DR. MERCOLA OVER DE ROL VAN INSULINE

Door Ron Rosedale, MD

Gepresenteerd op Designs for Health Institute’s BoulderFest, augustus 1999 Seminar

Dr Mercola’s Commentaar:

Dit artikel is in wezen een transcriptie van een lezing gegeven door Dr Rosedale op het BoulderFest in 1999, en de inhoud is relevanter dan ooit.

Ik ben Dr Rosedale zeer dankbaar, want hij is degene die mij in januari 1995 heeft overtuigd van het grote belang van insuline; zoals u wellicht weet, presenteert mijn nieuwe boek, Dr Mercola’s Total Health Program, mijn hele dieetplan dat bewezen heeft duizenden patiënten in mijn kliniek te helpen met de bestrijding en voorkoming van ziekte, het optimaliseren van hun gewicht, en meer, het is gebaseerd op een aantal van de hier besproken insulineconcepten.

Als u gezond wilt blijven bij het ouder worden zult u een aantal ernstige investeringen in uw gezondheid.moeten gaan doen

De belangrijkste verandering die u kunt doen, is het optimaliseren van uw voedingskeuzes. Suiker en granen veroorzaken dat uw lichaam insuline gaat produceren en hoge insulinespiegels zijn de grootste fysieke oorzaak van een versnelde veroudering. Als u veroudering wilt vertragen en gezond wilt blijven dan moet u uw granen in groenten veranderen.

Case Histories

Bypassoperatie

Laten we het eerst eens hebben over een paar case histories. Dat zijn werkelijke patiënten die ik heb gezien. laten we beginnen met patiënt A. Deze patiënt zag ik op een middag en hij zei dat hij zich letterlijk had uitgeschreven uit het "AMA"-ziekenhuis tegen medisch advies.in. Net als in de film had hij zijn infusen eruit getrokken.

De volgende dag was hij ingepland voor zijn tweede bypassoperatie. Er was hem verteld dat, als hij deze operatie niet zou ondergaan, hij binnen twee weken dood zou zijn. Hij kon zelfs niet van de auto naar de spreekkamer lopen zonder ernstige pijn op de borst.

Hij zat op 102 eenheden insuline en zijn bloed suikers waren hoger dan 300. Hij gebruikte acht verschillende geneesmiddelen voor verschillende dingen. Maar zijn eerste bypassoperatie was zo’n ellendige ervaring dat hij zei dat hij liever zou sterven dan een tweede.operatie te moeten ondergaan. Hij kwam naar mij omdat hij had gehoord dat ik dit zou kunnen voorkomen.

Om een lang verhaal kort te maken, deze meneer gebruikt nu geen insuline meer. Ik zag hem drieënhalf jaar geleden voor het eerst. Hij speelt nu vier of vijf keer per week golf -. Hij heeft geen enkele medicatie, hij heeft geen pijn op de borst, en hij heeft geen enkele operatie ondergaan. Hij begon een organisatie genaamd "Heart Support of Amerika" om mensen te onderwijzen over de alternatieven voor bypasschirurgie die niets te maken hebben met chirurgie of medicatie. Deze organisatie, vertelde hij me laatst, had een mailinglijst van meer dan een miljoen mensen.

Hoge triglyceriden / cholesterol

Patiënt B is een 42 – jarige man die werd verwezen door patiënt A. Hij had een triglyceridespiegel van 2200, een cholesterolgehalte van 950 en zat op de maximale doses van al zijn medicaties. Hij was helemaal niet dik, hij was vrij dun.

Deze man werd gezegd dat hij familiare hyperlipidemie had en dat hij er goed aan zou doen zijn zaken in orde te hebben, want als dat was wat zijn lipiden waren, zat hij, ondanks de beste geneesmiddelen met de hoogste doseringen, in de problemen.

Wanneer ik een patiënt zie die een van deze geneesmiddelen gebruikkt, zijn ze er tijdens het eerste bezoek vanaf. Zij hebben geen plaats in de geneeskunde. Hij werd van de medicatie afgehaald en binnen zes weken zweefden zijn lipidespiegels, evenals zijn triglyceriden en zijn cholesterol, rond de 220. Na nog eens zes weken, waren ze beide onder 200, zonder medicatie. Zoals ik al eerder zei, ze hebben geen plaats in de geneeskunde.

Ik moet even vermelden dat deze patiënt een CPK had die flink verhoogd was. Het was omcirkeld met een vraagteken erbij op het labverslag dat hij aanvankelijk had meegebracht, omdat ze niet wisten waarom. De reden was omdat hij zijn eigen spieren op aan het eten was – als u (gemfibrozole) en een van de HMG co-enzym reductase remmers samen gebruikt, is dit een vaak voorkomende bijwerking die in de PDR (productbeschrijving voor artsen) duidelijk beschreven staat; zij mogen niet samen gegeven worden.

Dus hij was bezig met het opkauwen van zijn spieren, met inbegrip van zijn hart dat ze probeerden te behandelen. Als hij inderdaad ging sterven, zou het die behandeling zijn die hem zou doden.

Ernstige Osteoporose

Laten we eens naar iets totaal anders gaan: een vrouw met ernstige osteoporose. Deze vrij jonge vrouw was bijna drie standaarddeviaties beneden de norm in zowel de femorale nek van de heup en de cervicale wervels en ze was zeer bezorgd over het krijgen van een fractuur. Ze werd op een koolhydraatrijke voeding gezet en men vertelde haar dat dit haar zou helpen. Ze kreeg ook oestrogeen, hetgeen een vrij gebruikelijke behandeling.is.

Zij wilden haar een paar andere medicijnen geven, maar ze wilde weten of er een alternatief was. Hoewel we in dit geval niet zo’n dramatische ommekeer hadden, lieten we haar met oestrogeen stoppen en kregen we haar binnen een jaar op één standaardafwijking onder de norm..

Ernstige krampen van het been

Claudicatio, dat zijn ernstige krampen in het been wanneer je loopt (dit is hetzelfde als angina van het hart, met uitzondering van de benen) en wordt gekenmerkt door pijn in de benen na een bepaalde afstand lopen.

Mijn stiefvader had buitengewoon ernstige claudicatio. Het was een typisch geval; hij kon ongeveer vijftig meter lopen en dan krijg hij ernstige, krampende pijn in zijn benen. Hij ging naar de beste artsen in Chicago, maar ze kon aanvankelijk niet achterhalen wat er mis was met hem.

Hij ging bijv. naar een neuroloog, die dacht dat het mogelijk neurologische pijn of rugpijn was. Tenslotte ging hij naar een vaatchirurg die dacht dat het vaatziekte was, dus maakten zij een arthrogram – hij had ernstige vaatziekte. Ze wilden bypasschirurgie doen, die meestal voor deze aandoening gedaan wordt en hij overwoog dit te laten doen, omdat hij in twee weken een uitstapje gepland had naar Europa en hij wilde kunnen rondlopen.

Tien jaar eerder had hij een angioplastiek gehad voor hartziekte. Toen had ik hem gezegd dat hij zijn dieet moest veranderen, maar dat deed hij natuurlijk niet. Dit keer luisterde hij echter. Ik zei hem dat als hij precies zou doen zoals ik hem zei, hij de bypassoperatie kon voorkomen en binnen twee weken prima zou kunnen lopen. Dit ene aspect van zijn ziekte moduleren- ik heb dit nooit zien falen – werkt zeer snel om de arterie te openen.

High kankerrisico

Deze patiënt had een moeder en zus, die beiden gestorven waren aan borstkanker. Ik zette haar op exact dezelfde behandeling als de andere gevallen die ik zojuist al noemde, omdat bij allemaal hetzelfde mis was.

Een probleem met typische behandelingen

Hoe zou de typische behandeling van hart – en vaatziekten er uit zien? Eerst controleren ze het cholesterol. Om een hoog cholesterol te behandelen (hoger dan 200) geven ze je cholesterolverlagende geneesmiddelen die je CoQ10 uitschakelen. Wat doet CoQ10? Het is betrokken bij de energieproductie en de bescherming van de kleine energiecentrales van iedere cel, zodat de productie van energie sterk daalt.

Een vaak voorkomende bijwerking van mensen die al deze HMG co – enzym reductase remmers gebruiken is dat hun armen zwaar voelen. Nou, het hart is ook een spier en het zal ook zwaar voelen.

Een van de beste behandelingen voor een zwak hart is CoQ10 (voor hartfalen). Maar de artsen hebben geen moeite met het uitschakelen van de CoQ10-productie.

De standaardtherapie voor osteoporose zijn medicijnen en de gebruikelijke therapie voor claudicatie is chirurgie. Voor kankerverlaging is er niets.

Maar al deze aandoeningen hebben een gemeenschappelijke oorzaak – dezelfde oorzaak als drie grote richtingen in het onderzoek naar de veroudering, Één daarvan wordt calorische restrictie.genoemd

Onderzoek naar caloriebeperking

Er zijn sinds de jaren 1950 duizenden onderzoeken gedaan naar caloriebeperking bij proefdieren. Als je calorieën beperkt, maar een hoog niveau van voeding handhaaft, de zogenaamde CRONs (Caloric Restriction met Optimal Nutrition) of adequate voeding, CRANs (Caloric Restriction met Adequate Voeding), kunnen deze dieren, afhankelijk van de soort, ergens tussen 30 procent en 200 procent langer leven.

Onderzoekers hebben energiebeperking bij tientallen soorten getest en de resultaten zijn overal gelijk. Ze doen het nu op primaten en het lijkt te werken, alhoewel we het nog niet zeker zullen weten voordat er zo’n tien jaar overheen is gegaan.

Onderzoeken bij honderdjarigen

Er zijn drie grote onderzoeken bij honderdjarigen over de hele wereld gaande. Ze proberen de variabele te vinden die de levensduur zou verlengen bij deze groep van mensen die 100 jaar oud worden. Waarom worden honderdjarigen honderdjarigen? Waarom zijn ze zo gelukkig? Is het omdat ze een laag cholesterolgehalte hebben, veel oefenen of een gezond en schoon leven leiden?

Nou, de oudste persoon die ooit geregistreerd werd was Jean Calumet van Frankrijk, die op 122 – jarige leeftijd overleed. Ze rookte heel haar leven en dronk.

Wat onderzoekers uit deze grote honderdjarigenonderzoeken gevonden hebben is dat er nauwelijks een gemeenschappelijke factor is onder deze mensen. Ze hebben hoog cholesterol en laag cholesterol, enkelen nemen lichaamsbeweging en anderen niet, sommige roken, anderen niet. Sommigen zijn zo gemeen als het maar kan, sommigen zijn aardig en rustig en anderen zijn onaangenaam.

Maar, ze hebben allemaal relatief laag suiker voor hun leeftijd en ze hebben allemaal voor hun leeftijd lage triglyceriden.

En ze hebben allemaal een relatief laag insuline.

Een gemeenschappelijke oorzaak

Insuline is de gemeenschappelijke noemer van alles waar ik zojuist over heb gesproken. De manier om hart – en vaatziekten te behandelen en de manier waarop ik mijn stiefvader heb behandeld, de manier waarop ik de patiënt met een hoog risico op kanker heb behandeld en osteoporose en hoge bloeddruk. De manier om vrijwel alle zogenaamde chronische ziekten van het ouder worden te behandelen is om insuline zelf te behandelen.

De andere belangrijke richting van onderzoek naar veroudering heeft te maken met genetische studies van zogenaamde lagere organismen. We kennen de genetica die daarbij betrokken is. We hebben alle genen van verschillende soorten van gisten en wormen uitgestippeld. Wij denken over levensduur alsof deze zo ongeveer gefixeerd is.

Mensen hebben  meestal een gemiddelde levensverwachting van 76 jaar en de maximale levensduur was deze Franse dame van 122 jaar. We denken dat in de mens deze lengte van tijd relatief vast ligt, maar bij lagere levensvormen is het heel beïnvloedbaar. Levensduur is strikt genomen een variabele die afhankelijk is van de omgeving. Andere soorten kunnen twee weken, twee jaar of soms 20 jaar leven, afhankelijk van wat ze zelf willen doen, hetgeen sterk afhangt van de omgeving.

Als er veel voedsel aanwezig is, gaan ze snel reproduceren en sterven ze snel, zo niet dan zullen zij slechts hun tijd uitzitten, totdat de voorwaarden beter zijn. We weten nu dat de variabiliteit in levensduur wordt geregeld door insuline.

Vaak wordt gedacht dat de rol van insuline alleen het verlagen van bloedsuiker is. Ik haalde eens een patiënt van acht verschillende medicijnen af die ze gebruikte. Insuline werd nog niet eens genoemd.

Insuline wordt niet behandeld als een medicijn. Je hoeft op sommige plaatsen zelfs geen recept te hebben, je kunt het gewoon in een drogist krijgen (Amerika), het wordt behandeld als snoepgoed.

Insuline is zelfs te vinden in eencellige organismen en bestaat al biljoenen jaren. Het doel, in sommige organismen, is het reguleren van de levensduur. De manier waarop de genetica werkt is dat genen niet worden vervangen, ze worden opgebouwd. We hebben dezelfde genen als alles dat voor ons was – we hebben er gewoon meer.

We hebben boeken toegevoegd aan onze genetische bibliotheek, maar onze basis is dezelfde. Wat wij ontdekken is dat wij ook insuline kunnen gebruiken om de levensduur te reguleren

Ouder worden is een ziekte

Als er één markeerder is voor de levensduur, zoals ze vinden bij de honderdjarigenonderzoeken, is het insuline, in het bijzonder de gevoeligheid voor insuline.

Hoe gevoelig zijn uw cellen voor insuline? Wanneer ze niet gevoelig zijn, gaan de insulinespiegels omhoog. Wie heeft wel eens gehoord van de term insulineresistentie?

Insulineresistentie is de basis van alle chronische ziekten van het ouder worden, omdat de ziekte zelf eigenlijk veroudering is.

We weten nu dat het ouder worden een ziekte is. De andere casestudies die ik genoemd heb, hart – en vaatziekten, osteoporose, overgewicht, diabetes, kanker, al de zogenaamde chronische ziekten van veroudering en auto – immuun ziekten, zijn symptomen.

Als je verkouden bent en je gaat naar de dokter, heeft u een loopneus. Ik heb 10 jaren lang KNO gedaan, dus ik weet wat het gemeenschappelijk behandeling daarvoor is; een decongestiva. Ik kan u niet zeggen hoeveel patiënten bij mij kwamen die Sudafed van hun huisarts hadden gekregen voor een verkoudheid en die vervolgens bij mij kwamen met een ernstige sinusinfectie.

Wat gebeurt er als je een loopneus, het symptoom van een verkoudheid, behandelt en je neemt een decongestivum? Nou, het zal je zeker verlichten door het slijm uit te schakelen, maar waarom heb je dat slijm? Het is omdat je lichaam probeert de membranen te reinigen en te wassen. Wat is er nog meer in het slijm? Secretory IgA, een zeer sterke antistof om het virus te doden. Als er geen slijm is, is er geen afscheiding van IgA.

Decongestiva vernauwen ook de bloedvaten, de kleine haarvaten of arteriolen die naar de haarvaten gaan en de trilharen, de kleine haarachtige projecties die trillen om slijm voort te bewegen om zo een stroom te creëren. Ze raken verlamd omdat zij de bloeddoorstroming missen, dus er is geen beweging meer van de trilharen.

Wat gebeurt er als je een stroom indamt en een vijver maakt?

Binnen een paar dagen groeien er larven in, maar als de stroom in beweging is, ben je in orde. Je moet een constante stroom van slijm hebben om van de symptomen af te komen en een infectie te voorkomen. Ik zal in wat detail gaan, want in vrijwel alle gevallen geldt dat, wanneer je een symptoom behandelt, je de ziekte erger maakt. Het symptoom is er als een poging van je lichaam om zichzelf te genezen.

Tegenwoordig scheidt de medische beroepsgroep steeds meer klachten af als ziekten – ze noemen deze symptomen ziekten. Neem KNO als voorbeeld, een patiënt zal de spreekkamer uitlopen met de diagnose “rhinitis”, hetgeen een ontsteking van de neus is. Is er een reden waarom dat de patiënt een ontsteking van de neus heeft? Ik denk van wel. Zou die onderliggende oorzaak niet de ziekte zijn, in tegenstelling tot de beschrijvende termijn “rhinitis of F”faryngitis”?

Iemand kan hetzelfde virus hebben en rhinitis, faryngitis of sinusitis hebben. Ze kunnen allerlei "itissen" hebben, hetgeen een beschrijvende term is voor ontsteking. Dat is wat de code zal worden en dat is wat de ziekte zal zijn. Dus ze behandelen wat ze denken dat de ziekte is, maar wat eigenlijk slechts een symptoom is.

Hetzelfde gebeurt met cholesterol. Als u een hoog cholesterolgehalte heeft, heet dat hypercholesterolemie. Hypercholesterolemie is de code geworden voor de ziekte terwijl het slechts het symptoom is. Dus artsen behandelen dat symptoom en wat doen ze met het hart? Ze brengen het van de kook.

Wat je moet doen als je welke ziekte dan ook gaat behandelen is naar de wortel van het probleem gaan. Als je een paardebloem uit blijft trekken door haar bladeren af te rukken, dan kom je niet ver. Maar het probleem is dat we niet weten wat de wortel is.

De wortel is bekend in vele andere gebieden van de wetenschap, maar het probleem is dat de geneeskunde geen echte wetenschap is, het is een bedrijf (maar ik wil daar niet verder op in gaan, want dan zouden we nog uren kunnen praten.)

Je moet echt kijken naar de kern van wat het probleem veroorzaakt. We kunnen gebruik maken van die verkoudheid als verder voorbeeld.

Waarom is die persoon verkouden?

Als hij naar een arts zou gaan zou de dokter hem kunnen vertellen om een antibioticum te nemen samen met een anticongestivum.  Je ziet dit steeds gebeuren omdat de arts van de patiënt af wil zijn. In bijna alle gevallen van een infectie van de bovenste luchtwegen gaat het om een virus en een antibioticum zal dan meer kwaad dan goed doen omdat het de bacteriële flora in de darm zal vernietigen en het immuunsysteem zal verzwakken waardoor het immuunsysteem slechter wordt.

De patiënt kan naar iemand anders gaan die meer kennis heeft en die zal zeggen: “nee, je hebt een virus, doe niets en ga naar huis om te slapen en laat je lichaam zichzelf genezen”. Dat is beter. Je kunt nog iemand anders bezoeken die zou vragen waarom u een virus gevangen hebt zonder dat u er op hebt proberen te jagen met een netje. Wij ademen dagelijks virussen in; zelfs nu ademen we virussen in, verkoudheidsvirussen en rhinovirussen.

Dus waarom vat niet iedereen morgen een kou?

De Chinezen zullen je vertellen dat het is omdat het milieu goed moet zijn, als de Chinezen de Fransen zouden moeten quoteren. Uw lichaam moet ontvankelijk zijn voor dat virus – alleen als uw immuunsysteem onderdrukt is zal het mogelijk zijn dat het virus vat krijgt.

Dus misschien is een onderdrukt immuunsysteem de ziekte. Je kunt een heleboel vitamine C krijgen, omdat uw immuunsysteem is onderdrukt en het is waarschijnlijk dat de persoon een vitamine C-tekort heeft. Op dat punt zijn de meesten van ons nu. Het punt waar we aanraden een lading vitamineC te nemen om te proberen het immuunsysteem weer aan de gang te krijgen.

Maar waarom werkt vitamine C niet? Vitamine C wordt in bijna alle levende zoogdieren gemaakt, behalve in de mens en een paar andere soorten. Vitamine C wordt rechtstreeks van glucose gemaakt en heeft eigenlijk een vergelijkbare structuur; ze zijn in competitie met elkaar.

Het is al vele decennia bekend dat suiker negatieve gevolgen heeft op het immuunsysteem. Het was pas in de jaren ’70 dat ze ontdekten dat vitamine C nodig was voor witte bloedcellen, voor de fagocytose van bacteriën en virussen. Witte bloedcellen hebben een tenminste vijftig maal hogere concentratie nodig binnen de cel als er buiten, zodat ze vitamine C moeten accumuleren.

Er is iets dat de fagocytose – index heet en die vertelt u hoe snel een bepaalde macrofage of lymfocyt een virus, bacterie of kanker cel kan opeten. In de jaren ’70 wist Linus Pauling dat witte bloedcellen een hoge dosis vitamine C nodig hebben en toen kwam hij met zijn theorie dat je hoge doses vitamine C nodig hebt bij de bestrijding van de gewone verkoudheid.

Maar als we weten dat vitamine C en glucose een vergelijkbare chemische structuur hebben, wat gebeurt er dan wanneer suikerniveaus omhoog gaan? Zij concurreren met elkaar om de cellen binnen te komen En de factor die het binnengaan van vitamine C in de cel bepaalt is dezelfde factor als die het binnengaan van glucose in de cellen bemiddelt. Als er meer suiker dan vitamine C aanwezig is, zal er minder vitamine C de cel binnengelaten worden en er is niet veel glucose nodig om dit effect te krijgen. Een bloedsuikerwaarde van 120 vermindert de fagocytose – index met 75 procent.

Hier komen we een beetje dieper bij de wortels van de ziekte. Het maakt niet uit over welke ziekte je het hebt, of je nu praat over een verkoudheid of over hart – en vaatziekten, osteoporose of kanker, de wortel zal altijd op het moleculair en cellulair niveau liggen en ik zal u vertellen dat insuline er een rol bij zal spelen, zo het niet de hele controle zal hebben.

Wat is het doel van insuline?

Zoals ik al eerder zei, bij sommige organismen is het om hun levensduur te beheersen. Wat is het doel van insuline bij de mens? Uw arts zal zeggen dat het is om de bloedsuiker te verlagen, maar ik zal u vertellen dat dat een triviaal neveneffect is.

Het evolutionaire doel van insuline, zoals het nu bekend is, is om overtollige voedingsstoffen op te slaan.

We komen uit een tijd van feest en hongersnood en, wanneer we de overmaat aan energie niet op konden slaan, zouden wij hier niet zijn omdat al onze voorouders te maken hadden met hongersnood. Wij zijn hier alleen omdat onze voorouders voedingsstoffen konden opslaan, wat zij konden doen omdat zij hun insulinespiegels konden verhogen in reactie op iedere verhoging van energie dat het organisme onderging.

Als je lichaam merkt dat suiker wordt verhoogd, is dat een teken dat je meer hebt dan je nodig hebt, je verbrandt het niet dus het bouwt op in het bloed. Dus insuline zal worden vrijgegeven om die suiker te nemen en op te slaan. Hoe werkt dat opslaan? Glycogeen?

Je lichaam slaat heel weinig glycogeen tegelijk op. Alle glycogeen dat opgeslagen is in de lever en spieren zou niet genoeg zijn voor een actieve dag. Zodra u uw glycogeenvoorraad bijvult, wordt die suiker opgeslagen als verzadigd vet waarvan 98% palmitinezuur is.

Dus de gedachte van de medici om een dieet aan te bevelen dat hoog is in complexe koolhydraten en laag in verzadigd vet is een absolute oxymoron. Een dieet dat veel  complexe koolhydraten bevat is niets anders dan een hoog glucose – dieet, of een hoog – suiker dieet. Je lichaam gaat het gewoon opslaan als verzadigd vet en het lichaam zet het heel gemakkelijk om in verzadigd vet.

Insuline de andere rollen

By the way, insuline slaat niet alleen koolhydraten op. Iemand zei dat het een anabool hormoon is en dat is het absoluut. Bodybuilders injecteren zichzelf met insuline omdat het spieren opbouwt en eiwit opslaat.

Magnesium

Een minder bekend feit is dat insuline ook magnesium opslaat. Maar als uw cellen resistent worden voor insuline, kunt u geen magnesium opslaan, zodat u magnesium – verliest via de urine.

Syndroom X

http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789079872343&PC=476178F4om

bol.com: http://www.bol.com/nl/p/syndroom-x/1001004011594412/?Referrer=ADVNLPPce871000cdbf9297005db14c0f010019665

facebook: http://www.facebook.com/SyndroomX?ref=hl

Leptine (interview Mercola/Rosedale)

Tien jaar geleden was ik in een kamer met 30 andere doktoren en had ik het genoegen om te luisteren naar de uitweidingen van Dr. Ron Rosedale over de gevaren van insuline. Het was een belangrijke openbaring voor mij en heeft ertoe geleid dat ik mijn ideeën over dieet radicaal heb omgevormd. Alles wat ik de laatste tien jaren gelezen heb over dit onderwerp, heeft de baanbrekende inzichten van Dr. Rosedale in deze materie bevestigd. Hij was waarlijk een van de eerste experts die de gevaren van insuline aankondigden.

Jammer genoeg is de grote meerderheid artsen zich nog steeds niet bewust van het belang van insuline. Als je de artikelen van Dr. Rosedale over insuline nog niet hebt gelezen, wil ik je sterk aanbevelen om dit te doen. Het zijn de meest gelezen artikelen op onze site en ik kan je niet zeggen hoeveel reacties van zorgverleners ik heb ontvangen die mij zeiden dat het de beste artikelen zijn die ze ooit gelezen hebben. Het zijn werkelijk klassiekers.

Het eerste deel van mijn interview met Dr. Rosedale gaat over leptine en zijn nieuwe boek The Rosedale Diet dat zijn baanbrekend werk voortzet.

Hij loopt 10 jaar vooruit op dit onderwerp en als je een blik wilt werpen in de toekomst van hoe natuurlijke gezondheid eruit zal zien, lees dan het onderstaande artikel en overweeg ernstig om zijn excellent book te lezen. Dr. Rosedale is een ongelofelijke en onvermoeibare onderzoeker. Zijn leiding over de wetenschapsliteratuur over gezondheid is waarlijk verbazingwekkend.

Dr. Rosedale is heel goed in het omzetten van de complexe basis van wetenschappelijk onderzoek naar praktische stappen die je kunt nemen om je leven te verlengen en je algemene welzijn te verbeteren, zelfs wanneer je aan een degeneratieve ziekte lijdt!

Wat is, in eenvoudige termen, leptine en hoe werkt het?

Eenvoudig gesteld is leptine een zeer krachtig en invloedrijk hormoon dat door vetcellen geproduceerd wordt en dat ongeveer 10 jaar geleden ontdekt werd en dat de manier waarop de wetenschap in het algemeen naar vet, voeding en metabolisme kijkt helemaal veranderd heeft.

Voordat leptine werd ontdekt, werd vet puur en alleen gezien als energieopslagdepot, een hele lelijke en eentje waar bijna iedereen vanaf wilde komen. Nadat er ontdekt was dat vet het hormoon leptine produceert (en daaropvolgend werd er ontdekt dat vet andere zeer veelbetekenende hormonen produceerde), werd vet een endocrien orgaan gezien, net als de eierstokken, de alvleesklier en hypofyse, dat de rest van het lichaam beïnvloedde, in het bijzonder de hersenen. Het vertelt de hersenen wat te doen met de twee belangrijkste doelen van het leven: eten en reproductie.(voortplanting).

Ik zou nu willen zeggen dat de hersenen in feite ondergeschikt zijn aan je vet in plaats van dat zij de rest van het lichaam onder controle hebben.Je vet vertelt je hersenen door middel van leptine of je hongerig zou moeten zijn en meer vet moet maken, of dat je voor nageslacht zou moeten zorgen.

Het speelt een grote rol bij ontsteking, immuniteit, hart- en vaatziekte, diabetes, osteoporose en alle andere ouderdomsziekten en mogelijk veroudering zelf.

Insuline heeft een diepgaand effect op iemands metabolisme. Uw nieuwe boek focust in op hoe het lichaam leptine kan reguleren om de eetlust te beheersen. Is de ene belangrijker dan de andere?

Zowel insuline en leptine werken samen om de kwaliteit van iemands metabolisme te beheersen en tot op belangrijke hoogte de snelheid van het metabolisme via de beheersing van het zenuwstelsel te bepalen.

Ieder van ons is een combinatie van levens in levens. We zijn samengesteld uit triljoenen individuele levende cellen, die zichzelf in stand moeten houden. Het is zelfs nog veelzeggender, de cellen moeten met elkaar communiceren en samenwerken om een republiek van cellen te vormen die we ons individuele zelf noemen. Het is de communicatie tussen de individuele cellen die onze gezondheid en ons leven zullen bepalen. De communicatie vindt plaats door hormonen.

Insuline en leptine zijn de belangrijkste hormonen die het metabolisme reguleren.

Metabolisme kan ruwweg gedefinieerd worden als de chemie die voeding in leven omzet en daarom zijn insuline en leptine kritisch voor gezondheid en ziekte. Insuline werkt vooral op het individuele celniveau, waar het de grote meerderheid van cellen zegt of ze vet of suiker moeten verbranden voor energie en of die energie gebruikt moet worden voor onderhoud of voor reproductie.

Aan de andere kant beheerst leptine de energieopslag en gebruik voor de gehele republiek van cellen door het lichaam te laten communiceren met de hersenen over hoeveel energie (vet) de republiek heeft opgeslagen en of het meer nodig heeft of er wat van moet verbranden en of het, uit oogpunt van voeding gezien, een goed tijdstip is voor reproductie.of niet

Het beheersen van honger is een manier waarop leptine energieopslag beheerst. Honger is een zeer diep gewortelde drift die, wanneer hij maar lang genoeg gestimuleerd wordt, je zal laten eten en meer energie op doen slaan. De enige manier om minder te eten op de langere termijn is om geen honger te hebben..

Leptine beïnvloedt ook zeer sterk energiegebruik en vetverbranding via zijn effect op het sympathische zenuwstelsel.

Waarom verschoof u uw focus van insuline naar leptine?

Ik heb jarenlang gepraat over het belang van insuline en enkele van die gesprekken zijn gepubliceerd en zijn wereldwijd verspreid, veelal met de hulp from your Web site, en ik dank u zeer daarvoor.

Daarom is het publiek al bewust gemaakt van het belang van insuline in gezondheid en ziekte. Jammer genoeg geldt hetzelfde niet voor leptine omdat het belang ervan veelal onbekend is bij het publiek en bij de medici. Ik zou graag zien dat mijn boek The Rosedale Diet zou helpen deze situatie op te heffen en het kritische belang leptine onder controle te houden bij gezondheid en ziekte kenbaar zou maken.

Hoe is uw dieetplan te combineren met mijn Total Health Program (Mercola)

We leggen beiden de nadruk op het reduceren van granen en andere vormen van koolhydraten zonder vezels die snel in suiker omgezet worden. Wat ook erg belangrijk is dat we beiden de verschillen tussen vetten duidelijk maken en we adviseren om de hoge kwaliteitsvetten te eten die goed voor ons zijn en die vetten die schadelijk zijn te vermijden.

Eén aspect van uw plan wijkt af van het mijne en dat is de nadruk op eiwitten. Waarom zijn eiwitten een probleem?

Veel mensen vergelijken lage koolhydratendiëten met hoge eiwitten omdat ze zo bang zijn om vetten te eten. Eiwit wordt gebruikt om cellulaire en lichaamsdelen te vervangen en bij te vullen.  Eiwitten zijn, in tegenstelling to koolhydraten, essentiele nutriënten die gegeten moet worden om de gezondheid te behouden.

Wanneer het echter in overmaat gegeten wordt, zal extra eiwit omgezet worden in brandstof en ik denk dat dat zeer ongezond is. Dit proces creëert afvalproducten inclusief ammonia en ureum (waar de term urine vandaan komt) die giftige afbraakproducten zijn die het lichaam moet verwijderen. Verder wordt wat overblijft voornamelijk omgezet in suiker door een proces in de lever dat "gluconeogenesis" wordt genoemd.

Uiteindelijk bereik je er mee dat je je lichaam erop traint om eiwitten in suiker om te zetten en daarom zal dit proces doorgaan als je niet eet. Wanneer je 's nachts slaapt, zul je eerder je spieren en botten om gaan zetten in suiker. Ik zie veel diabetici en die zijn hier erg goed in jammer genoeg.

Ze hebben misschien in 12 uur niet gegeten maar wanneer ze 's morgens bij het opstaan hun bloedsuiker meten dan is die nog steeds flink verhoogd, soms zelfs hoger dan voordat ze naar bed gingen.

Waar kwam dit vandaan? Het kwam door de omzetting van eiwitten van hun spieren en botten in suiker. Het zou veel beter zijn het lichaam te leren hoe het vet moet verbranden wanneer er energie nodig is zodat het spierweefsel gespaard zal worden. Het eten van extra eiwitten hindert dat leerproces.

Wat onderscheidt uw voedingsplan van dat van anderen?

Het Rosedale Dieet werd oorspronkelijk ontworpen om ernstige chronische ziekten zoals diabetes en hartziekten te behandelen. De mogelijkheid om suiker en vetverbranding te beheersen heeft de hoogste prioriteit in die en alle chronische ziekten inclusief vetzucht. Daarom beheerst het ook optimaal gewicht en vetopslag.

De meeste andere diëten zijn alleen ontworpen om gewicht te verliezen en dat is niet noodzakelijkerwijs hetzelfde als gezondheid. De meeste ziekteprocessen veroorzaken gewichtsverlies inclusief kanker en dood.

Alleen het feit dat een speciaal dieet gewichtsverlies veroorzaakt wil nog niet noodzakelijkerwijs zeggen dat het gezond is. Verder betekent gewichtsverlies niet altijd dat er ook verlies van vet is. De grote meerderheid van diëten om gewicht te verliezen veroorzaken verlies van spier- en botweefsel naast vet, en dat is echt niet wenselijk.

Het Rosedale Dieet richt zich op het reguleren van het metabolisme naar vetverbranding en daarom is het verlies van gewicht dat in dit programma plaatsvindt vetverlies dat niet gepaard gaat met verlies van spierweefsel maar zelfs met toename van spier- en botweefsel omdat je spieren en botten dan weer in staat zijn om goede hormonale boodschappen te horen.

Van de manier waarop u leptine beschrijft beheerst het eigenlijk je hersenen. Leg eens uit hoe dat gebeurt.

Leptine is een belangrijke manier waarop je energievoorraden "namelijk je vet" met je hersenen spreken om te zeggen hoeveel energie je gemeenschap van cellen in het lichaam heeft opgeslagen. Het is een buitengewoon belangrijk hormoon dat door het endocriene orgaan dat bekend staat als vet wordt geproduceerd. In onze evolutionaire geschiedenis had het voordeel om een beetje vet op te slaan om in tijden van hongersnood aan te kunnen spreken. Het was echter net zo ongunstig om te dik te zijn.

Gedurende het grootste deel van onze evolutionaire geschiedenis was het noodzakelijk om te rennen, om een prooi te vangen en om geen prooi te worden. Wanneer een leeuw achter een groep mensen aanzat, ving hij hoogst waarschijnlijk de langzaamste renner en degene die niet op tijd in een boom kon klimmen -  de dikste.

Zodoende moest de vetvoorraad heel goed gereguleerd worden en dit wordt, net zoals bij iedere regulering, door hormonen gedaan waarvan de belangrijkste leptine is. Wanneer iemand te dik wordt produceert het extra vet meer leptine dat aan een gebied in de hersenen in de hypothalamus zou moeten vertellen dat er te veel opgeslagen vet is, dat er niet meer opgeslagen en het teveel verbrand moet worden.

Daarom worden er signalen uitgezonden om te stoppen met hongerig zijn, te stoppen met eten, te stoppen met vet op te slaan en te beginnen met het verbranden van wat extra vet. Recentelijk is er ontdekt dat leptine niet alleen de hersenchemie verandert maar dat het ook deze zeer belangrijke gebieden in de hersenen die honger en metabolisme beheersen opnieuw kan "bedraden".

Dit heeft echt de aandacht van de wetenschappers getrokken. Er is ook ontdekt dat leptine gebieden in de hersenen kan beheersen die op hun beurt weer de mogelijkheid beheersen tot reproductie, schildklierspiegels, en het sympathische zenuwstelsel dat een enorme invloed heeft op bloeddruk, hart- en vaatziekte, diabetes, osteoporose en mogelijk de snelheid van veroudering.

Hoe worden mensen leptine-resistent?

Dit is een onderwerp waar veel onderzoek naar wordt gedaan. Ik geloof dat mensen leptine-resistent worden door hetzelfde mechanisme als waardoor mensen insuline-resistent worden: door te grote blootstelling aan hoge spiegels van het hormoon. Hoge bloedsuikerspiegels veroorzaken herhaaldelijke golven in insuline en dit veroorzaakt dat de cellen "insuline-resistent" worden, wat weer leidt tot hogere insulinespiegels en diabetes.

Het is vrijwel hetzelfde als wanneer men gedurende een periode in een stinkende kamer verblijft. Al heel snel ben je niet meer in staat het te ruiken, omdat het signaal niet meer doorkomt.

Ik geloof dat hetzelfde met leptine gebeurt. Men heeft bewezen dat wanneer suiker gemetaboliseerd wordt in vetcellen, er een golf leptine vrijkomt uit het vet en ik geloof dat die golven leptine-resisitentie veroorzaken en ook insuline-resistentie.

Ik heb genoten van uw kort gedeelte over lichaamstemperatuur. Waarom is het hebben van een lagere lichaamstemperatuur zo belangrijk?

Bijna alle mechanismen die het leven verlengen in veel verschillende organismen resulteren in een lagere temperatuur. Bloemen worden in de koeling gehouden bij de bloemist om hun levensduur te verlengen. De enige zekere manier om het leven van heel veel soorten te verlengen is via zogenaamde "calorierestrictie" met een adequate inname van essentiële voedingsstoffen. Dit resulteert ook altijd in een lagere temperatuur, en in het algemeen in gereduceerde schildklierhormoonspiegels.

Alles zal ook eerder oplossen in heet water dan in koud water. Extra hitte zal oplossen, verstoren en desorganiseren. Dit probeer ik niet te doen als ik probeer om iemand beter te maken. Het is niet een toename van het metabolisme dat ik zoek. Het is een verbetering van de metabole kwaliteit. Er wordt in het algemeen geadviseerd om het metabolisme te laten toenemen en thermogenese te verhogen voor gezondheid en gewichtsverlies.

Wanneer je echter insuline- en leptine-resistent bent, is je metabolisme niet gezond en wanneer je dan hitteproductie verhoogt is alles wat je daarmee bereikt een versnelling van het einde van je bestaan.

Er wordt ook minder nadruk gelegd op oefeningen. Hoe passen oefeningen bij de leptine/insulinemix?

Ik geloof dat een van de grootste voordelen van oefeningen doen het bedekken van fouten in het voedingspatroon is. Wanneer men een dieet eet dat de bloedsuikers omhoog brengt is het beter dat men die suikers verbrandt dan ze in de circulatie te laten, waardoor ze insuline en leptine verhogen en glycatie (plakken aan) van belangrijke cellulaire componenten veroorzaken.

Het is echter beter om op de eerste plaats de suikers niet binnen te laten. Ik geloof dat een dieet het meeste belangrijke aspect is van iemands gezondheid. Wanneer men niet correct eet, dan zullen oefeningen niet veel doen om de gezondheid te verbeteren.

Wanneer je hormonen je vertellen dat je suiker moet verbranden, zul je eindigen met het afbreken van je spiermassa, spieren en botten om suiker te maken. Ik heb aangetoond dat je "lean body mass" kunt opbouwen zonder oefeningen maar door verbetering van hormonale signalen, in het bijzonder in het geval van insulinesignalering.

Insuline is in feite een belangrijk anabool hormoon. Wanneer men correct eet dan denk ik dat 15 minuten milde resistentietraining per dag alles is dat nodig zou zijn voor de meeste mensen.

Ik geloof ook stellig in voedingssupplementen, maar alleen dan wanneer ze in combinatie met een goed voedingspatroon genomen worden.

http://www.facebook.com/SyndroomX