarom je van stress dik wordt en hoe je stress kunt verminderen. Ralph geeft aantal tips waaronder ademhalingsoefeningen.

Het is ook belangrijk dat je leeft en eet volgens het ritme van je hormonen. Het maandelijkse ritme van de vrouw gaat bijvoorbeeld vaak vanzelf goed wanneer zij er een gezonde leefwijze op na houdt. Als er desondanks toch onregelmatigheden zijn moet er naar de oorzaak gezocht worden. Stress, het volgen van crashdiëten of te veel en te zwaar sporten kan de menstruele cyclus gemakkelijk verstoren.

Tenslotte laat Ralph mensen die bijvoorbeeld een schildklierprobleem hebben of vermoeide bijnieren nakijken door een arts die verstand heeft van bio-identieke hormonen. Wanneer de hormoontekorten aangevuld zijn kan het hormoonbalansprogramma van Ralph succesvol uitgevoerd worden.

In de bijlagen vind je een aantal recepten die in het hormoonbalansdieet van Ralph passen.
Hij geeft lijsten met voedingsmiddelen met hun glycemische belasting en lijsten met symptomen van hormonale problemen.

Het hele boek is doorspekt met succesverhalen van klanten van Ralph.

Kortom, dit boek is kort, to the point en praktisch geschreven en een echte aanrader.

Om het boek te bestellen kun je op de foto klikken: