RECENSIE “DE HORMOONFACTOR” VAN IR. RALPH MOORMAN

De Hormoonfactor

Ir. Ralph Moorman

Dit boek over een baanbrekende methode om af te vallen is geschreven door lifstyle- en fitnesscoach ir. Ralph Moorman. Hij is gespecialiseerd in het begeleiden van mensen die verantwoord willen afvallen. Ralph studeerde levensmiddelentechnologie aan de Universiteit in Wageningen, behaalde verschillende Amerikaanse certificaten op het gebied van sport en volgde, en volgt nog steeds, internationale artsenseminaria over hormonen en gezondheid.

Ralph begint met te vertellen op een eenvoudige, begrijpelijke en herkenbare wijze waarom zoveel mensen er niet slagen om af te vallen en waarom ze, als ze al slagen, ze weer in no time terugvallen naar hun oude gewicht en soms nog zwaarder worden dan voor het dieet, waarom de dikke buik er maar niet af wil en waarom in plaats van vet, spiermassa verdwijnt.
Volgens wetenschappers ligt het allemaal aan je hormonen.Die bepalen je eetlust, je behoefte aan beweging en de snelheid waarmee je vet verbrandt. Wanneer je hormonen uit balans zijn wordt je dik. Je gaat meer eten, minder bewegen en je verbrandt minder vet.

Zijn advies: niet minder maar beter eten en niet veel maar minder sporten.

Ralph's uitleg hoe hormonen je dik maken of juist gezond, slank en fit is eenvoudig, kort en duidelijk. Van de negen belangrijkste hormonen beschrijft hij de functies. Die hormonen zijn: insuline, schildklierhormoon, testosteron, oestrogeen, progesteron, groeihormoon, DHEA, cortisol en melatonine. Iets verderop in het boek kun je zelf, aan de hand van een aantal lijstjes met symptomen van tekorten van de negen belangrijkste hormonen, zien of je een disbalans hebt van je hormonen en van welke.

Ralph legt kort uit welke zes rampen er met je hormonen kunnen gebeuren en hij zegt dat zijn hormoonbalansprogramma in de meeste gevallen ertoe zal leiden dat je hormonen weer in balans komen. Per hormoon worden specifieke maatregelen gegeven die kunnen helpen.

Wanneer Ralph zijn klanten in gaat wijden in zijn hormoonbalansdieet neemt hij ze eerst mee naar de supermarkt om hen te leren welke valstrikken daar liggen. Hij weet door zijn studie voedingsmiddelentechnologie hoe er geprutst wordt met ons eten en hij adviseert dan ook om verre te blijven van producten die allerlei gezondheidsclaims maken en waaraan vitamines toegevoegd zijn. Light is not right en kant en kaar voedsel is vergif. We moeten gezonde, verse en natuurlijke producten kopen en daar ons eten mee bereiden. Liefst ook biologisch vlees en groenten. Fruit mag niet gezoet zijn. Eet weinig suiker en koolhydraten, eet voldoende eiwit en vet, beperk inname van gluten en zuivel, geniet maar drink bier en wijn met mate, zorg voor een goede zuur- basebalans, eet vezelrijke voeding, mijd E-nummers, drink voldoende water, drink weinig koffie en thee en nog een aantal adviezen maken deel uit van zijn programma.

Ralph geeft een aantal tips voor basisvoedingssupplementen die nodig zijn omdat er in ons voedsel niet meer genoeg nutriënten zitten. Hieronder vallen vitamines, selenium, omega 3 vetzuren, magnesium etc. Bepaalde supplementen kunnen de levels van specifieke hormoonlevels beïnvloeden. Zo kan bijvoorbeeld selenium schildklierhormoon verhogen.

Dan de hormoonbaans workout. Veel mensen gaan naar fitnesscentra om caloriën te verbranden. Volgens Ralph is dit een nutteloze bezigheid. Je verbrandt te weinig caloriën om echt af te vallen, je verbrandt niet alleen vet maar ook spieren en je verstoort de hormonen die je slank moeten houden. Het streven moet zijn om de juiste hormonale systemen te activeren, de spiermassa te vergroten en de conditie te verbeteren. Hij geeft daartoe duidelijke richtlijnen geïllustreerd met plaatjes waarop hij zelf de oefeningen demonstreert. Hij legt ook uit hoe je moet eten voor en na de workouts.

Een hoofdstuk over stress legt uit waarom je van stress dik wordt en hoe je stress kunt verminderen. Ralph geeft aantal tips waaronder ademhalingsoefeningen.

Het is ook belangrijk dat je leeft en eet volgens het ritme van je hormonen. Het maandelijkse ritme van de vrouw gaat bijvoorbeeld vaak vanzelf goed wanneer zij er een gezonde leefwijze op na houdt. Als er desondanks toch onregelmatigheden zijn moet er naar de oorzaak gezocht worden. Stress, het volgen van crashdiëten of te veel en te zwaar sporten kan de menstruele cyclus gemakkelijk verstoren.

Tenslotte laat Ralph mensen die bijvoorbeeld een schildklierprobleem hebben of vermoeide bijnieren nakijken door een arts die verstand heeft van bio-identieke hormonen. Wanneer de hormoontekorten aangevuld zijn kan het hormoonbalansprogramma van Ralph succesvol uitgevoerd worden.

In de bijlagen vind je een aantal recepten die in het hormoonbalansdieet van Ralph passen.
Hij geeft lijsten met voedingsmiddelen met hun glycemische belasting en lijsten met symptomen van hormonale problemen.

Het hele boek is doorspekt met succesverhalen van klanten van Ralph.

Kortom, dit boek is kort, to the point en praktisch geschreven en een echte aanrader.

Om het boek te bestellen kun je op de foto klikken:

ANOREXIA EN BOULIMIA: DE DIRECTE GEVOLGEN VAN NUTRIËNTENRESTRICTIE

Uit “The Diet Cure” van Julia Ross, M.A.

Heeft het opzettelijk overslaan van maaltijden zich ontwikkeld tot het zo nu en dan de hele dag vasten en is het uiteindelijk gedwongen vasten geworden – oftewel anorexia? Je hebt misschien ontdekt hoe gemakkelijk het is om van het eten, dat je geconsumeerd hebt tijdens een vreetpartij, af te komen door te braken of door dieetpillen of laxeermiddelen in te nemen. Het gebruik van deze zuiveringsmethoden kan steeds veelvuldiger worden, naarmate boulimia en de verslaving aan dieetpillen en laxeermiddelen de overhand nemen.

De middelbare scholieres en studentes, die naar mijn lezingen komen rapporteren dat 60 tot 80% van de meisjes op hun school op regelmatige basis (vr)eetbuien heeft,  purgeert en zichzelf uithongert. Het wordt openlijk besproken; het is geen echte schande. Veel meisjes willen in feite anorectisch zijn. Ze zijn teleurgesteld wanneer ze niet kunnen overgeven en boulimisch worden. In een studie van de universiteit van Michigan in1995 volgde 86% van de 557 nieuwe eerstejaars vrouwen een dieet. Drie procent was boulimisch. Binnen zes maanden was nog eens 19% van de diëters boulimisch geworden. In totaal werd 21% van de eerstejaars meisjes boulimisch binnen zes maanden, nadat ze op de universiteit gekomen waren,. Ofschoon deze studie na zes maanden stopte, kunnen we aannemen, dat er een na verloop van tijd een verdergaande toename van boulimia en gevaarlijke vormen van anorexia onder deze diëtende studenten plaats zou vinden.

De puberteit en de adolescentie zijn in het bijzonder gevaarlijke tijden om te weinig te eten, omdat het lichaam nog groeit. Gedurende deze cruciale periode hebben snel ontwikkelende lichamen tenminste al 2500 calorieën van hoge kwaliteit nodig.Toch proberen veel meisjes, zo niet allemaal, zichzelf te beperken tot minder dan 1000 calorieën per dag en vaak zijn dat junkfood-calorieën. Dit uithongeringdieet kan zich snel tot dwangmatig eten, boulimia en anorexia ontwikkelen. Onlangs kwamen er bijvoorbeeld twee anorectische meisjes naar de Recovery System kliniek. Hun eetstoornissen waren na hun allereerste dieet begonnen.

Net als anorexia is de wortel van boulimia in de dieetmentaliteit gelegen. Het verhaal van Miranda is een droevig maar veelvoorkomend verhaal. Miranda, een mooi, 24-jaar oud meisje met een goed geproportioneerd, gespierd lichaam, ontdekte dat haar gewicht dicht bij de bovenste gewichtslimiet voor haar lengte lag. (Spieren zijn zwaarder dan vet.) Ze had nog nooit een dieet gevolgd in haar leven, maar toen ze naar een stewardessopleiding ging merkte ze dat de meeste andere leerlingen regelmatig een dieet volgden. Op school, die fastfood serveerde, kreeg ze haar gebruikelijke, voedzame voedsel en deed ze ook haar gebruikelijke oefeningen.niet. Omdat ze bang was dat ze over haar gewichtslimiet heen zou gaan, begon ze maaltijden over te slaan. Al spoedig was haar uithongering overgegaan in (vr)eetbuien en braken. Toen ze slechts twee maanden later de school verliet, had ze onverdraaglijke behoeften aan zoet ontwikkeld en had ze tenminste eenmaal per dag (vr)eetbuien en purgeerde ze. Ze kon zelfs de drang naar suikers niet van zich afschudden toen ze weer thuis was en haar oefenprogramma en gezonde dieet weer volgde. Haar boulimia ging verder. Miranda kwam op 27-jarige leeftijd naar onze kliniek. Ze was geobsedeerd en ellendig en ze had drie tot vijf keer per dag (vr)eetbuien en een purgering. Ik ben blij te zeggen, dat veel vrouwen zoals Miranda in staat zijn geweest hun oorspronkelijke gewicht en gezondheid terug te krijgen door het gebruik van supplementen, die in hoofdstuk 10 beschreven zijn en door het volgen van het Diet Cure-plan.

Waarom is het zo gemakkelijk om boulimisch te worden? Eén reden is dat zowel (vr)eten als braken een golf van de krachtige hersenchemicaliën, de endorfinen, kan ontketenen. Het vrijkomen van deze natuurlijke heroïneachtige chemicaliën helpen met het tot stand brengen van de krachtige drang, waar mensen met boulimia niet tegen kunnen vechten. Als we beginnen met het ontwikkelen van verkeerde ideeën over hoeveel we zouden moeten wegen en we beginnen met een dieet, dan stellen we onszelf bloot aan de mogelijkheid tot het ontwikkelen van eetstoornissen, net zoals Miranda.

Een groeiend aantal vrouwen – en mannen – worden door het volgen van een dieet mentaal in de gevarenzone voor anorexia geforceerd. Ze hebben letterlijk zowel hun eetlust als hun gewicht verloren. Ze komen nooit tot het punt waarom ze “gewoon die cheeseburger nemen” omdat ze niet meer door een gezonde, terugkerende behoefte aan voedsel beschermd worden. Wanneer het volgen van een dieet, dat zeer laag in calorieën is, een manier van leven wordt, wordt de afdaling door de niveaus van uithongering dat ook. 

Na een paar maanden van haar eerste dieet ontwikkelde de 14-jarige Courtney de meeste symptomen van echte anorexia. Ze was chronisch ziek door verkoudheden en griep, menstrueerde niet meer en was te zwak om te sporten. Ze ging niet meer met haar vrienden uit en bleef gewoon thuis. Ze ontwikkelde ingrijpende stemmingswisselingen waaronder geïrriteerdheid, hysterie en slapeloosheid. Het werd al snel gemakkelijk voor haar om te hongeren: ze kon een hele dag op een appel leven.

Courtneys symptomen zijn klassieke tekenen van ondervoeding. In de concentratiekampen konden de gevangenen ook een hele dag met hele kleine hoeveelheden voedsel doen. Hoe overleven de hongerenden? Hoe kunnen mensen met anorexia het volhouden om iedere dag urenlang workouts te doen in de sportschool, zoals de slavenarbeiders van de Nazi’s?

De meeste mensen met anorexia waar ik mee gewerkt heb worden feitelijk high door het hongeren. Anorexia ontketent hetzelfde krachtige hoogtepunt dat opiaten zoals heroïne aan druggebruikers geeft. Hoe weten we dat? Wanneer we aan mensen met anorexia medicijnen geven, die opiaten verhinderen effect op hen te hebben, krijgen ze opeens afkickverschijnselen, net zoals heroïnegebruikers die krijgen. Hun hoogtepunten worden afgebroken. Het blijkt dat anorectisch hongeren, net zoals boulimisch braken en (vr)eten, een traumatische ervaring is die een diep overlevingsmechanisme kan stimuleren; het vrijkomen van endorfinen, de krachtige, natuurlijke, drugachtige chemicaliën die ons toestaan om plezier te ervaren. Ze stillen ook pijn en verminderen stress. Wanneer je lichaam aan deze natuurlijke opiaten verslaafd is geraakt, zul je de highs door endorfinen missen, wanneer je weer normaal gaat eten. Zoals laboratoriumapen die heroïne verkiezen boven voedsel of drinken tot ze sterven, zal een persoon met anorexia, om krachtige biochemische redenen, vurig aan zijn of haar weigering te eten vasthouden. Mensen met boulimia (vr)eten en weigeren met een soortgelijke gewelddadigheid en om dezelfde redenen eten binnen te houden. Dit obsessieve gedrag wordt feitelijk veroorzaakt door tekorten aan nutriënten, die we nu gelukkig kunnen aanpakken.