De up’s en down’s van je maandstonden

Door Dawn Mackeen
Glamour Magazine June 2007

“Het zijn mijn hormonen” is een alledaags gezegde geworden en het wordt bijna als grapje bedoeld wanneer we willen zeggen dat we ons geÏrriteerd, overgevoelig en opgeblazen voelen. Maar de verrassende waarheid is dat we gelijk hebben. Oestrogeen, progesteron en andere reproductieve hormonen springen de hele maand in een vrouwenlichaam rond en beïnvloeden alles, van onze  stemming tot ons lichaamsgewicht en ons risico op borstkanker. Maar je bent niet helemaal overgeleverd aan hun genade. Hier lees je alles over deze machtige kleine substanties en hoe je er mee om moet gaan.

Hormonen en je stemmingen
De week voor je menstruatie dalen oestrogeen en progesteron sterk en dat kan kortaangebondenheid, overgevoeligheid en een slecht humeur veroorzaken. Voor sommigen is de emotionele dip nauwelijks merkbaar, maar voor anderen kan het vreselijk zijn. “Ik maak gewoon geen belangrijke beslissingen in de week voor mijn menstruatie”, zegt internist Erika Schwartz, M.D. en schrijfster van “The Hormone Solution”. Ik zou toegeven aan mijn behoefte aan chocola, maar ik zou mijn relatie niet verbreken. “Ik ken mijn hormonen en ik weet dat ze op dat punt sterker zijn dan ik.” De symptomen zijn meestal op z’n ergst wanneer oestrogeen en progesteron tegen de eerste dag van je menstruatie op z’n laagst zijn, maar ze zouden snel daarna weer moeten beginnen te stijgen. Workout kan helpen, omdat oefening in de hersenen endorfines vrijmaakt die de stemming kunnen verbeteren.

Wanneer depressie of het slechte humeur langer duurt dan twee weken of zeer ernstig is dan hoor je waarschijnlijk bij de 3 tot 8 procent van de vrouwen die een nog ernstiger vorm van PMS hebben namelijk PDS (premenstrual dysphoric disorder), zegt Mary Jane Minkin, M.D., klinisch professor in obstetrie en gynaecologie die verbonden is aan de Yale University School of Medicine in New Haven, Connecticut.  Onderzoek heeft ook aangetoond dat je behoefte aan dingen zoals nicotine, alcohol en andere drugs sterker kunnen worden wanneer oestrogeenspiegels voor de menstruatie sterk dalen. Dokters zeggen dat je meer succes hebt met het stoppen van een slechte gewoonte wanneer je dat doet als oestrogeenspiegels gedurende de eerste twee weken van je cyclus weer stijgen.

Hormonen en je menstruatie 
Je hormonen beheersen ieder aspect van je cyclus dus je menstruatie is een goede indicator van hormonale gezondheidsproblemen. Iedere vrouw is enigszins anders, maar een gezonde cyclus is tussen 21 en 35 dagen lang. Dat betekent dat je iedere 3-5 weken menstrueert. Als dat niet zo is, moet je het niet negeren, zegt Merle J. Berger, M.D., medeoprichtster van het Boston IVF vruchtbaarheidscentrum. Een onregelmatige menstruatie kan een teken zijn van hormonale disbalansen die je vruchtbaarheid aantasten en die veroorzaakt kunnen worden door schildklierproblemen, tumoren van de hypofyse of PCOS, een aandoening die bij benadering 5-10% van de jonge vrouwen treft en waarbij het lichaam te veel mannelijke hormonen produceert. Zulke disbalansen worden vaak jarenlang niet goed gediagnosticeerd of genegeerd, zegt Dr. Berger: “Ik heb veel vrouwen gezien die niet wisten dat ze PCOS hadden totdat deze vrouwen probeerden om kinderen te krijgen en niet zwanger konden worden.” Een reden? Vrouwen met onregelmatige menstruaties gebruiken vaak  de pil om hun cycli te reguleren, hetgeen de symptomen maskeert, maar niet het onderliggende probleem oplost. “Wanneer je onregelmatige menstruaties hebt kan het een juiste actie zijn om je dokter te vragen om een speekseltest om de bepaalde hormonen te testen”, zegt Dr. Minkin. “Wanneer je eenmaal een poos aan de pil bent, kun je niet meer zoveel zeggen over je eigen hormonen.” Iets dan veel vaker voorkomt en dat je cyclus in de war kan gooien is stress. Chronisch je zorgen maken verhoogt cortisolspiegels, een stresshormoon dat je productie van FSH en LH kan remmen. Wanneer deze hormonen hun werk niet kunnen doen, ovuleer je niet en daarom slaan sommige vrouwen ovulaties over of starten ze laat gedurende stressvolle tijden.

Hormonen en je gewicht 
Je kunt je hormonen niet de schuld geven van de kilo’s die je aankomt door meer eten en minder bewegen, maar je kunt gedurende de twee weken voor je menstruatie 1-5 pond vocht vasthouden. Sommige ongelukkige vrouwen kunnen zelfs 10 pond aan watergewicht vasthouden, zegt Steven J. Ory, M.D., voorzitter van de American Society for Reproductive Medicine. “Maar het is tijdelijk”, voegt hij eraan toe. “Normale schommelingen tijdens de menstruele cyclus zijn niet verantwoordelijk voor blijvende ponden.” Om aankomen door watergewicht te voorkomen moet je de week voor de menstruatie minder zout eten en 1.000mg calcium nemen. Beiden reduceren de opzwelling, zegt Marcelle Cedars, M.D., een endocrinoloog aan de Universiteit van Californië. Voor ernstige gevallen van opzwelling kan een arts een mild diureticum voorschrijven om te helpen het vocht af te voeren.

Een andere relatie tussen hormonen en gewicht: Wanneer oestrogeen en progesteron vlak voor je menstruatie vallen, kun je verhoogde behoefte (cravings) krijgen en in gewicht aankomen wanneer je daaraan toegeeft. “Wanneer een vrouw voortdurend toegeeft en voedingsmiddelen die een hoog vet-, zout-, en suikergehalte hebben gaat verorberen, kan zij ponden van vet aankomen die niet meer weggaan wanneer de menstruatie eenmaal gestart is”, zegt Dr. Ory. Hoe kun je dat lot voorkomen? “Alles wat je kunt doen om gedurende die tijd stressniveaus te verlagen en je humeur te verbeteren, of dat nu yoga is of marathonlopen of stock-car racing, kan helpen cravings te verminderen”, zegt hij. En doe extra veel moeite om genoeg te slapen, zegt Dr. Schwartz. Veel studies hebben aangetoond dat we ongezonde keuzes maken en meer calorieën eten wanneer we niet voldoende slapen.  Het is ook goed om op te merken dat hormonale disbalansen zoals PCOS er ook de oorzaak van kunnen zijn dat je koppige pondjes aanzet. Dus wanneer je aankomt in gewicht terwijl je eet- of oefengewoontes niet veranderd zijn moet je naar je dokter gaan,, zegt Dr. Berger.

Hormonen en je libido 
"Hormonen zijn niet de enige aandrijvers van libido, maar vrouwen hebben over het algemeen meer zin hebben in sex rond het midden van de cyclus”, zegt Dr. Minkin. Die extra levendigheid is te danken aan verhoogde hogere oestrogeenspiegels en verhoogd testosteron, de eigen manier van de natuur om ons sex te laten hebben tijdens ovulatie wanneer we het vruchtbaarst zijn. Wie we kiezen als sex-partners kan ook door hormonen beïnvloed worden: een enkel onderzoek heeft aangetoond dat vrouwen meer interesse tonen voor zelfverzekerde en assertieve mannen gedurende de ovulatie, terwijl ze anders vaak de meer mildere types kiezen. Een ander onderzoek toonde zelfs aan dat vrouwen meer opvallende kleding, die meer huid laat zien, en meer stijlvolle kleding dragen wanneer ze ovuleren.

Hormonen en je immuun systeem
Hormonale ups en downs  maken je normaliter niet gevoeliger voor een verkoudheid of griep, maar ze kunnen maken dat je je zieker voelt wanneer er al iets mis is. Op bepaalde momenten in je cyclus kunnen astma, diabetes en andere ziekten opvlammen of moeilijker onder controle te houden zijn, zegt David Plourd, M.D. ob-gyn uit San Diego. Hetzelfde geldt voor epilepsie, auto-immuunaandoeningen zoals lupus, en hoofdpijnen en migraine. Verdenk je je hormonen ervan dat ze je een ziek gevoel geven? Volg symptomen aan de hand van een kalender gedurende 1-2 maanden en neem deze mee naar je dokter. Die kan je misschien iets voorschrijven dat helpt of zelfs een tot nu toe nog ongediagnosticeerde aandoening bij je ontdekken.

Hormonen en je risico op borstkanker 
Oestrogeen stimuleert de groei van borstcellen, dus het is goed wanneer we in de puberteit zijn, maar het is slecht wanneer het later in het leven de groei van abnormale kankercellen veroorzaakt. Daarom wordt de veiligheid van het geven van oestrogeen in de vorm van hormoonsuppletietherapie (HRT) en orale anticonceptiemiddelen in twijfel getrokken. Recente studies hebben aangetoond dat HRT, die gegeven wordt aan vrouwen na de menopauze, het risico op borstkanker verhoogt, maar over de pil is nog geen definitief oordeel geveld. Sommige onderzoeken hebben geen gevaren gevonden, terwijl andere een verhoging van 20-50% van het risico op borstkanker bij vrouwen die de pil gebruiken hebben geconstateerd.

Hormonen en je huid 
Krijg je last van huiduitslag net voor je menstruatie? Testosteronspiegels zijn rond dag 14 van je cyclus op z’n hoogst, hetgeen de talgklieren stimuleert om meer olie te produceren, wat de poriën kan verstoppen. Dagen daarna kunnen de verstopte poriën acne worden. Probeer de huid gedurende de 2 weken voor de menstruatie om de dag heel licht  te scrubben om de huid te reinigen en een uitbarsting van acne te voorkomen, suggereert Dr. Johnson. (Hormonen doen ook goede dingen voor je huid: oestrogeen maakt vrouwen veel zachter en gladder dan mannen.) Experts kunnen ons niet precies vertellen hoe hormonen onze eetlust, stemmingen en libido beheersen, alleen maar dat ze het doen. “Als je het verband niet begrijpt, zullen ze je heen en weer slingeren”, zegt Dr Schwartz.  Maar wanneer je weet dat het je hormonen zijn die je heen en weer slingeren, kun je je er op voorbereiden en er een beetje controle op uitoefenen.

Aantekening:

De oplossing van bovenstaande klachten moet nooit gezocht worden in het gaan gebruiken van synthetische medicijnen en/of hormonen. Zoek naar een natuurlijke manier om je klachten te lijf te gaan. Natuurlijke hormonen kunnen een oplossing zijn evenals voedingssupplementen. Maar een ongezond voedingspatroon en een ongezonde levensstijl dienen altijd als eerste aangepakt te worden.

Alles over natuurlijk progesteron:

Menopauze, alles wat je dokter je niet vertelt:
bol.com: http://partnerprogramma.bol.com/click/click?p=1&s=19622&t=p&sec=books-nl&pid=1001004011334618&f=PDL&name=menopauze

succesbooeken.nl: http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789079872329&PC=476178F4 

facebook: http://www.facebook.com/MenopauzeAllesWatJeDokterJeNietVertelt?ref=hl

Natuurlijke progesteroncrème van dr. Lee 

Voor 1 tube klik hier: http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789079872006&PC=476178F4 

Voor 3 tubes klik hier: http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789079872007&PC=476178F4

Fibrose, de vijand van het leven

 Door: Dr William Wong, ND, PhD

Zware titel!

Wat is fibrose? Fibrose kan gevonden worden in vele vormen. Bij vrouwen kan het zich manifesteren als oestrogeengedreven ziekten, zo als borstcysten, vleesbomen (myomen, fibromen), endometriose en ovariumcysten. Het kan ook postoperatief gezien worden in het lymfoedeem dat men krijgt na een mastectomie wanneer de fibrine de lymfedrainagekanalen verstopt en de lymfatische vloeistof dikker maakt. In beide seksen vormt fibrine het postoperatieve littekenweefsel dat de darmen doet verkleven of de bewegingsrange van een ledemaat of gewricht beperkt of verdikte littekens vormt en keloïden die cosmetische operaties bederven. Fibrose kan zich in de arteriën ontwikkelen en het framewerk vormen waaromheen zich arteriële plaque kan opbouwen. In COPD-, emfyseem-, astmatische- en chronische bronchitispatiënten creëert fibrose littekenweefsel dat als een spinnenweb in de longen de uitzetting ervan beperkt en de alveolaire blaasjes verstopt om zo de zuurstofoverdracht naar het bloed te verhinderen. Bij mannen groeit fibrose in de microbloedvoorziening en sponsachtige weefsels van de penis en verhindert zo de bloedstroom en volledige uitzetting gedurende een erectie. Dit is de hoofdoorzaak waardoor de erectiegrootte met de leeftijd afneemt.

Bij een andere oestrogeengedreven ziekte, fibromyalgie, groeit fibrose op en tussen de spierbundels en verstikt zo hun bloedvoorziening, net zoals rubberbanden om je pols de bloedtoevoer naar de hand afknellen. Mede hierdoor raakt de microcirculatie met fibrineproppen verstopt, wat de bloedtoevoer nog verder vermindert. Na een poos zonder voldoende zuurstoftoevoer of bloedsuikervoorziening, ontwikkelt het aangedane weefsel de moeilijk te behandelen pijn van ischemia. Pijnmedicaties, zelfs opiaten kunnen ischemische pijn niet wegnemen. We weten dat dit geldt voor patiënten met een hartaanval en het geldt ook voor FMS-patiënten.

 Bij ieder van ons groeit fibrose bij het ouder worden (dwz na 27) in al onze interne organen. Het doet de organen krimpen en daarmee de functie verminderen. Medische schoolanatomie leert ons dat deze verminderde functie uiteindelijk leidt tot ons sterven wanneer de organen niet meer werken als gevolg van zwakte.

Dit alles leidt tot een vraag: Waarom lijkt dit alles te beginnen na 27? Goede vraag. Op of rond de 27 begint onze eigen productie van proteolytische enzymen te verminderen. We maken een eindige hoeveelheid enzymen gedurende een mensenleven en gebruiken ongeveer de helft daarvan tot 25 jaar. (Dat is de reden waarom jonge mensen, ofschoon ze kankercellen maken vanaf de eerste dag van hun leven, dit, of een van de andere aandoeningen die genoemd werden, meestal niet ontwikkelen, zij hebben een adequaat aanbod van proteolytische enzymen bij de bestrijding van fibrose en de fibrine die kankercellen omvatten om ze te beschermen). Het is pas nadat de levering van proteolytische enzymen daalt om te worden verspreid over de rest van ons leven dat we beginnen met het ontwikkelen van de fibroseaandoeningen. (Voor u, artsen, is mijn stelling dat we een premorbide toestand kunnen meten via het meten van proteolytische enzymen, zoals we ook overlijden binnen 3 dagen kunnen voorspellen door het meten van de spiegels van Dopamine. Nuttige diagnostisch hulpmiddel misschien. Handig onderzoekinstrument zeker).

Dus als we net zo efficiënt fibrose kunnen bestrijden als toen we nog jong waren, dan zouden we veel van wat probeert ons leven te verkorten kunnen verminderen of vermijden of tenminste dat wat ons ziek maakt en minder valide.(Herinner je hoe goed wonden, toen je een kind was, genazen met dunne, sterke, flexibele “niet-hobbelige” littekens)?

Degenen die mijn artikel “The Essentials vof Life and Wellness” hebben gelezen op mijn website totalityofbeing.com weten waar ik van hier naar toe wil: Het meest belangrijke om terug te brengen in een ouder wordend lichaam zijn geen vitaminen en mineralen, geen kruiden, geen groeihormonen, maar enzymen, de proteolytische enzymen. Vitaminen en mineralen worden beter genoemd co-enzymen en co-factoren, met andere woorden, dat zijn de stoffen die enzymen helpen te werken. Als de enzymen er niet zijn in de eerste plaats, dan hebben de vitaminen en mineralen weinig om op te werken en weinig actie. Daarom werken vitamine / mineralen supplementen zo goed voor sommigen en voor anderen niet, zij hebben weinig van de enzymen die ze nodig hebben om aan te werken.

Als we een aantal van de primaire eiwitetende enzymen inzetten, zal het lichaam zelf het “enzymcascadesysteem” in gang zetten door het creëren van duizenden nieuwe enzymen uit de oorspronkelijke 4 of 5. Al het andere dat wij doen met betrekking tot voeding en lichaamsbeweging werkt beter zodra we de enzymen in aanzienlijke hoeveelheden terug brengen in onze lichamen.

Nu met betrekking tot fibrine, alle proteolytische enzymen eten tot op zekere hoogte fibrine op (fibrinolyse), maar sommige zijn aanzienlijk sterker daarin dan anderen. Als de proteolytische enzymen die u terug brengt zeer sterk fibrinolytische zijn, dan zal het littekenweefsel dat uw lichaam heeft gevormd weggegeten worden. (Dit is een geheim dat plastisch chirurgen, longartsen, internisten en longkanker artsen, leren over het product Vitalzym). De fibrine die er hoort te zijn wordt gekenmerkt door het lichaam als een endogeen eiwit, met andere woorden, iets dat wordt geacht deel uit te maken van uw structuur, maar excessen van fibrine, hoewel het door het lichaam gedeponeerd werd, worden gemarkeerd als exogene eiwitten – of als iets dat niet thuis hoort in het lichaam. Herinner je dat excessen in fibrine gelijk staat aan: zwakke structuur, (door niet genoeg ruimte te laten voor het epitheelweefsel om tussen de fibrine matrix door te groeien), beperking van beweging (met betrekking tot de gewrichten en spieren) en vermindering van de omvang en de functie (als het gaat om interne organen ).

Dat is het geheim achter de vermogen van enzymen om na te gaan wat extra is  en achter te laten wat nodig is voor de structuur, net zoals zij hebben gedaan bij de wondgenezing toen je nog een kind was!

Een belangrijke stap naar een betere kwaliteit van leven, een hoger niveau van gezondheid en de verwezenlijking van het welzijn, is de verwijdering van de overmaat aan fibrine uit onze lichamen. Laten we teruggaan naar de enzymniveaus die  we hadden toen we 18 waren! We zullen er langere, gelukkigere, gezondere en meer functionele levens door leiden!

Menopauze, alles wat je dokter je niet vertelt:
bol.com: http://partnerprogramma.bol.com/click/click?p=1&s=19622&t=p&sec=books-nl&pid=1001004011334618&f=PDL&name=menopauze

succesbooeken.nl: http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789079872329&PC=476178F4 

facebook: http://www.facebook.com/MenopauzeAllesWatJeDokterJeNietVertelt?ref=hl

Advies voor het gebruik van oestrogeen

Dr. John Lee

Richtlijnen om oestrogeen veilig te gebruiken
Door John R. Lee, M.D.

Hier is een verhaal dat ik ieder dag te horen krijg. Joan, een vrouw in de pre-menopauze van midden in de veertig gaat naar haar dokter en klaagt over opvliegers, slecht slapen en gebrek aan energie. Ze heeft nog steeds regelmatige menstruaties. Haar dokter test haar estradiol-, FSH-, LH- en progesteronspiegels en constateert dat ze allemaal normaal zijn behalve erg laag progesteron. Dan schrijft hij estradiolsuppletie voor! Binnen drie maanden komt Joan 25 pond aan, slaapt nog slechter, is geïrriteerd en nerveus en heeft hoofdpijnen.

Een ander oestrogeenscenario dat ik iedere dag hoor is dat een vrouw alleen oestrogeen voorgeschreven krijgt (zonder progesteron) en binnen een jaar een uitstrijkje heeft dat cervicale dysplasie aantoont, hetgeen gauw daarop gevolgd wordt door een hysterectomie. Ik zie dit als dit als ongeoorloofde praktijken, maar het gebeurt ieder jaar bij honderden vrouwen.

Er heerst verwarring over het onderwerp oestrogeensuppletie. Op welke leeftijd? Hoeveel? Welke soort? Hoe vaak? Is het veilig? Hier zijn een paar redelijk eenvoudige richtlijnen om je te helpen je eigen beslissingen te maken. De twee belangrijkste basisrichtlijnen bij oestrogeensuppletie zijn:

1. Alleen vrouwen die duidelijk een tekort aan oestrogeen hebben moeten het gebruiken.

2. Oestrogeen moet altijd samen met progesteron gebruikt worden, ongeacht je leeftijd en of je je baarmoeder nog hebt.

De conventionele geneeskunde faalt ook in het maken van onderscheid tussen de verschillende oestrogenen, of het nu natuurlijk of synthetisch, phyto-oestrogeen, paardenoestrogeen of menselijk oestrogeen is. Ze falen de interactie tussen oestrogeen en dieet, of oestrogeen en progesteron in consideratie te nemen, laat staan de interrelatie tussen oestrogeen en testosteron, andere androgenen, schildklier, of corticosterosteroïden.

Een ander probleem dat ik heb met oestrogeensuppletie door de conventionele artsen is grove overdosering. Tientallen jaren lang heb ik geprobeerd om voor te stellen dat vrouwen slechts een vierde van de normaliter aanbevolen hoeveelheid hoeven te nemen.

Een studie in het New England Journal of Medicine ondersteunt deze zienswijze. Bij een groep vrouwen tussen de 65 en de 80 die nog nooit hormoonsuppletietherapie van welke soort dan ook had gebruikt, werden oestradiollevels (een van de menselijke oestrogenen) gemeten. Er werd gevonden dat twee derde van deze vrouwen bloedserumspiegels oestradiol hadden die hoger waren dan 5 pg/ml, een spiegel die nodig is voor een optimale botgezondheid. Bij een derde van de vrouwen met oestradiolspiegels van lager dan 5 pg/ml, was de dosis oestradiol die nodig was om boven de 5 pg/ml komen ongeveer een tiende van de dosis die routinematig wordt voorgeschreven door conventionele artsen.

OESTROGEEN: WELKE EN HOE VEEL?

Er zijn manieren om oestrogeenspiegels in het lichaam te verhogen. Hier zijn wat suggesties, van eenvoudige aanpassingen van het voedingspatroon tot oestrogeensuppletie.

-                             Dieet modificatie met minder zetmeel en meer phyto-oestrogenen (plantaardige oestrogenen) is misschien alles wat nodig is. Vermijd alle kant en klare voeding en gebruik voldoende verse organische groenten, zaden, peulvruchten en vis.

-                           Stressmanagement kan helpen. Stress kan cortisolspiegels verhogen die progesteron blokkeren. Zo downreguleert het de oestrogeenreceptoren ook. Verder kan stress de productie van de hypofysehormonen en endogeen (in het lichaam gemaakt) oestrogeen veranderen.

-                             Vrouwen die regelmatig aan beweging doen gaan met minder problemen de overgang door.

-                             Consulteer een kruidenkenner om kruiden uit te zoeken die phyto-oestrogenen bevatten.

-                             Gebruik van “natuurlijke” (menselijke) oestrogenen, bijv. oestrone, oestradiol en oestriol. Ieder van deze hormonen verschilt in verschillende opzichten van de ander, maar met allemaal is het doel de kleinste dosering te vinden die de symtomen verlicht en/of de gewenste bloed- of speekselspiegel creëert.

Oestriol is veiliger v.w.b. het risico op kanker dan oestradiol of oestrone en het is oestrogeen dat bij voorkeur gebruikt wordt voor vaginaal gebruik. Ik heb goede resultaten gezien bij tweemaal per week een vaginale dosering, altijd samen met progesteron. ( De progesteron hoeft niet vaginaal gebruikt te worden.) Begin met de helft van de gebruikelijk voorgeschreven dosis. Omdat oestriol aanzienlijk minder potent is dan de andere, is er oraal 1 tot 2 mg/dag nodig gedurende 25 dagen/maand.

Oestrone is potenter, dus oraal 0.3 mg/dag gedurende 25 dagen/maand moet voldoende zijn. Veel vrouwen doe het echter goed op alleen oestradiol en oestriol.

Oestradiol is ook een potent oestrogeen, en voor een orale dosis beveel ik slechts 0.25 mg/dag gedurende 25 dagen/maand. Een oestrogeenpatch is het meest effectieve en efficiënte afgiftesysteem, en de 0.025 patch geeft genoeg oestrogeen af om de symptomen bij de meeste vrouwen te verlichten.

Postmenopauzale vrouwen en oestrogeen

Oestrogeenspiegels gaan in de menopauze naar beneden maar niet naar nul. Oestradiol valt in het algemeen tot ongeveer 15% van premenopauzale spiegels, en oestrone valt slechts 40 – 50% van premenopauzale spiegels. Androstenedione, dat nog lang na de menopauze in het ovarium gemaakt wordt, wordt in lichaamsvet in oestrone omgezet, wat gedeeltelijk in de darm en lever wordt omgezet in oestradiol. Daarom wordt de vraag: is dit oestrogeen voldoende voor normale lichaamsfuncties exclusief zwangerschap? Dat betekent, heeft Moeder Natuur het zo bedoeld dat vrouwen oestrogeendeficiënt zouden worden na de menopauze? Ik denk van niet. Oestrogeentekort in de menopauze is een mythe die gecreëerd is door de farmaceutische industrie om de verkoop van oestrogeensuppletie te rechtvaardigen.
Het zou evident moeten zijn dat postmenopauzale vrouwen geen oestrogeenspiegels nodig hebben die zo hoog zijn dat het endometrium zo gestimuleerd wordt alsof het zich iedere maand klaar zou moeten maken voor een zwangerschap (bijv.premenopauzale spiegels).

Gebruik Symptomen als een Gids

Bloed- of speekseltesten kunnen je oestrogeenspiegels meten, maar symptomen alleen kunnen een betrouwbare indicator zijn van een teveel of een tekort. De symptomen van oestrogeentekort zijn aanhoudende vaginale droogheid of vaginale mucosa-atrofie (dunner worden), of aanhoudende opvliegers ondanks adequate progesteronbehandeling. Oestrogeentekort kan ook urinewegproblemen veroorzaken. Postmenopauzale vrouwen met deze symptomen kunnen baat hebben bij een kleine dosis oestrogeen als supplement.

De meest algemene symptomen van teveel oestrogeen zijn gewichtstoename, vocht vasthouden, borstzwelling en knobbeligheid, hoofdpijnen, hypertensie, slapeloosheid en angst.

Premenopauzale vrouwen hebben geen oestrogeen nodig

De conventionele medische wetenschap heeft lang volgehouden dat oestrogeenproductie daalt gedurende de menopauzale jaren. Dit is niet waar. Dr. Jerilyn C. Prior heeft alle ter zake doende referenties van 1990 tot op heden nog eens grondig nagekeken en vond geen bewijs dat oestrogeenspiegels dalen voor de menopauze. Alle bewijzen laten zien dat de totale oestrogeenproductie normale premenstruele spiegels geeft.

Er is ook altijd aangenomen dat premenopauzale opvliegers veroorzaakt worden door oestrogeentekort. Als oestrogeenspieges normaal zijn, waardoor worden dan de opvliegers veroorzaakt? Het zijn fluctuerende hormonen tegen een achtergrond van progesterontekort.  Herinner je dat vrouwen die midden in de dertig zijn anovulatoire cycli beginnen te krijgen. Ieder maand dat je niet ovuleert, maak je geen progesteron (alhoewel je nog wel een menstruatie zult hebben). Zonder progesteron kun je geen goede oestrogeenreceptorgevoeligheid handhaven, dus zelfs wanneer er meer dan genoeg oestrogeen beschikbaar is, kunnen je cellen het niet net zo effectief gebruiken

Dus door de onderliggende progesterondeficiëntie eerst te behandelen om de hormoonschommelingen te reduceren, help je het oestrogeen dat je hebt ook te benutten.

Oestrogeen tegen opvliegers, hartziekte en osteoporose?

Zelfs voor vrouwen die de menopauze bereikt hebben lost progesteronsuppletie vaak opvliegers op. Zoals Dr. Helene Leonetti in haar studie over de behandeling van osteoporose bij recente menopauzale vrouwen rapporteert, ervoer de meerderheid veel verlichting van opvliegers door alleen progesteroncrème te gebruiken.

Sommigen zeggen dat oestrogeen tegen coronaire hartziekten beschermt, maar wij hebben daar nog steeds geen goede studie over die dit bewijst, omdat ze allemaal gedaan zijn of in combinatie met progestins (bijv. Provera), of met Premarin, dat de urine van zwangere paarden bevat en dat honderden actieve ingrediënten bevat naast oestrogeen, inclusief progesteron en andere steroïde hormonen.

Sommige vrouwen verliezen zeer snel bot rond de menopauze. De val van oestrogeen in combinatie met een lage progesteronspiegel zou wel eens meer kunnen zijn dan het lichaam gedurende een paar jaar kan verwerken, zelfs met suppletie van progesteron. De meeste vrouwen krijgen binnen een paar jaren na de menopauze hun botbalans terug en behouden een goede botdichtheid, in het bijzonder wanneer zij progesteroncrème gebruiken. Een klein percentage vrouwen echter die laag zijn in oestrogeen met symptomen van oestrogeendeficiëntie in combinatie met osteoporose zullen gebaat zijn bij het gebruik van een kleine hoeveelheid oestrogeen met progesteron gedurende deze periode van hun leven. Deze vrouwen zijn vaak klein en tenger, dun (zonder genoeg lichaamsvet om genoeg oestrogeen te maken), en hebben kleine botten.

Handle with Care

Oestrogeen is nodig om progesteronreceptoren te behouden, het is nodig om een goede hersenfunctie en gezonde botten te behouden, en een echte oestrogeendeficiëntie kan de capaciteit van bloedvaten om te ontspannen en zo te beschermen tegen een hartaanval verstoren. Een echte oestrogeendeficiëntie komt maar zelden voor, omdat we in een wereld leven die ernstig is vervuild met oestrogenen (zie What Your Doctor May Not Tell You About Menopause). Wanneer oestrogeenspiegels te hoog zijn, stijgt het risico op kanker sterk; haar beschermende functie bij hartziekte wordt omgekeerd en het risico op bloedstolsels en vocht-disbalansen stijgt; en de voordelen voor de hersenen gaan verloren. Oestrogenen zijn inderdaad de engelen van het leven en de engelen van de dood. Ze zouden alleen gebruikt moeten worden wanneer het echt nodig is, met mate en met respect, en met het doel van een totale hormoonbalans

Lees het boek "Menopauze, Alles wat wat je dokter je niet vertelt": http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789079872329&PC=476178F4 

http://www.facebook.com/MenopauzeAllesWatJeDokterJeNietVertelt?ref=hl

Nieuws over borstkanker

Nieuws over borstkanker dat je moet weten

De Relatie tussen Synthetische Hormoonvervanging en Borstkanker

Borstkankercijfers stegen dramatisch in de jaren '80 en '90 en bereikten een piek in 2001. Raad eens, de toename van borstkankerdiagnoses liep parallel aan een grote toename van het aantal voorgeschreven recepten voor synthetische hormoonvervangingstherapieën (HRT) zoals Prempro en Premarin. Toen, in 2002, de Women’s Health Initiative (WHI) studie voor de eerste keer rapporteerde dat synthetische HRT het risico op borstkanker kon vergroten gooiden veel vrouwen hun pillen door de wc ondanks het feit dat hun artsen en de farmaceutische industrie de mogelijke aantijging onder het vloerkleed schoven. Vandaag geven nieuwe statistieken van Kaiser Permanente Northwest de vrouwen, die hun gezondheid destijds weer in eigen hand genomen hadden, gelijk.

Borstkankercijfers zijn met 18% gedaald tussen 2003 en 2007. Deze daling hangt direct samen met een daling in het aantal recepten die uitgeschreven werden voor synthetische HRT ( van ongeveer 90 miljoen naar minder dan 20 miljoen) naar aanleiding van het rapport van de WHI resultaten. Volgens  Phillip O. Warner, M.D., een wel gerespecteerd arts en medisch onderzoeker in het veld van de menopauze en hormoonvervanging, is het bewijs dat synthetische hormonen invasieve, hormoonpositieve borstkanker veroorzaakt nu ontegenzeglijk en algemeen geaccepteerd.

Bio-Identiek Progesteron: Mogelijke Beschermer tegen Hormoonpositieve Borstkanker

Een hormoonpositieve borsttumor is een tumor die hormonen nodig heeft, in het bijzonder oestrogeen, om te kunnen groeien en voort te kunnen woekeren. De medische term voor deze type tumoren is oestrogeenreceptor positief. Een kritische vraag is, "Waar krijgt de tumor het oestrogeen vandaan dat zijn groei voedt?"   Het antwoord kan verschillend zijn voor verschillende vrouwen. Laat me uitleggen.

Oestrogeen and progesteron zijn hormonen die worden geproduceerd door de vrouwelijke eierstokken. Oestrogeen stimuleert celgroei, hetgeen, wanneer niet onder controle gehouden, de voorloper van kanker kan zijn. Wanneer de interne levels van oestrogeen en progesteron in balans zijn echter, neutraliseert progesteron de mogelijkheid van oestrogeen om de celgroei te stimuleren. In andere woorden, progesteron bewijst duidelijk dat het een natuurlijke anti-oestrogene werking bezit. Wanneer interne progesteronlevels voldoende in balans zijn om oestrogeenspiegels in balans te houden, zal er niet voldoende "extra" oestrogeen circuleren in het lichaam om oestrogeenreceptorpositieve tumorgroei te stimuleren.

Behalve synthetische HRT kunnen twee andere algemene factoren de ratio van oestrogeen en progesteron verstoren en daardoor een situatie van oestrogeen dominantie voortbrengen . Dit zijn leeftijd en lichaamsvet. Wanneer het lichaam oestrogeen dominant is , worden tumoren die van oestrogeen afhankelijk zijn "gevoed" en kunnen ze groeien.

• Leeftijd creëert een, natuurlijk veroorzaakte, situatie van oestrogeen dominantie. Progesteronproductie begint te dalen bij alle vrouwen rond de 30-35 jaar. Progesteronlevels dalen zelfs 120x sneller dan oestrogeen levels.
• Vetweefsel in het lichaam produceert ook oestrogeen. Dit betekent dat wanneer een vrouw te zwaar is, ongeacht de leeftijd, ze eerder oestrogeen dominant zal zijn.

Wat kan een vrouw doen om bij voorbaat al haar kansen om een oestrogeenafhankelijke tumor te krijgen teniet te doen? Is er iets dat preventief gedaan kan worden?

Absoluut. De anti-oestrogeenactie van bio-identiek progesteron kan helpen het ontstaan en metastasering van oestrogeenreceptor-positieve tumoren te voorkomen. Dit is niet slechts mijn mening. Veel medische studies die de anti-oestrogeenactie van bio-identiek progesteron in borstweefsel bestuderen bewijzen deze veronderstelling. Mijn klinische ervaring is een getuigenis. Gedurende een decade waarin ik meer dan tienduizend vrouwen die aan hormonale disbalansen leden heb behandeld, heb ik slechts twee patiënten gehad die mijn bio-identieke progesterontherapie volgden en die borstkanker hebben ontwikkeld. Het nationale gemiddelde is 1 uit iedere 8 vrouwen.

Ik wens u het allerbeste!

Dr. Randolph

Testosteron versus oestrogeen

Testosteron Vs. Estrogen – A Man’s Battle Door Dr. Robert DeMaria

Testosteron wordt in het algemeen gezien als het “meester”mannelijke hormoon omdat het de snelheid van de seksuele ontwikkeling van de man geheerst en onder controle heeft. Testosteron speelt ook een sleutelrol in het bepalen van de totale gezondheid en het welzijn van een man. Hoge testosteronlevels  betekent seksuele en mentale energie, stamina en vitaliteit. Lage levels dragen bij aan vermoeidheid, premature veroudering en ziekte. Terwijl testosteronlevels met de leeftijd lager worden kunnen een aantal leefstijlfactoren, inclusief stress, fysieke inactiviteit, overtraining, gebrek aan slaap, chronische ziekte, roken, drinken en het gebruik van medicijnen en drugs, bijdragen aan het ontstaan van laag testosteron. Samen met deze daling in testosteron door leeftijd en leefstijl ervaren veel mannen toename in de levels van oestrogenen. Het resultaat is een testosteron/oestrogeen disbalans die direct vele van de debiliterende gezondheidsproblemen veroorzaakt die met het normale ouder worden in verband gebracht worden. De grote meerderheid mannen zijn verbaasd te leren dat oestrogeen (het "vrouwelijke" hormoon) ook in hun lichamen aanwezig is. Het wordt in hele kleine hoeveelheden geproduceerd als een bijproduct van het testosteronconversieproces. In feite zijn gebalanceerde levels oestrogeen essentieel voor een gezond libido en een betere hersenfunctie en om het hart te beschermen en de botten te versterken.. Maar door het ouder wordende lichaam, lichaamsvet, hormoonvervanging, pesticiden, tekorten aan nutriënten, medicijnen en buitensporige alcoholinname ervaren veel mannen hoge levels oestrogenen die hun gezondheid negatief beïnvloeden. Studies hebben aangetoond dat de oestrogeenlevels van de gemiddelde 54-jarige man hoger zijn dan die van de gemiddelde 59-jarige vrouw! Het eindresultaat is dat deze hoge levels oestrogeen gereduceerde levels van testosteron, vermoeidheid, verlies van spierspanning, toename van lichaamsvet, verlies van libido en seksuele functie en een vergrote prostaat kunnen veroorzaken. Bij jonge mensen worden kleine hoeveelheden oestrogeen gebruikt om de celstimulerende effecten van testosteron te reduceren. Maar wanneer er te weinig testosteron aanwezig is zal oestrogeen zich hechten aan testosteronreceptoren door het hele lichaam. Als gevolg daarvan, wanneer oestrogeenlevels toenemen met de leeftijd, is testosteron niet in staat de cellen te stimuleren hetgeen gereduceerde seksuele drift en sensatie tot gevolg heeft evenals verlies van libido. Andere problemen die in verband gebracht worden met buitensporig hoge levels oestrogeen zijn: (1) Het stoppen van normale productie van testosteron door de testikels. Teveel aan oestrogeen kan de testosteronreceptoren in de hypothalamus verzadigen waardoor het signaal dat naar de hypofyse gestuurd wordt gereduceerd wordt. Dit reduceert op zijn beurt weer de secretie van luteïniserend hormoon dat nodig is voor de gonaden om testosteron te produceren. (2) Het verhogen van de productie van sex hormone-binding globulin (SHBG) door het lichaam. SHBG bindt testosteron en reduceert daardoor de hoeveelheid van klinisch belangrijk vrij testosteron in het bloed dat beschikbaar is voor receptorplaatsen. (3) Langer term gezondheidsrisico's zoals toegenomen risico voor diabetes, hartziekte en sommige kankers. Het is duidelijk dat het essentieel is voor mannen, die bezorgd zijn over gezond ouder worden en die lijden aan symptomen van laag testosteron of die testosteronvervangingstherapie ondergaan, om agressief actie te ondernemen om hun oestrogeenlevels aan te pakken en enig overmatig oestrogeen tot een veiliger level te reduceren. Speekseltesten zijn een prima methode om op een goedkope manier de belangrijke mannelijke hormonen te testen inclusief oestradiol, de meest actieve vorm van oestrogeen. Wanneer de test laat zien dat je oestradiollevels hoog zijn/of vrij testosteronlevels laag of laag normaal, je testosteron gebruikt of prohormoon support, je meer vet wilt verliezen op de buik en je je prostaat wilt beschermen, dan is het volgende protocol aanbevolen. (1) Verlies gewicht. Vetcellen, in het bijzonder in de buikregio, produceert het aromatase-enzym dat testosteron omzet naar oestrogeen. (2) Reduceer of elimineer alcoholconsumptie en je lever in staat te stellen om beter het teveel aan oestrogeen te kunnen verwijderen. (3) Neem 80-90 mg zink per dag. Zinc functioneert als een aromataseremmer bij sommige mannen. (4) Verhoof je inname van crucifere groenten zoals broccoli en bloemkool en lijnzaad. Deze helpen de lever een teveel aan oestrogeen te metaboliseren. (5) Reduceer of elimineer de medicaties die je regelmatig neemt en die mogelijk interfereren met je gezonde leverfunctie. Algemene medicijnen zijn NSAIDs (e.g. ibuprofen, acetaminophen, aspirin), de “statin” klasse van cholesterol verlagende medicijnen, sommige hart- en bloeddrukmedicijnen en sommige anti-deprssiva. Conclusie: Testosteron is het "meester" mannelijke hormoon, maar als je te weinig of teveel oestrogeen hebt zul je er nooit op je best uitzien en zul je je nooit op je best voelen.