De schildklierhormonen en vrouwelijke hormonen in balans brengen

Drs. Richard and Karilee Shames

About.com Health’s Disease and Condition content is reviewed by our Medical Review Board

In de afgelopen weken is het ons duidelijk geworden dat heel veel vrouwen nog steeds in verwarring zijn over de interacties tussen hun schildklierhormonen en de balans van hun vrouwelijke hormonen. Het goede nieuws is dat de gedachte, dat oestrogeen de oplossing zou zijn voor alle kwalen, grond begint te verliezen. Het slechte nieuws is, dat veel vrouwen niet weten hoe ze verder moeten met de balans van hun vrouwelijke hormonen.

De meer progressieve gynaecologen gebruiken bio-identieke hormonen in plaats van Premarin & Provera. Maar toch is het mogelijk dat estriol en gemicroniseerd progesteron niet de gewenste resultaten opleveren, tenzij ook mogelijke schildklierproblemen in acht genomen worden. Dit kan moeilijk zijn wanneer je gynaecoloog - zoals zo velen – nog steeds niet de nieuwe richtlijnen hanteert ( TSH hoegr dan 2.0 is verdacht voor een trage schildklier en hoger dan 3.0 is de diagnose hypothyroïdie.

Toen we ons boek THYROID POWER schreven, namen we het standpunt in (voor het gemak) dat, er zo nodig, een extra schildklierbalans zou komen door de vrouwelijke hormonen aan te passen en daarna, zo nodig, de bijnierhormonen aan te passen. Het omgekeerde van deze stellingname geldt ook. Verdere aanpassingen van de schildklier (of je nu gediagnosticeerd bent voor een schildklierprobleem of niet) kan enorm helpen bij het in balans brengen van je reproductieve hormonale balans. De interactie tussen deze twee hormonale systemen is uiterst belangrijk. Iedereen die anticonceptiepillen of oestrogeen heeft gebruikt  moet weten dat een extra effect van deze actie is dat het schildklierhormoonbindende eiwit in het bloed toeneemt.

Dit betekent dat bijna iedere schildkliertestuitslag verdacht is, omdat de reguliere testen aan zullen tonen dat er meer dan voldoende schildklierhormoon in het bloed aanwezig is, maar je  toch onvoldoende ervan in je weefsels kunt hebben. Met andere woorden, oestrogeen maakt schilkliertesten nog onbetrouwbaarder dan ze al zijn.

Wat dit betekent is dat ze je kunnen vertellen dat je geen schildklierprobleem hebt, terwijl je het in werkelijkheid wel hebt. Bovendien zou het kunnen dat, wanneer je schildkliermedicatie neemt, je verteld kan worden dat je meer dan genoeg neemt, terwijl je weefsels in werkelijkheid meer nodig hebben (deze spiegels worden niet gemeten in bloedtesten).

Dit is geen onbeduidend iets. Het is van enorm belang voor je. Een gebrek aan de juiste hoeveelheid schildklierhormonen kan de oorzaak zijn van een heleboel problemen, van ernstig PMS tot onregelmatige menstruaties, laag libido, onvruchtbaarheid, miskramen, endometriose, ovariumcysten, dysfunctionele bloedingen, ernstige menopauze en osteoporose. Met zo'n lange lijst van gynaecologische problemen ben je goed gewaarschuwd om je schildklierfunctie zo goed mogelijk te optimaliseren.

We keren weer terug naar een steeds terugkerend thema in onze praktijk: als er in je familie schildklier-, diabetes-, migraine-, colitis-, rheuma- of andere auto-immuunproblemen zijn gewees,t dan heb je zelf waarschijnlijk een of andere graad van schildklierprobleem. Dit geldt in het bijzonder wanneer je de menopauze nadert en gedurende de jaren van de menopauze.The Journal of Epidemiology in 2001 had een overtuigend artikel dat aantoonde dat 26% van de vrouwen in de menopauze hypothyroïdie hebben hetgeen de jaren van de menopauze verergert

Daarom ben je het  ten opzicht van jezelf verplicht om extra diagnostisch werk te doen om een trage schildklier op te sporen zoals antibodytesten in aanvulling van de routine T3, T4 en TSH. Verzeker jezelf er ook van dat de T4 test het VRIJE T4 is en dat je T3 test zowel het VRIJE T3 is als het TOTALE T3. Overweeg een klinische trial met schildkliermedicatie wanneer je in de laag-normale uitslagen van deze test valt.

Misschien is het nog belangrijker voor de persoon die gediagnosticeerd is en behandeld wordt om zich ervan te verzekeren dat het behandelprotocol optimaal is. In mijn praktijk, waar ik met vrouwen overal vandaan spreek, vind ik veelvuldig mensen die vervelende symptomen hebben van een hormonale disbalans van de vrouwelijke hormonen die te wijten is aan een inadequate dosis schildkliermedicatie. Deze symptomen verdwijnen vaak helemaal door eenvoudig de juiste hoeveelheid schildkliermedicatie te geven en zonder verdere interventie met vrouwelijke hormonen

Onthoud ook dat er ten minste 5 verschillende soorten synthetische- en 5 verschillende soorten natuurlijk schildklierhormoon zijn (naast Armour Thyroid). Soms is het niet alleen de dosering van je medicatie, het is het type of merk- en vergeet niet dat veel vrouwen een mix van schildklierhormoon nodig hebben en niet alleen één type.

Karilee & Richard Shames
www.ThyroidPower.com

Menopauze Alles wat je dokter je niet vertelt!

Eindelijk is het dan zover. Het revulotionaire boek van dr. John R. Lee is uit!!!




Klik op het boek om het boek te bestellen

Dr. John R. Lee heeft een aantal zeer duidelijke boeken geschreven over de menopauze, premenopauze en meer. Al deze boeken zijn erop gericht aan de eenvoudige mens een duidelijk beeld te scheppen wat er allemaal bereikt kan worden met het gebruik van bio-identiek progesteron in de vorm van een crème die vrij verkrijgbaar is. Hij maakt op eenvoudige wijze duidelijk hoe je, zonder hulp van een arts, zelf aan de slag kunt gaan met deze crème. Voor mensen die liever eerst een test laten doen geeft hij ook richtlijnen, maar hij is duidelijk in zijn boodschap dat er geen gevaren schuilen in het gebruik van bio-identiek progesteron mits deze in fysiologische hoeveelheden wordt gebruikt. 

In dit revolutionaire boek wijdt dr. Lee vooral uit over progesteron, omdat dit een veilig hormoon is om mee aan de gang te gaan mits het in fysiologische hoeveelheden gebruikt wordt. In de praktijk missen er vaak ook nog andere hormonen, zoals oestrogeen, testosteron etc. Maar deze hormonen kunnen alleen door een deskundige voorgeschreven worden na een test die duidelijk maakt dat er tekorten zijn. 

Het is in ieder geval de moeite waard om te beginnen met bio-identiek progesteron om te zien hoe ver je kunt komen met het oplossen van je klachten. Daarna kun je altijd nog een arts consulteren die verstand heeft van hormonen om te zien wat er mogelijk nog meer mist.

Dr. Lee laat ook geen twijfel bestaan over de noodzaak van het aanpassen van je leefstijl (voedingspatroon enz.) wil je de beste resultaten zien van het gebruik van natuurlijk progesteron. Bio-identiek progesteron is geen “magic bullet” die alles oplost.

Dit boek heeft mij mijn leven teruggegeven. Door het lezen ervan is het kwartje gevallen en ben ik enorm opgeknapt door het gebruik van bio-identieke progesteroncrème en het aanpassen van mijn voedingspatroon. Ik had veel minder last van de kou (progesteron werkt positief op de schildklier), had geen last meer van oorsuizen, brandend maagzuur, schommelende bloedsuikers, instortingen na de maaltijd en gewrichtspijnen en ik kreeg een betere concentratie en was minder moe. Wat erg opviel was dat ik veel vrolijker was dan normaal.

Dit boek is een echte “must have” voor vrouwen van alle leeftijden!

How to Avoid Chemicals that Cause Early Menopause

ORIGINALLY PUBLISHED IN A 1950 EDITION OF POPULAR MECHANICS

The other day I was talking on the phone to a woman in her early 30s who has been trying to conceive for four years. She said her husband has been tested and is fine, and that the doctor tested her FSH and LH levels, and they were fine. She and her husband decided to do a hormone profile blood spot test, and it showed that, mid-cycle, all of her hormones except testosterone were quite low. I asked what she does for a living, and she replied that she’s a sewer, as in sewing clothes, curtains, tablecloths and other household items. Because of the recent news that PFCs can cause early menopause, I asked if they use stain-resisting products to protect the fabric. “Yes,” she answered, “We spray them on the fabrics almost every day!” Cause and effect? Could be.

We’ve known for years that the chemicals called perfluorocarbons (PFCs) can cause thyroid disorders, infertility, pregnancy disorders, low birth weight and at high levels, liver damage and birth defects. They are suspected to play a role in the ever-increasing rate of reproductive abnormalities occurring across the food chain, from frogs to humans. The European Union is phasing out these types of chemicals, but as usual, the U.S. lags behind.

PFCs are found in the tissues of virtually all humans on the planet, and likely most living creatures, and have multiple damaging effects on health, particularly on hormone balance. They are so widespread because they are very useful in manufacturing a wide range of products, and because they take a very long time to go away. For example, PFCs are used to coat the surfaces of hundreds of products because they are both oil- and water-resistant.

PFCs and Early Menopause

Now a study published by the Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism suggests that PFCs can also contribute to early menopause. This was a large study with more than 26,000 women between the ages of 42 and 64, and it found that, “… the higher the perfluorocarbons, the earlier the menopause.” Women who have early menopause have a higher risk of heart disease and bone loss.

Buyer be Aware of Chemical Shell Games

PFCs are a subgroup of unregulated chemicals known as perfluoroalkylated substances (PFASs). The most studied PFCs are perfluorooctane sulfonic acid (PFOS), perfluorooctanoic acid (PFOA). I only bring up these technical terms by way of pointing out that when chemical companies want to defend their PFAS products, they tend to point out that their product doesn’t contain the specific PFAS studied, it contains another one, which hasn’t been proven to have the same effects. Hundreds of PFAS degrade to PFCs.

The manufacturer of Scotchgard™, 3M®, which added millions of pounds of PFOS into the environment as it made Scotchgard a household name, phased out its PFOS products in 2000 under pressure from the EPA, but according to an article in Wikipedia, now uses perfluorobutanesulfonic acid (PFBS) which has a much shorter half-life in the human body. Do a woman’s ovaries or a developing fetus care whether the chemical wreaking hormone havoc is there for a month or five years? Unlikely. The story is similar for Dupont® and Teflon®, the nonstick coating, as well as other brands of nonstick coating. It’s a shell game. Buyer be aware.

Types of Products that Contain PFAS
Non-stick cookware (released into the air at high temperatures)
Stain-resistant materials
Water-resistant materials
Fire-resistant materials
Clothing
Pesticides
Plastic containers
Food packaging
Upholstery
Carpets
Cleaning products
Personal care products (cosmetics, shampoos, gels, etc)

Yikes. Looks as if this stuff is everywhere. But we can still minimize our exposure by avoiding the obvious, such as stain-resistant products and nonstick cookware. Processed and frozen foods that come in containers where you only need to puncture the plastic covering and pop it in the microwave? If you must microwave and eat those foods, at least put them in a safe container, meaning glass or ceramic. Good luck finding a couch or carpet that isn’t stain-resistant, but if enough people start asking, the industries will change. Wash new clothing before wearing. Use the most chemical-free personal care products you can find. If there’s a “…fluoro…” something on the label, don’t buy it.

This study on early menopause is yet another reason to be a wide awake and aware consumer, and to go green as much as possible.

More Information

Xenohormones and Your Health by John R. Lee, MD and Virginia Hopkins

The Environmental Working Group (EWG) as always, is a good source for finding clean personal care products.

References
Benninghoff AD, Bisson WH, Koch DC, “Estrogen-like activity of perfluoroalkyl acids in vivo and interaction with human and rainbow trout estrogen receptors in vitro,” Toxicol Sci. 2011 Mar;120(1):42-58. Epub 2010 Dec 16.

Jensen AA, Leffers H, “Emerging endocrine disrupters: perfluoroalkylated substances,” Int J Androl. 2008 Apr;31(2):161-9.

Knox SS, Jackson T, Javins B et al, “Implications of Early Menopause in Women Exposed to Perfluorocarbons,” J Clin Endocrinol Metab published March 16, 2011.

Melzer D, Rice N, Depledge MH et al, “Association between serum perfluorooctanoic acid (PFOA) and thyroid disease in the U.S. National Health and Nutrition Examination Survey,” Environ Health Perspect. 2010 May;118(5):686-92. Epub 2010 Jan 7.

Astma en Hormonen bij Vrouwen

Uit de John R. Lee, M.D. Medical Letter, 2001 

Vraag: Ik ben 32 jaar oud en heb astma gehad sinds mijn kinderjaren. Ik gebruik puffers om het onder controle te houden, maar het wordt vaak erger tegen de tijd dat ik moet gaan menstrueren. Ik ben vaak met astma aanvallen op de eerste hulp terecht gekomen en ik ben bang om iets te doen dat het ze erger kan maken. Ik zou graag progesteroncrème willen proberen voor mijn PMS,maar ik wil er zeker van kunnen zijn dat dit mijn astma niet erger zal maken. 

A: Ik heb veel brieven van vrouwen ontvangen die mij vertellen dat hun premenstrueel astma opgeklaard is nadat ze met bio-identieke progesteroncrème begonnen waren. Ik heb ook brieven van postmenopauzale vrouwen die rapporteren dat hun astma en allergieën opgeklaard zijn nadat hun hormonen in balans gebracht waren. Lees alsjeblieft: What Your Doctor May Not Tell You about Premenopause voor gedetailleerde informatie over het gebruik van progesteroncrème. 
Een uitstekende studie over premenstrueel astma en hormonen die uit Australië komt keek naar 51 vrouwen met astma. 47% Van hen had voortdurend symptomen, 41.2% had premenstrueel astma, en 11.8% had in het midden van de cyclus een verslechtering van de expiratoire piekflow (PEF) en andere symptomen. De wetenschappers maten hormoonlevels en ontdekten dat de grootte van de val in progesteron vanaf 7 tot 2 dagen voor de menstruatie, premenstruele spanning en leeftijd 89.2% van de veranderlijkheid in premenstruele astmasymptomenscores verklaarden met de progesterongradiënt als de belangrijkste bepalende factor. In andere woorden, lage progesteronlevels correleren sterk met astmasymptomen. 
Ongelukkigerwijs concludeerden de wetenschappers dat het antwoord op deze informatie het verhogen van astmamedicatie voor de menstruatie zou moeten zijn. Wanneer zij fysiologische doses progesteroncrème zouden gebruiken om te vervangen wat de eierstokken niet produceren dan zouden ze een veel beter succes hebben in het behandelen van dit probleem! 

2009 Update over Astma en Hormonen bij Vrouwen door Virginia Hopkins 

Sinds Dr. Lee bovenstaand antwoord schreef in 2001 is er zelfs nog meer goed onderzoek geweest dat zijn advies ondersteunt. 
Voor de puberteit komt astma meer voor bij mannen, maar na de puberteit komt het meer voor bij vrouwen hetgeen onze eerste indicator is voor de connectie tussen oestrogeen en astma. We weten ook dat astma erger wordt gedurende de 5 tot 10 dagen voor de menstruatie bij vrouwen die cyclusgerelateerd astma hebben. Dit gebeurt wanneer vrouwen normaal progesteron produceren, maar ovariumdisfunctie is deze dagen epidemisch onder jonge vrouwen en velen produceren weinig to geen progesteron gedurende deze fase van hun menstruele cyclus hetgeen oestrogeendominantie veroorzaakt. Jonge vrouwen met astma hebben ook eerder onregelmatige menstruaties. Meer dan 10 jaar geleden zette Dr. Lee astma als een van de symptomen van oestrogeendominantie op zijn lijst. Als vrouwen ouder worden sterven er meer aan astma dan mannen. Na de menopauze is het percentage vrouwen met astma dichterbij dat van mannen. 

Astma en Oestrogeenvervanging 

Een grote Harvard studie van 2004 die in de Archives of Internal Medicine gepubliceerd werd liet zien dat postmenopauzale vrouwen die oestrogeenvervanging gebruikten meer dan twee keer zo vaak astma ontwikkelden dan zulke vrouwen die het hormoon niet namen. Bij vrouwen die oestrogeen met een progestin namen waren de resultaten waren hetzelfde als bij vrouwen die alleen oestrogeen namen. 

Astma en Anticonceptiepillen 

Een studie uit Noorwegen van 2009 ontdekte dat vrouwen tussen de 25 en 44 die orale anticonceptiemiddelen gebruikten bijna 50% meer kans op astma hadden dan vrouwen die ze niet gebruikten. Deze ontdekkingen waren van toepassing op vrouwen die een normaal of overgewicht hadden, maar niet op slanke vrouwen. De meeste orale anticonceptiemiddelen bevatten synthetische oestrogenen en progestins die de normale productie van hormonen in de ovaria onderdrukken. De synthetische hormonen hebben andere effecten op het lichaam dan de natuurlijke hormonen die de ovaria zelf produceren. 
We weten ook dat de gebruikelijke inhalers die normaal gebruikt worden om astma onder controle te houden dit erger kunnen maken bij vrouwen die premenstrueel en postmenopauzaal astma hebben. Dit komt waarschijnlijk omdat de inhalers synthetische corticosteroïden bevatten die de receptoren voor progesteron bezetten en zo de werking van progesteron blokkeren waardoor er nog meer oestrogeen dominatie ontstaat. 

Het onderzoek naar oestrogeen en astma is tegenstrijdig gebleken omdat studies die luchtwegvernauwing en flow meten laten zien dat oestrogeen de luchtwegen meer open houdt gedurende een astma-aanval. Dit is te danken aan het bekende effect van oestrogeen om stikstofmonoxide te verhogen hetgeen helpt de luchtweg open en meer ontspannen te houden. Omdat oestrogeen ook pro-inflammatoir is komt er een moment dat een teveel aan oestrogeen dit voordeel teniet doet. 
Het onderzoek over progesteron en astma is vertroebeld omdat er veel gedaan is met de synthetische progestins, maar dit onderscheid werd niet gemaakt. 
Progestins maken astma vaak erger. 
De conclusie is dat onze hormonen als de instrumenten bij een concert samenwerken en het is de moeite waard om naar een balans toe te werken om te helpen astma onder controle te brengen.

Brandende tong

Een brandende tong kan een zeer lastig en pijnlijk symptoom van de menopauze zijn. Zoals de naam al zegt treedt een brandende tong op wanneer iemand een brandend gevoel van de tong ervaart. Iedereen heeft wel eens iets gedronken dat te heet was, zoals koffie of thee, en zijn tong verbrand. Dit is het gevoel dat mensen met een brandende tong constant ervaren. Vrouwen hebben zeven maal vaker last van een brandende tong dan mannen. Vrouwen die door de hormonale veranderingen gaan die voorafgaan aan de menopauze, hebben zelfs een groter risico om het symptoom te ontwikkelen, omdat een hormonale disbalans erom bekend staat dat het een brandende tong veroorzaakt.

Over een brandende tong

Een brandende tong gaat gepaard met een brandend gevoel van de tong, in het bijzonder van de punt van de tong, achter op de tong of van andere gebieden van de mond. Een brandende pijn in de mond is vaak gedurende de nacht niet aanwezig, maar wordt gedurende de dag en de avond steeds erger. Nadat het probleem plotseling is begonnen blijft het vaak een aantal jaren bestaan. Er zijn geen zichtbare tekens of laesies aan de tong of in de mond te zien.

Oorzaken van een brandende tong

Er zijn verschillende mogelijke oorzaken van een brandende tong, maar omdat het het vaakst voorkomt bij postmenopauzale vrouwen, geloven onderzoekers dat de voornaamste oorzaak bij vrouwen een hormonale disbalans is, in het bijzonder een disbalans van de oestrogeenspiegels. Een brandende tong treft tot 40% van de menopauzale vrouwen en het begint gewoonlijk zo’n drie jaar voor  tot 12 jaar na de menopauze. Oestrogeen speelt een rol bij de productie van speeksel. Onderzoekers geloven dat dalende oestrogeenspiegels een brandende tong kunnen veroorzaken. Maar het feit dat oestrogeen de smaakpapillen van bitter beïnvloedt is misschien belangrijker. Zonder adequate oestrogeenspiegels beginnen vrouwen hun smaakpapillen van bitter te verliezen. Deze smaakpapillen worden door een verzameling pijnneuronen omgeven die geactiveerd worden wanneer ze door een gebrek aan oestrogeen worden beschadigd.

Andere oorzaken van een brandende tong

Hoewel een hormonale disbalans een primaire oorzaak voor een brandende tong bij vrouwen op menopauzale leeftijd en ouder is, zijn er ook andere oorzaken van een brandende tong. Deze zijn:

• Diabetes • Orale candida  • Droge mond (xerostomie) • Medicaties (diuretica, orale anti-diabetesmedicijnen, sommige bloeddrukverlagers) • Abnormaliteiten van het bloed (dyscrasia, anemie) • Tekorten aan nutriënten (in het bijzonder vitamine B-12, niacine, ijzer of foliumzuur) • Reflux • Allergieen (voedingsmiddelen, tandpasta’s, mondwater’s, kauwgums)

• Landschaptong • Ziekten van het gebit • Schadelijke gewoonten (tong bijten, geschulpte tong)) • Psychologische oorzaken (depressie) • Chronische infecties • Ontstekingsziekten • Schade aan de linguale zenuw • Tabakgebruik  • Mondkanker

Als pijn of gevoeligheid van de tong, lippen, tandvlees of andere gebieden in de mond enkele dagen aanhoudt moet je een dokter raadplegen. Een dokter kan naar de mogelijke oorzaak zoeken en een behandeling begeleiden.

Behandeling van een brandende tong

Omdat een brandende tong fysieke pijn en ongemak met zich mee brengt, zoeken zij die eraan lijden vaak naar een behandeling. Wanneer je de mogelijkheden onderzoekt is het belangrijk om met de minst dramatische te beginnen met de minste kans op bijwerkingen. Dit betekent dat leefstijlveranderingen het beste zijn om mee te beginnen. Een paar eenvoudige maatregels kunnen het ongemak van een brandende tong wat verlichten. Meer water drinken kan bijvoorbeeld de speekselproductie stimuleren en wat van de symptomen verlichten. Bepaalde voedingsmiddelen die je beter kunt verlijden zijn gekruide voedingsmiddelen, kaneel of mint. Het kauwen van suikervrije kauwgum kan ook een remedie zijn voor een brandende tong. De combinatie van leefstijlveranderingen en alternatieve medicijnen brengt gewoonlijk het beste resultaat. Alternatieve medicijnen kunnen verschillende kruiden en supplementen of zelfs technieken als acupunctuur zijn. Wanneer je naar alternatieve medicijnen zoekt moet je naar stoffen zoeken die op natuurlijke wijze een balans van hormoonspiegels teweegbrengen, omdat dat deze een brandende tong een heel eind zullen verlichten. 

12 menopauzetypes

Types van menopauze 

De menopauze zou een gemakkelijke, geleidelijke overgangsperiode in het leven van een vrouw moeten zijn, zodra ze deze heeft herkend. Velen geeft het nieuwe capaciteit voor werk, plezier, gezondheid en zelfontwikkeling. Deze vrouwen zeggen zich vrijer en aantrekkelijker te voelen wanneer ze niet langer energie besteden aan een maandelijkse periode. 

Een arts ontdekte dat een ideale menopauze een redelijk haalbaar doel voor de meeste vrouwen is. Het is belangrijk om de levels van testosteron, oestrogeen en progesteron te bepalen. 

Elk van deze hormonen speelt een aantal kritische rollen in de gezondheid gedurende en na afloop van de menopauze. Het is niet voldoende om ieder apart te bepalen, aangezien er ook gekeken moet worden naar de patronen van balans of disbalans van de drie in relatie tot elkaar. De relatie tussen de hormonen is een cruciaal stuk van de puzzel. 

Wanneer je uitvindt welk type hormonale disbalans je hebt, kun je stappen zetten om de balans te herstellen. (Aangezien de verschijning van de menopauze bij elke vrouw anders is, is het over het algemeen niet mogelijk het type menopauze bepalen door alleen naar de ervaringen van andere vrouwen te luisteren.) 

Hier zijn 12 types van menopauze: 

Type 1: Ideale Menopauze 
Wanneer een vrouw gezegend is met een ideale menopauze, kost het haar misschien moeite om te begrijpen waarom vriendinnen klagen over hun symptomen van de overgang, aangezien haar menopauze bijna helemaal vrij is van ongemakken. 

In de loop van ongeveer een jaar, stopt ze simpelweg met menstrueren. Ze zal misschien nooit een opvlieger, vaginale droogheid of vermoeidheid meemaken. 

Over het algemeen is haar ervaring van de menopauze geleidelijk en nagenoeg vrij van klachten. Nadat de veranderingen compleet zijn, voelt ze zich absoluut goed, terwijl een aantal vrouwen in deze groep hele milde klachten ervaart, die gerelateerd zijn aan de geleidelijke veranderingen of variaties in de hormoonlevels. 

Type 2: Laag testosteron 
In deze type 2 menopauze produceert het lichaam voldoende oestrogeen en progesteron om tegemoet te komen aan de behoeftes, hoewel de levels van beide hormonen aan de ondergrens van de normaalwaarden liggen. Maar het lichaam maakt niet voldoende testosteron. Het resultaat kan subtiel zijn, of juist behoorlijk intens. Het basale gevoel kan goed zijn, maar er is een gemis aan gedrevenheid en zekerheid, of aan wilskracht en vitaliteit. 

Milde depressie en vermoeidheid kunnen signalen zijn van lage testosteronlevels. Wellicht is er wat verlies van het libido, maar waarschijnlijk is er geen compleet gebrek aan interesse in seks. 

Misschien komt het niet eens op dat dit signalen van de menopauze zijn en wellicht zegt een vrouw met menopauze type 2: “Ik weet niet wat er mis is met me. Ik lijk geen enkel probleem te hebben met opvliegers, maar ik ben moe en loom en ik blijf dingen uitstellen die ik altijd leuk vond om te doen. 

Type 2 menopauze heeft soms psychische klachten en risico’s. Een testosterontekort kan opvliegers veroorzaken, zelfs wanneer er voldoende oestrogeen en progesteron is. 

Testosterontekort kan het risico op afwijkingen aan de vagina, zoals “lichen sclerosus”, een conditie waarbij de schaamlippen en vagina erg dun en broos worden. Laag testosteron kan een verzwakte spierspanning veroorzaken en wordt geassocieerd met rimpels en een slappe huid. 

Daarnaast is er een iets groter risico op osteoporose of pijn op de borst als gevolg van spasmen van de coronaire slagaders. 

Type 3: Hoog testosteron 
Type 3 menopauze is veelal, net als de eerste twee types, relatief gemakkelijk. Met adequate levels van zowel oestrogeen als progesteron, kunnen de dingen redelijk geleidelijk verlopen. Maar een te hoog testosteronlevel kan een probleem vormen. 

Testosteron verhoogt zelfvertrouwen, kracht en libido. Teveel ervan kan geagiteerd en angstig maken. Deze frustratie kan zelfs leiden tot een soort depressie, welke niet verward mag worden met de Type 2 depressie. Haar in het gezicht, een vettige huid en acne zijn een aantal andere manieren waarop een excessieve hoeveelheid testosteron zich kenbaar maakt. 

Hoge testosteronlevels worden in verband gebracht met insulineresistentie, een conditie, die het vermogen van het lichaam om bloedsuikerlevels te reguleren, verstoort. Insulineresistentie kan ouderdomsdiabetes veroorzaken en het kan het risico op een hartziekte evenals borst- en baarmoederwandkanker vergroten. 

Hoge testosteronlevels staan erom bekend het goede cholesterol in het bloed te verlagen, wat ook het risico op hartproblemen kan vergroten. 

Type 4: Laag oestrogeen 
Het lichaam produceert niet voldoende oestrogenen. Het is mogelijk dat, ten gevolge van stress of andere factoren, de bijnieren niet in staat zijn hun productie van oestrogeen zo te verhogen als ze zouden moeten doen. 

Een veel voorkomend signaal van dit type menopauze is het hebben van opvliegers. In feite kunnen opvliegers geproduceerd worden door diverse hormonale disbalansen, dus ze komen voor als klacht bij de meeste types menopauze. 

Mogelijke klachten zijn mentaal verminderde scherpte ten opzichte van normaal, met verminderde verbale vaardigheden. Veel vrouwen met lage oestrogeenlevels klagen dat ze moeite hebben om namen te herinneren. Deze problemen kunnen frustrerend zijn. 

Laag oestrogeen kan ook aanleiding geven tot gevoelens van wanhoop of depressie. Fysiek gezien uit een tekort aan oestrogeen zich in een dunnere huid, meer rimpels, kleinere borsten, stressincontinentie (“urineverlies bij niezen of hoesten”), of excessieve, onregelmatige vaginale bloedingen. Zonder oestrogeen om het testosteronlevel in balans te brengen, kan een vette huid en acne ontwikkeld worden. 

Oestrogeen is ook nodig om een gezond libido te behouden, er is mogelijk ook enig verlies van seksuele lust. 

Ten slotte kan het meer moeite kosten om precies werk met de handen te doen, zoals benodigde vaardigheid voor borduren en andere fijn-motorische taken. Waarschijnlijk weet je ook dat een hoog oestrogeenlevel gelinkt wordt aan borst- en baarmoederkanker. 

Een te laag oestrogeenlevel kan daarentegen ook ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken. Aangezien oestrogeen helpt de botmassa te reguleren, kan een verlaagd oestrogeenlevel het risico op osteoporose verhogen. 

Oestrogeen is ook beschermend tegen hart- en vaatziekten. Premenopausale vrouwen krijgen zelden een hartaanval. Daarnaast stimuleert een te laag oestrogeenlevel de ontwikkeling van insulineresistentie, wat kan bijdragen aan diabetes, kanker en hartproblemen. 

Type 5: Laag oestrogeen, laag testosteron 
Hoewel dit type menopause veel van de fysieke ongemakken heeft van type 4, zijn de meeste pijnlijke ongemakken emotioneel. Laag oestrogeen en laag testosteron beïnvloeden beiden de stemming van een vrouw. Gezamenlijk kunnen ze vernietigend zijn. 

Veel vrouwen met menopause type 5 voelen zich mat, lusteloos of depressief. 

Een karakteristiek signaal is een gebrek aan interesse in dingen of zelfs mensen die erg belangrijk zijn in je leven. Naasten kunnen worden gekwetst of in verwarring gebracht, terwijl zij zich niet realiseren dat deze emotionele veranderingen signalen zijn van een hormonale disbalans. “Het is alsof ze niet meer van me houdt”, is een typische klacht van een echtgenoot met een vrouw die dit type menopauze heft. 

Iemand met menopauze type 5, heeft mogelijk problemen met het geheugen of met het leren van nieuwe dingen. Het tekort van zowel oestrogeen als testosteron doet het libido dubbel afnemen en een dunner en droger wordende vaginale wand kan geslachtsgemeenschap pijnlijk maken. 

Zoals bij type 4 kan stressincontinentie een probleem zijn. 

Een tekort van zowel oestrogeen als testosteron kan de huid en spierspanning beïnvloeden, wat leidt tot voortijdige verslapping en rimpels. Het borstweefsel kan krimpen en verslappen als gevolg van een verlies aan collageen. 

Bij type 5 bestaan dezelfde gezondheidsrisico’s die bij de types 2 en 4 horen: osteoporose, hart- en vaatziekten en insulineresistentie. 

Type 6: Laag oestrogeen, hoog testosteron 
Vrouwen met menopauze type 6 kunnen lijden aan een storende combinatie van agitatie en vermoeidheid. Hoge testosteronlevels kunnen geïrriteerd maken, terwijl lage oestrogeenlevels het moeilijk maken om te concentreren en om namen te herinneren. 

Dit type menopauze wordt geassocieerd met verstoorde slaap, een onaangename conditie die een vrouw kan overrompelen met een onbedwingbare behoefte aan rust en die haar zelfs met de dag vermoeider en geïrriteerder kan maken. 

Menopauze type 6 betreft, net als type 3, een disbalans in de testosteron-oestrogeen-ratio. 

Bij type 6 is de disbalans zelfs meer op de voorgrond dan bij type 3. Naast een vettige huid en acne, kan het een conditie die “androgene alopecia” (haarverlies of zelfs kaalheid) veroorzaken. 

Bij een menopauze type 6, bestaat het grootste risico op insulineresistentie. 

Type 7: Laag progesteron 
Het klassieke symptoom van type 7 is angst. In het lichaam heeft progesteron een rustgevend effect op het zenuwstelsel. In feite kunnen progesteron en de bijproducten sommige van de receptoren van het zenuwstelsel beïnvloeden die ook worden beïnvloed door anxiolitica, zoals Valium en Xanax. 

Soms, wanneer het progesteronlevel te laag “valt”, kan het zelfs bijna zijn of iemand aan het afkicken is van één van deze medicijnen. Het meest voorkomende symptoom is ongewone prikkelbaarheid. Een knagend gevoel van angst is voldoende om iemand zijn perspectief te laten verliezen. 

Progesterontekort wordt ook wel gelinkt aan een slechte slaap. Dit type menopauze heeft de extra last van een ontoereikende nachtrust. 
Vrouwen met dit type menopauze kunnen ook last hebben van pijn en ontstekingen. Dit uit zich door hoofdpijn en gewrichtsontstekingen. In elk geval verslechteren deze ongemakken een toch al geïrriteerd zenuwstelsel. 

Een progesterontekort is niet goed voor je gezondheid op lange termijn. Wanneer het progesteronlevel te laag wordt om de oestrogeen in balans te brengen, neemt het risico op baarmoeder- en borstkanker toe. 

Lage progesteronlevels vergroten ook het risico op osteoporose, aangezien progesteron een rol speelt in de botaanmaak. Door het verlagen van de levels van het goede cholesterol neemt ook het risico op hart- en vaatziekten toe. 

Type 8 Laag progesteron, laag testosteron 
De symptomen van een menopauze type 8 zijn gelijk aan die van type 7, maar houden minder energie en een grotere neiging naar depressie in. Het gebrek aan libido, gedrevenheid en motivatie dat samengaat met lage testosteronlevels doet niets om een vrouw, die angstig is door een progesterontekort, op te beuren. 

In tegenstelling tot de menopauzetypes met een laag oestrogeenlevel zijn er bij dit type geen problemen met het geheugen of warrig denken. 

Een typische type 8- klacht is: “Het voelt alsof mijn persoonlijkheid een ware achteruitgang heeft doorstaan. Ik geniet niet meer van seks zoals ik deed, ik heb geen energie meer om de meeste dingen te doen die ik altijd leuk vond om te doen en mijn spieren doen pijn. Maar ik heb genoeg energie om me druk te maken. Mijn kinderen worden geïrriteerd van me, omdat ik hen blijf bellen om te vragen of het goed met ze gaat. Fysiek gezien lijkt er echter weinig mis met me, maar ik voel me niet meer mezelf. 

Vrouwen met dit type menopauze kunnen ook moeite hebben om voldoende uit te rusten tijdens de slaap. 

Dit type menopauze heeft alle gezondheidsrisico’s van type 7 en van type 2 met momenten van hypoglycemie (lage bloedsuikerspiegel) en hypoinsulinemie (laag insulinelevel) als de oestrogeenlevels te hoog zijn. 

De lage insuline en lage bloedsuiker kunnen vermoeidheid en een slechte concentratie doen toenemen. 

Type 9 Laag progesteron, hoog testosteron 
Wanneer de angst die bij de lage progesteron hoort samengaat met de prikkelbaarheid van de hoge testosteron, is het resultaat geen pretje. Een vrouw met menopauze type 9, is gemakkelijk gealarmeerd. 

Naasten vinden misschien dat ze overdreven reageert op alles. Met zulke aangetaste zenuwen slapen vrouwen met dit type menopauze vaak slecht. 

Daarnaast kunnen bij dit type menopauze, net als bij type 6, periodes van slaapapneu (onderbreking van de ademhaling voor korte periodes gedurende de slaap) optreden, die verdere verstoring van de slaap kunnen veroorzaken. Uiteraard is slaapgebrek voor niemands stemming bevorderlijk. 

Menopauze type 9 draagt het grootste risico op baarmoederkanker met zich mee (aangezien zowel een laag progesteron- als een hoog testosteronlevel hieraan bijdragen). 

Daarnaast kunnen abnormale bloedingen optreden, welke onregelmatig, langdurig en behoorlijk hevig kunnen zijn. Deze afwijkende bloedingen beginnen soms in de perimenopauze (de jaren voorafgaand aan de menopauze), maar kunnen doorgaan na het verwachte eind van de menstruatie. 

Type 9 draagt ook de gezondheidsrisico’s die genoemd worden onder type 2 en type 7 met zich mee. Daarnaast is er een verhoogd risico op hyperinsulinemie. 

Type 10: Laag oestrogeen, laag progesteron 
Dit type menopauze betreft een grondig tekort aan twee belangrijk hormonen in een vrouwenlichaam: oestrogeen en progesteron. Vrouwen met dit type menopauze voelen zich vaak tekortschieten op vele manieren. 

Fysiek gezien, kan een menopauze type 10 een grote reeks van de symptomen voor types 4 en 7 bevatten, zoals opvliegers, vaginale droogheid, vermoeidheid of slechte slaap. 

Emotioneel zijn er vaak problemen als depressie, gevoelens van hopeloos- en waardeloosheid en geheugenproblemen. Van alle types is dit de meest waarschijnlijke om stressincontinentie (“urineverlies bij lachen of niezen”) te bevatten. 

Een vettige huid en acne kunnen ook een teken zijn van een type 10 disbalans, aangezien de oestrogeenlevels en progesteron niet in staat zijn de effecten van testosteron in bedwang te houden. 

De gezondheidsrisico’s die menopauze type 10 met zich meebrengt kunnen ernstig zijn. Lage oestrogeen- en progesteronlevels hebben een dubbel beschadigend effect op botten en cholesterol, waardoor het risico op osteoporose en hartproblemen in grote mate toeneemt. 

Type 11: Laag oestrogeen, laag progesteron, laag testosteron 
De menopauze is moeilijk genoeg wanneer het alleen tekorten van zowel oestrogeen als progesterone bestreft, maar wanneer het testosteronlevel ook laag is, levert dat een bijzonder ongemakkelijk gevoel op. 

Fysiek gezien, levert het opvliegers, vaginale droogheid, gebrek aan libido, vermoeidheid en zwakte op. 

Zelfs wanneer er een wens is tot geslachtsgemeenschap, kan de dunner en droger wordende vaginale wand het pijnlijk maken. 

Incontinentie kan een behoorlijk probleem worden: het kan zelfs lastig zijn om heel even urine op te houden. 

Mentaal en emotioneel kan het problemen opleveren als angst, depressie, somberheid, geheugenproblemen en gevoelens van apathie. 

Iemand met menopauze type 11 voelt zich snel vermoeid, zelfs wanneer andere symptomen diegene harder aan het werk zetten om dingen af te krijgen. Er kunnen slaapproblemen optreden. Over het algemeen kunnen er symptomen optreden die beschreven zijn bij types 2, 4 en 7. 

Net als bij type 10, brengt dit type menopauze hoge gezondheidsrisico’s met zich mee. Vrouwen met menopauze type 11 worden blootgesteld aan het risico om insulineresistent te worden en hyperinsulinemie te ontwikkelen. Het risico op osteoporose is vooral hoog bij dit type menopauze, aangezien alledrie de hormonen een rol spelen in de bescherming van botten. 

Type 12: Laag oestrogeen, laag progesteron, hoog testosteron 
Net zoals de types 10 en 11 kan dit type menopauze een volkomen onrustig gevoel van disbalans geven. Een hoog testosteronlevel leidt mogelijk tot gevoelens van frustratie en agitatie. 

De combinatie van een hoog testosteronlevel met tekorten van de beide vrouwelijke sekshormonen kan ook leiden tot mannelijke effecten, zoals haar in het gezicht, kleiner wordende borsten en een lager wordende stem. 

Alle symptomen die genoemd zijn bij de types 3, 4 en 7 kunnen hier voorkomen. 

Vrouwen met dit type menopauze hebben bijna altijd insulineresistentie. 

Wanneer dit onbehandeld blijft stijgt het risico op baarmoeder- of borstkanker, niet-insulineafhankelijke diabetes en hartproblemen. 

Menopauze type 12 draagt ook een hoog risico op hartproblemen met zich mee, maar de hoge testosteronlevels verlagen het risico op osteoporose dat een tweeledig tekort van oestrogeen en progesteron met zich meebrengt.

De invloed van oestrogeen op de retina (netvlies) - Engels

Estrogens clearly have an impact on the health of the retina. Current evidence indicates that estrogen receptors are found throughout the retinal thickness, concentrated prominently in the RGC and nerve fiber layers. At least in part, estrogen receptors mediate the influence of estrogens on blood viscosity and ocular vascularity. Estrogens and female reproductive factors may also have an impact on IOP and the development of OAG. The observation that estrogens may protect against degenerative vision loss in RP, AMD, and glaucoma is suggestive of their retinal neuroprotective capabilities, but also paves the way for the development of non-feminizing estrogen-like drugs that can be used in patients regardless of sex or health predispositions. Although not all novel drugs examined produced complete protection, even partial protection shows that outcome-directed drug design can be an effective method of developing neuroprotective drugs. These results may then be used to refine the design of compounds to improve their efficacy. The capabilities of medicinal, quantitative, and computational chemistry can be used to model free radical scavenging and resonance stabilization to refine the design of synthetic estrogens. Reexamination of such compounds in selective high throughput in vitro experiments could rapidly produce a host of efficacious drugs.

Oestrogeen heeft ook een goede invloed op droge ogen en droge slijmvliezen zoals die in de mond. Een brandende tong kan ook het gevolg van oestrogeentekort zijn.

Mondepitheel  
Er bevinden zich oestrogeenreceptoren in mondslijmvlies, speekselklieren en in de keel. Bepaalde mondklachten, zoals droge mond, branderig gevoel, veranderde of vieze smaak, waarvoor geen tandheelkundige oorzaak kan worden gevonden, kunnen goed reageren op oestrogeen toediening. Gecontroleerde onderzoeken zijn niet verricht. De beschreven gunstige effecten berusten slechts op klinische observatie.


Stem
Cytologisch onderzoek van een uitstrijkje van de stembanden heeft laten zien dat het epitheel van de stembanden dezelfde veranderingen ondergaat met oestrogenen en met het verdwijnen van oestrogenen na de menopauze als het epitheel van de vagina. Behandeling met oestrogenen geeft trofische veranderingen van het epitheel van de stembanden. De stem is gevoelig voor hormonale veranderingen. In een enquête onder professionele zangers vermeldde 77% veranderingen ervaren te hebben rond de menopauze. Minder soepele stembanden, moeite met hoge tonen en veranderingen in het timbre werden het meest gerapporteerd. In een open studie is het effect van oestrogenen of oestrogenen continu gecombineerd met norethisteron vergeleken met een controlegroep. Stemanalyse vond plaats voor de behandeling en na een jaar. Een lager worden van de stem en zachter spreken waren de uitkomsten in de controlegroep zonder medicatie. Met oestrogenen traden deze veranderingen niet op. De gecombineerde HRT gaf uitslagen te zien die tussen beide in lagen.

http://europe.obgyn.net/nederland/mp/overgang/overgangli22a.html