Posts tonen met het label bijnieruitputting. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bijnieruitputting. Alle posts tonen

dinsdag 9 april 2013

HET DOMINO-EFFECT VAN STRESS




Als je de afgelopen jaren naar een van de late infomercials (in Amerika) hebt geluisterd, zou je gaan denken dat cortisol net zo slecht voor ons is als de plagen die Mozes over Farao bracht. Jammer genoeg is niet alles wat op infomercials wordt gezegd altijd waar. Infomercials laten ons geloven dat stress en cortisol er de oorzaken van zijn dat we allemaal worstelen met vermoeidheid, gewichtstoename, cravings, PMS, opvliegers, etc.

Ik denk dat de goede God geen slecht hormoon heeft geschapen zoals de meeste infomercials ons wel willen laten geloven. Cortisol is GEEN goed noch een slecht hormoon. Het doet eenvoudig waar het voor gemaakt is. Wanneer je onder stress staat zullen je bijnieren meer cortisol en adrenaline, je stresshormonen, produceren. Het probleem is dat velen van ons voortdurend onder langdurige stress staan. Dit maakt dat onze bijnieren voortdurend meer cortisol en adrenaline moeten produceren. Naarmate we langer in deze toestand van continue stress verkeren en onze bijnieren blijven stimuleren om meer en meer cortisol en adrenaline te maken, kunnen we een punt bereiken waarop onze bijnieren niet meer genoeg cortisol en adrenaline kunnen produceren. Als dit gebeurt noemen we dat vermoeide bijnieren of bijnieruitputting (bijnierinsufficiëntie) en dat is het moment dat er een hele serie andere gezondheidsproblemen binnensluipen.

Ons lichaam is erop gemaakt om met stress om te gaan. Wanneer we de sabeltandtijger zien, moeten we kunnen vluchten of in paraatheid komen om voor ons leven te vechten. Dit wordt de “vecht of vlucht”-modus genoemd. Ongelukkigerwijs is ons lichaam er NIET op gemaakt  om 24 uur per dag, week in week uit, in die “vecht of vlucht”-modus te blijven. Er wordt van ons verwacht dat we uit die stressvolle situatie geraken en naar de “rust en verteer”-modus overschakelen. Dit is de modus waarin het lichaam zich weer herstelt en aansterkt.

De relatie tussen gewichtsverlies en vermoeidheid

De reden waarom cortisol zoveel aandacht heeft gekregen is dat onze hormonen een enorme invloed hebben op hoe ons lichaam calorieën verbrandt voor energie. Ons lichaam is erop gemaakt om calorieën uit vetten te verbranden in plaats van koolhydraten en zacht spierweefsel (eiwit). We krijgen feitelijk twee en een half keer zoveel energie wanneer we calorieën verbranden uit opgeslagen lichaamsvet in plaats van koolhydraten en eiwit. Dit is waarom het zoveel meernodigg is dan dieet en oefeningen alleen om gewicht te verliezen. Je kunt 300 calorieën verbranden op een lopende band, maar heb je calorieën verbrand uit opgeslagen lichaamsvet of uit koolhydraten en eiwitten?

Het zijn onze hormonen, die reguleren of ons lichaam calorieën uit koolhydraten, eiwitten of vetten verbrandt. Dit is de reden waarom stress en cortisol zo’n belangrijk onderwerp zijn geworden bij gewichtverlies en vermoeidheid. Cortisol en adrenaline triggeren je lichaam om calorieën uit koolhydraten en mager spierweefsel (eiwit) te verbranden i.p.v. uit vetten. Ze voorkomen letterlijk dat je lichaam calorieën uit opgeslagen lichaamsvetten verbrandt en ze halen je uit je “vetverbrandingsmodus” waar we van nature 
gedurende de dag in zouden moeten zitten .
Dus hoe weet je of je calorieën van vetten verteert i.p.v. koolhydraten en eiwit? Dat is eenvoudig:

§  Vecht je met “cravings” en laag bloedsuiker?
§  Heb je midden op de ochtend en in de  namiddag inzinkingen?
§  Ben je geïrriteerd wanneer je een maaltijd misloopt of wanneer je maaltijd uitgesteld wordt.
§  Word je wakker en heb je moeite met weer inslapen?
§  Heb je moeite met concentreren en geconcentreerd blijven?
§  Moet je iedere 2-3 uur eten om niet licht in je hoofd te worden?

Dit zijn een paar eenvoudige vragen die ons vertellen hoe ons lichaam functioneert en of je in de “vetverteringszone” blijft. Als alles functioneert zoals de goede God je lichaam heeft geschapen, dan heb je niet al deze kleine symptomen die je plagen.

Het domino-effect van stress
Al die stress, en al dat cortisol en die adrenaline die je je bijnieren laat produceren zullen een invloed hebben op hoe je schildklier functioneert en dit kan leiden tot vermoeidheid, gewichtstoename, depressie, etc.
Het kan je leverfunctie verstoren en leiden tot allergieën, gewrichtspijnen en hoofdpijnen.
Het kan je spijsverteringssysteem verstoren en leiden tot opgeblazenheid, verteringsproblemen, en andere darmproblemen.
Het kan de balans van oestrogeen, progesteron en testosteron verstoren en kan leiden tot PMS, opvliegers, verminderd libido, etc.
Het zal je immuunfunctie verminderen, je bloedsuiker aantasten en je risico op osteoporose vergroten.
De voortdurende overbelasting van die bijnieren is normaliter de eerste domino die valt!

De over- of onderproduktie van zowel cortisol als adrenaline kan je gezondheid negatief aantasten  - NIET alleen je gewicht en energielevels. Infomercials willen ons laten geloven dat we allemaal te veel cortisol maken en we moeten dat naar beneden zien te krijgen, dat is NIET waar! We onderzoeken meer dan de helft van mijn patiënten waar ik mee werk en we ontdekken dat hun cortisol- en adrenalineproduktie te laag is, NIET te hoog. Daarom kan het innemen van een supplement dat erop gericht is cortisol te verlagen ons op de verkeerde weg brengen.

Als je meer wilt lezen over bijnieruitputting, kun je het boek "Bijnieruitputting. het stresssyndroom van de 21e eeuw" lezen:
Te koop bij bol.com: http://www.bol.com/nl/p/bijnieruitputting/1001004011234779/?Referrer=ADVNLPPce871300cdbf9297003815d768010019665
of bij succesboeken.nl: http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789079872251&PC=476178F4 

Facebook: http://www.facebook.com/Bijnieruitputting

Spierzwakte en rugpijn



Minder bekende symptomen van bijnieruitputting zijn spierzwakte en rugpijn. Vijf skeletspieren kunnen duiden op bijnierzwakte. Wanneer de bijnieren niet goed functioneren, zal er zwakte zijn in één of meer van deze spieren. Het betreft  musculus sartorius, m. gracilis, m. posterior tibialis, m. gastrocnemius en m. soleus.  De m. sartorius en de m. gracilis hechten aan het bekken. Zwakte van deze spieren kan ertoe leiden dat het sacro-ileacaal (S.I.)-gewricht subluxeert wat lage rugpijn veroorzaakt.  in de richting van de rug. Bij mensen met bijnieruitputting wordt lage rugpijn vaak eerder door onstabiliteit van het bekken veroorzaakt dan door een feitelijk rugprobleem. Dezelfde twee spieren hechten aan de knie en helpen ondersteunen. Zwakte zal kniepijn, zwakte en instabiliteit van het gewricht veroorzaken. Iedereen met knieproblemen zou nagekeken moeten worden op bijnieruitputting. De andere drie genoemde spieren stabiliseren de voeten en de enkels. Zwakte in een van deze spieren leidt tot klachten van vermoeide, pijnlijke voeten, zwakke enkels of pijnlijke kuiten. De symptomen die aan spierzwakte zijn gerelateerd zullen beter worden als de bijnieren worden behandeld.

Wil je weten of je bijnieruitputting hebt, lees dan dit boek:
http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789079872251&PC=476178F4





maandag 8 april 2013

Aambeien en bijnieruitputting


De bijnieren zijn zeer complexe delen van het endocriene systeem. Ze produceren glucocorticoïden (waarvan cortsiol de belangrijkste is), mineralcorticoïden (aldosteron), adrenaline en noradrenaline en zelfs sekshormonen. Bijnieruitputting heeft invloed op ieder deel van het lichaam en ieder aspect van het leven.

Aambeien zijn in principe spataders van het rectum en worden door ophoping van bloed in de buik en het bekken veroorzaakt. Wanneer iemand aambeien heeft komt dat meestal door bijnieruitputting, maar het kan ook door leververstopping veroorzaakt worden. Naar het hart luisteren kan helpen de oorzaak te vinden. De eerste harttoon is te horen bij het sluiten van de hartkleppen tussen boezem en kamer, de mitraalklep en de tricuspidaalklep. De tweede harttoon is te horen bij het sluiten van de kleppen boven in het hart, de pulmonaalklep en de aortaklep. Het ene stel kleppen opent als het andere stel sluit, en vice versa. De harttonen zijn dus na elkaar te horen. Als de tweede harttoon luid is bij het sluiten van de pulmonaalklep, is dit een aanwijzing voor bijnierproblemen, terwijl een luide tweede harttoon bij het sluiten van de tricuspidaalklep een indicatie is voor een verstopte lever.

Harttonen: Het hart maakt normaal gesproken een “lub-dub”- geluid waarbij de tweede toon veel stiller is dan de eerste. Bij iemand met een lage bijnierfunctie zal de tweede toon gelijk of harder zijn dan de eerste bij het sluiten van de pulmonaalklep. Wanneer het lichaam gestresst is, produceert het adrenaline dat vaatvernauwing in het hele lichaam veroorzaakt. inclusief in de longen. Deze vaatvernauwing vermindert de slijmproductie in de luchtwegenen. Tegelijkertijd zal adrenaline de bronchiën ontspannen (brochodilatatie), waardoor meer lucht de longen kan bereiken. Bij mensen met bijnieruitputting kan het lichaam niet op adrenaline reageren door een gebrek aan cortisol, dus zij krijgen in plaats van dilatatie vasoconstrictie wat tot astmasymptomen leidt.  De bronchoconstrictie (vernauwing) samen met de vaatverwijding en zwelling van de slijmvliezen creëren een tegendruk in de longcirculatie (pulmonaire hypertensie) die tot gevolg heeft dat de pulmonaalklep met een klap dichtslaat. Vandaar de geaccentueerde tweede harttoon bij het sluiten van de pulmonaalklep. Longziekten als tuberculose of tumoren kunnen ook deze luide tweede harttoon geven. 

Als je meer wilt lezen over bijnieruitputting, kun je het boek "Bijnieruitputting. het stresssyndroom van de 21e eeuw" lezen:
Te koop bij bol.com: http://www.bol.com/nl/p/bijnieruitputting/1001004011234779/?Referrer=ADVNLPPce871300cdbf9297003815d768010019665
of bij succesboeken.nl: http://www.succesboeken.nl/?ISBN=9789079872251&PC=476178F4 

Facebook: http://www.facebook.com/Bijnieruitputting

maandag 25 maart 2013

Hoe cortisol de gezondheid beïnvloedt



 Hoe cortisol je algehele gezondheid kan beïnvloeden
  1.      Schildklierfunctie
  2.      Leverfunctie
  3.      Spijsvertering
  4.      Immuniteit/Allergieën
  5.      Bloedsuikerstoornissen
  6.      Reproductieve Functie
  7.      Slaapmoeilijkheden
  8.      Depressie, Angst, ADD/ADHD
  9.      Oefening en Overtraining  

Stress en cortisol hebben een verreikende invloed op onze gezondheid. Ze tasten veel meer aan dan alleen de mogelijkheid om gewicht te verliezen.

We weten dat stress onze bijnieren ertoe aanzet om meer cortisol en adrenaline te produceren, wat onze primaire stresshormonen zijn,. Het is de aanvankelijke stijging van cortisol en adrenaline die ons lichaam ertoe aanzet om calorieën uit koolhydraten en eiwitten te verbranden in plaats van uit vetten. Verder moeten we begrijpen dat een overvloed aan cortisol en adrenaline ook invloed zal hebben op onze algehele gezondheid door de schildklier, de lever, de spijsvertering, het bloedsuiker, het immuunsysteem, en onze slaap en reproductieve hormonen te verstoren.

 Schildklierfunctie

Laten we het eerst hebben over de functie van de schildklier, omdat miljoenen mensen, voornamelijk vrouwen, aan een trage schildklier lijden en medicijnen, zoals Synthroid of Levothroid, gebruiken om hun schildklier te ondersteunen en te helpen met vermoeidheid en gewichtstoename.

De schildklier produceert hormonen die ons metabolisme reguleren. Ons metabolisme is de snelheid waarmee ons lichaam calorieën verbrandt om energie te produceren Omdat vermoeidheid en gewichtstoename een groeiend probleem zijn, moeten we verder kijken dan de schildklier, omdat verhoogde cortisolspiegels de productie van onze schildklierhormonen verstoren. Wanneer dit gebeurt reduceren we de hoeveelheid actieve schildklierhormonen hetgeen verklaart waarom we vermoeid worden en in gewicht toenemen om nog maar niet te spreken van koude handen en voeten, broze nagels en haar en obstipatie die geassocieerd wordt met een verminderde schildklierfunctie.

Ongelukkigerwijs is de typische reactie om schildkliermedicijnen te gaan gebruiken om die hormonen te verhogen maar die niets doen aan de ware oorzaak (cortisol), dat de productie van onze schildklierhormonen vermindert en dat zo de normale schildklierfunctie hindert.

De ware oorzaak van een slechte schildklierfunctie kan vaak worden toegeschreven aan stress, die onze bijnieren doet overwerken door ze voortdurend meer cortisol te laten produceren. Dit proces gaat door totdat het punt bereikt wordt dat de bijnieren niet genoeg cortisol produceren. Dit is het punt waarop problemen met de gezondheid ernstiger worden en een normale metabole functie verstoort gaat worden.

Leverfunctie

Onze lever is het belangrijkste ontgiftingsorgaan van ons lichaam dat meer dan 500 functies heeft! Een van de belangrijkste functies van de lever is het verwijderen of verpakken van schadelijke, in vet oplosbare, toxines in minder schadelijke, in water oplosbare, toxines die dan uitgescheiden kunnen worden. Wanneer de leverfunctie verstoord of overstelpt wordt, worden we gevoelig voor vermoeidheid, hoofdpijnen, allergieën, acne, menstruele symptomen en gewichtstoename.

Verhoogd cortisol zal de normale leverfunctie hinderen door het ontgiftingsproces te verstoren. Het doet dit door letterlijk de toxines uit te pakken, die ingepakt werden om verwijderd te worden, en ze terug te gooien in de bloedcirculatie. Net als de schildklierfunctie wordt de leverfunctie verstoord door cortisol.

De negatieve effecten die je voelt van een niet goed functionerende lever zijn een resultaat van de toegevoegde toxines in je bloedcirculatie. De extra toxines zullen "zelfvergiftiging" veroorzaken, hetgeen betekent dat ons lichaam zichzelf voortdurend vergiftigt. Hoe kun je gezonder worden wanneer je lichaam voortdurend in een staat van vervuiling verkeerd? Het wordt allemaal veroorzaakt door stress en het effect dat cortisol op de lever heeft en zijn capaciteit om het ontgiftingsproces te verstoren.

Spijsverteringsfunctie

Miljoenen mensen lijden aan een opgeblazen gevoel, winderigheid, indigestie, brandend maagzuur en andere IBS-problemen. Deze kunnen allemaal in verband gebracht worden met stress en cortisol.

De oorzaak hiervan is eenvoudig. Als je onder stress staat, produceer je meer cortisol en adrenaline. Constante pieken van cortisol vreten de darmwand van je spijsverteringskanaal weg. Het begint je darmwand te irriteren en te ontsteken hetgeen uiteindelijk kan leiden tot zweervorming in je spijsverteringskanaal. Deze zweren maken het gemakkelijker voor onverteerde voedseldeeltjes om de darmwand te passeren en in de bloedcirculatie te lekken. Wanneer dit gebeurt maakt het je lichaam gevoeliger voor voedselallergieën en andere schadelijke pathogenen zoals gistovergroei, candida en parasieten. Deze zaken worden in het algemeen in verband gebracht met opgeblazenheid, winderigheid, indigestie, brandend maagzuur en IBS-problemen.

 Reproductieve Funktie

Veel vrouwen krijgen te maken met verminderde hoeveelheden progesteron, hetgeen in verband gebracht wordt met opvliegers, botverlies, PMS, onvruchtbaarheid, vermoeidheid, gewichtstoename, slapeloosheid, afgenomen libido etc. Het probleem is dat pregnenolone en progesteron a.h.w. gestolen worden om cortisol te maken. Wanneer je bijnieren altijd progesteron stelen om cortisol te maken, maak je niet genoeg hormonen die je lichaam nodig heeft, zoals DHEA, progesteron, oestrogeen en testosteron.

DHEA wordt het anti-aginghormoon genoemd, omdat het erom bekend staat spierweefsel te doen toenemen, opgeslagen vet te verbranden, bloedsuiker in balans te houden, het geheugen te verbeteren en de immuunfuctie te ondersteunen.

Dames, onthoudt dat, naarmate je de menopauze nadert, je eierstokken ophouden met functioneren. Nu is het aan je bijnieren om al je oestrogeen, progesteron, testosteron en DHEA te produceren. Echter wanneer je bijnieren uitgeput zijn, hoe kunnen ze dan ooit die daling opvangen en in hetzelfde tempo gaan produceren als de eierstokken??? Het gebeurt niet, en daarom worstelen zoveel mensen met menopauzale problemen.

Ja, mannen en vrouwen maken allebei oestrogeen en testosteron, het enige verschil is dat mannen meer testosteron maken en vrouwen meer oestrogeen. Vergeet niet dat libido bepaald wordt door testosteronspiegels. Wanneer je altijd cortisol maakt, maak je misschien niet genoeg testosteron aan, hetgeen je verlies van libido zou kunnen verklaren - het zou in verband kunnen staan met stress.

Immuniteit/Allergieën

Het is bekend dat, hoe meer stress we op ons nemen, hoe zwakker ons immuunsysteem wordt. Hoe vaak hebben we niet iemand gezien die lange uren maakte en niet genoeg slaap kreeg, de verkeerde voeding at etc. en die een of andere infectie kreeg (verkoudheid, griep, bacterieel of viraal)? De wortel van het probleem is stress en cortisol! Wanner cortisol verhoogd is, begint het de hoeveelheid antilichamen die in gevecht zijn om ons te beschermen tegen vreemde indringers te verminderen en wanneer de hoeveelheid antilichamen daalt, wordt ons immuunsysteem vatbaarder.


Bloedsuikerstoornissen

Cortisol tast onze mogelijkheid om ons bloedsuiker te reguleren aan door twee eenvoudige oorzaken.

1. Verhoogde cortisolspiegels zullen onze cellen meer resistent maken voor insuline. Dit betekent dat je lichaam meer insuline zal moeten maken om je bloedsuiker te stabiliseren. Dit is een grote reden voor de toename van reactieve hypoglycemie, insulineresistentie, syndroom X en diabetes. Wanneer onze cellen meer resistent worden voor insuline moet onze pancreas meer insuline maken - het resultaat is dat al die extra insuline de normale metabole functie zal verstoren.

Na een maaltijd neemt insuline de suikers (koolhydraten) uit de bloedcirculatie en brengt het in de cellen om gebruikt te worden als energie. Dit is een goede zaak! Het probleem ontstaat wanneer het lichaam teveel insuline produceert als reactie op het eten van te veel koolhydraten. Dit leidt er toe dat je bloedsuikerspiegels te snel dalen. Dit leidt tot cravings, een licht gevoel in het hoofd, hoofdpijnen, dips halverwege de ochtend en middag, moeite met concentreren, humeurigheid, geïrriteerdheid wanneer je een maaltijd mist of overslaat en het ergste van alles, het leidt tot gewichtstoename.

De reden dat een overmaat aan insuline je dik maakt is dat het een "vet opslag" hormoon is. Maar vergeet niet dat insuline, net als cortisol, geen slecht hormoon is; het doet eenvoudig waar het voor gemaakt is, maar het moet in balans gehouden worden.

2. Cortisol werkt ook om ons bloedsuiker te verhogen wanneer het daalt. Maar wanneer onze bijnieren overwerkt en uitgeput zijn kunnen ze een punt bereiken  dat ze niet genoeg cortisol kunnen maken om te helpen onze bloedsuikers te stabiliseren en dat is wanneer cravings, een licht gevoel in het hoofd, geïrriteerdheid etc. beginnen.

Het gaat allemaal om de balans; te veel of te weinig cortisol is niet goed.Een gezonde bijnierfunctie zal cortisol in balans houden.


Slaapproblemen

Slaap is zo belangrijk voor onze gezondheid en toch wordt het zo vaak over het hoofd gezien. Gedurende de slaap maken we veel verschillende hormonen vrij die ons herstellen en ons lichaam regenereren.

De twee klassieke problemen die met slaap verbonden zijn, staan beide in verband met stress.

1.       De onmogelijkheid om in slaap te komen. Dit is een teken dat het lichaam in de "vecht of vlucht"-modus staat. Je adrenaline en cortisolspiegels zijn verhoogd; je lichaam loopt nog steeds in de hoogste versnelling! De toegenomen hoeveelheid adrenaline, een stimulerende neurotransmitter, verlaagt de productie van je remmende neurotransmitters zoals GABA, glycine, taurine en serotonine, die nodig zijn om het lichaam te kalmeren en tot rust te brengen - in het bijzonder aan het eind van de dag.

2.       Je valt gemakkelijk in slaap, maar je wordt midden in de nacht wakker en kunt niet meer in slaap vallen.Dit is een teken dat je cortisolspiegels waarschijnlijk laag zijn door een uitgeputte bijnierfunctie. De reden dat je midden in de nacht wakker wordt is dat je niet genoeg cortisol hebt om je bloedsuikers te stabiliseren. Nu moet je lichaam adrenaline, een stimulerend hormoon, produceren om je bloedsuiker omhoog te brengen hetgeen dan je hersenen stimuleert en maakt dat je wakker wordt en niet meer in slaap kunt komen omdat je hersenen nu volop werken.

De reden dat slaap zo belangrijk is, is omdat dat de tijd is dat je lichaam hormonen vrijgeeft (groeihormonen, IGF-1, melatonine en testosteron) die je lichaam herstellen en regenereren. Verhoogde cortisolspiegels verstoren de productie van deze hormonen.

Depressie, angst, stemmingswisselingen, geïrriteerdheid

De constante productie van cortisol en adrenaline door stress zal disbalansen creëren tussen serotonine en dopamine, twee primaire neurotransmitters die gemanipuleerd worden door farmaceuten om te helpen bij depressie en angsten. Antidepressiva en medicijnen tegen angsten, zoals de populaire SSRI's (selective serotonin reuptake inhibitors) zijn gemaakt om serotinine en/of dopamine te manipuleren.

Deze twee neurotransmitters hebben een sterke invloed op onze mentale situatie want ze beïnvloeden stemming en plezier. Verlaagde serotoninespiegels ontstaan door te veel stress en adrenaline. Serotonine wordt in de darm gemaakt en is een voorstof voor de productie van melatonine, een hormoon dat ons helpt te slapen.

Oefening en Overtraining
  
Hoe intensiever je training is, hoe meer cortisol er geproduceerd wordt. Cortisol kan het vrijkomen verstoren van je groeihormonen (GH), testosteron en insulin growth factor (IGF-1), de belangrijkste bouwstenen die betrokken zijn bij de groei en het onderhoud van ons musculoskeletale systeem. Verhoogd cortisol zal je herstel en je prestaties aantasten door het vrijkomen van verschillende hormonen te verstoren, hetgeen kan leiden tot overtraining. Het in balans brengen van cortisolspiegels kan een belangrijke verbetering betekenen voor je hersteltijd en je overall resultaten.
Verlaagde cortisolspiegels en adrenaline zijn een algemeen resultaat wanneer stress gedurende weken en maanden aanhoudt. Het onvermogen van je lichaam om adequate spiegels van zowel cortisol als adrenaline te produceren zal je training en resultaten beïnvloeden en is net zo schadelijk voor je training als de overproductie van deze twee hormonen.

  
Samenvatting

Neem niet zomaar aan dat iedereen een te hoog cortisol heeft dat naar beneden gebracht dient te worden. Mensen die langdurig onder stress geleefd hebben zouden wel eens te weinig cortisol en adrenaline kunnen produceren.

De symptomen zijn vergelijkbaar en daarom is het verstandig om cortisol, DHEA, adrenaline, dopamine, serotonine etc. te laten testen.






http://www.facebook.com/SyndroomX?ref=hl

Als je het boek "Syndroom X" bij bol.com wilt bestellen, klik dan op de foto:





Als je het boek "Bijnieruitputting" bij bol.com wilt bestellen, klik dan op de foto:

donderdag 12 april 2012

Lezing Bijnieruitputting Centrum 3C Uden

Op zaterdagmiddag 12 mei van  15.00 - 17.00 uur zal ik een lezing geven over bijnieruitputting in Centrum 3C te Uden. Wie belangstelling heeft kan zich via de website van Centrum 3 C aanmelden:

maandag 21 november 2011

Diverse recensies van het boek : Bijnieruitputting, het stresssyndroom van de 21 eeuw".









James L. Wilson is een dokter uit (natuurlijk Wink ) Amerika. Hij heeft jarenlang onderzoek gedaan naar adrenal fatigue (uitgeputte bijnieren), en heeft uiteindelijk dit boek geschreven. In eerste instantie wilde hij een boek schrijven voor artsen, maar besefte dat, omdat veel artsen adrenal fatigue niet erkennen, hij beter een boek kon schrijven waar de "gewone" mens wat aan had. 
Het boek is geschreven voor mensen die (denken dat ze) uitgeputte bijnieren hebben, en het is bedoeld om die mensen alle benodige informatie en adviezen te geven zodat ze zelf (of met behulp van een arts) het probleem kunnen aanpakken en kunnen herstellen. 


Het boek is als volgt opgesteld: 

Deel 1: Jij en je bijnieren 
hierin legt dr Wilson uit wat adrenal fatigue is, hoe je het kan herkennen, waardoor het veelal ontstaan (verkeerde leefstijl, traumatische gebeurtenissen etc), welke andere ziektes/klachten er in verband worden gebracht met adrenal fatigue (schildklier, hypoglycemie, burnout etc), en waarom de westerse medische wereld er niet in gelooft; 

Deel 2: Heb ik uitgeputte bijnieren? 
dit deel gaat vooral over hoe je adrenal fatigue kan herkennen, oa dmv testjes die je thuis kan doen (zoals de samentrekking van je iris bekijken), labtesten (met daarbij een beschrijving van de testen en welke hij het meest nuttig vindt), en een vragenlijst die hij zelf gebruikt in zijn praktijk; 

Deel 3: Jezelf weer helpen gezond te worden 
Deel 3 gaat over de behandeling van adrenal fatigue. Dr wilson onderscheidt hierbij een aantal belangrijke onderdelen: 
-Leefwijze: als je een hectisch, stressvol leven hebt is het vrijwel onmogelijk om te herstellen van adrenal fatigue. Je moet keuzes maken en de dingen die je te veel stress opleveren (zoals drukke baan, verkeerde mensen om je heen) zoveel mogelijk uit je leven schrappen. Daarnaast: ontspannen, ontspannen, ontspannen! En OP TIJD NAAR BED! Wilson roept niet alleen maar wat goed voor je is, maar geeft ook veel tips en adviezen hoe je deze veranderingen aan zou kunnen pakken, en daarnaast nog een aantal ontspanningsoefeningen. Ook gaat het over het belang van beweging en sporten. 
-Voedsel: Hierin veel van het bekende; eet veel groenten, en zo min mogelijk onvolwaardig voedsel (geen verkeerde koolhydraten). Hij legt de link tussen hypoglycemie en de bijnieren uit, het verband tussen (over)gewicht en vermoeide bijnieren, en geeft van voedingsstoffen uitgebreid aan wat goed en slecht is en waarom. Ook geeft Wilson uitleg over HOE je moet eten en WANNEER, omdat veel mensen snel eten, nauwelijks kauwen en geen aandacht hebben voor wat er in hun buik belandt. 
-Voeselallergieen en -intoleranties: Voedselintoleranties en -allergieen zijn bijzonder slecht voor je omdat ze telkens een stressor voor je lichaam zijn. Wilson geeft aan hoe je (verborgen) intoleranties kan ontdekken, zowel dmv labtesten als bv een voedseldagboek bijhouden. Ook maakt hij duidelijk waarom het zo belangrijk is dat je geen voedsel eet waar je verkeerd op reageert. 
-Voedingssupplementen: Hierin worden uitgebreid de vitamines B, C en E behandeld, en ook mineralen, spoorelementen, vezels, en kruiden die je bijnieren kunnen ondersteunen. Je leest ook in welke vorm je het het beste kan nemen en wanneer. 
-Bijnier- en andere hormonen: dit deel gaat over het gebruik van hormoontherapien, waaronder bijnierhormonen, progesteron, DHEA, en wanneer je zou kunnen overwegen cortisol te gaan gebruiken. Ook hierbij weer een uitleg over wat welke stof doet, en welke vorm het beste is voor je lichaam. (Hij verwijst hierbij ook naar de boeken van dr Lee Smile ) 
-De weg naar herstel: het laatste hoofdstuk hiervan is een samenvatting van alle dingen waar je op moet letten, die je niet of juist wel moet doen, wat je kan verwachten als je deze aanpassingen in je leven maakt, en vooral dat je de hoop niet op moet geven als het herstel langer duurt dan je verwacht! Daarnaast nog wat tips om weer greep op je leven te krijgen, en hoe je om kan gaan met mensen in je omgeving die denken dat je je aanstelt of niet geloven dat adrenal fatigue bestaat; 

Deel 4: functies van de bijnieren 
In het vierde deel van het boek komen de wat meer technische onderwerpen aan de orde. Waar zitten je bijnieren en hoe werken ze, waar werken ze mee samen, wat doet cortisol precies in je lichaam en wat gebeurt er precies als je cortisollevels omhoog of omlaag gaan. Daarnaast worden de stadia van adrenal fatigue uitgelegd, en hoe de mens op stress reageert. 

Achterin het boek vind je nog de glycemische index van voedsel, een lijst van groente en fruit, en een methode om zelf je bloedduk op te meten. 

Bij elke onderwerp dat dr Wilson aansnijdt worden voorbeelden gegeven van mensen die hij in zijn praktijk heeft gehad. 

Het belangrijkste dat Wilson steeds weer noemt is het effect van stress op je lichaam en bijnieren. Stress is cummulatief, dus ook de kleine dingetjes tellen steeds maar op totdat het je lichaam teveel wordt. Vermindering van stress, op alle vlakke dus zowel lichamelijk als geestelijk als emotioneel, is essentieel voor herstel van je gezondheid, en daarnaast is het belangrijk dat je dat aanvult met goed voedsel en de juiste supplementen. En luister naar je lichaam! 

Ik vond het een erg goed boek. Het is duidelijk, uitgebreid en makkelijk leesbaar. Wat ik zelf erg fijn vind is dat Wilson positiviteit uit draagt. Hij roept niet alleen de hele tijd wat je moet doen, maar geeft daarbij ook tips voor als iets niet lukt, en andere manieren waarop je het zou kunnen proberen. Zo zegt hij bijvoorbeeld niet alleen dat je moet ontspannen, maar geeft ook ontspanningsoefeningen die je overdag kan doen. En als je dat niet kan omdat je bv op je werk zit geeft hij aanpassingen van die oefeningen zodat je ze zelfs midden tijdens een vergadering zou kunnen doen Smile Als het herstel niet gaat zoals je verwacht geeft hij adviezen hoe je toch verder kan, en hoe je kan ontdekken wat het herstel belemmert zodat je niet opgeeft omdat het allemaal niet lukt. Ik heb een hoop van dit boek geleerd! 



-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Dr. Wilsons boek is echt de moeite waard.
Het geeft ook tips hoe je de stress in je leven kunt verminderen, zelfs als dat komt van dingen die je nauwelijks kunt veranderen zoals stank op het werk of energieslurpende familieleden. Dan nog ben je niet machteloos! In het boek staat praktisch uitgelegd hoe en wat je eraan kunt doen.

Ook legt hij uit waarom het goed is om om 22 uur in je bed te liggen, ook al krijg je om 23 uur weer helemaal nieuwe energie en blijf je makkelijk wakker tot 24 of 1 uur als je niet om 22 uur in je bed ligt.
Hetzelfde voor uitslapen. Wilson legt uit waarom het een goed idee is om in ieder geval tussen 7 en 9 uur 's ochtend nog weer te slapen, ook al ben je de halve nacht wezen spoken. Om 8 uur piekt namelijk je cortisol en als je die energie voor je eigen lichaam kunt gebruiken in plaats van voor opstaan dan help je je lichaam genezen.
Natuurlijk kunnen weinig mensen het zich veroorloven elke dag uit te slapen tot 9 uur. Maar in het weekend is toch al beter dan niets!

Wat mij verder nog enorm hielp was de paragraaf "zout of geen zout: het antwoord is makkelijk". Je lichaam heeft zout nodig om te functioneren.
Helaas is onze maatschappij panisch voor zout geworden ivm hoge bloeddruk. Maar veel vermoeide mensen hebben juist een lage bloeddruk. Dat is net zo ongezond als een te hoge bloeddruk. Dan is zout een goed iets om te eten.
Hij legt ook uit dat je lichaam vaak uitgedroogd is, je hebt voortdurend dorst omdat je lichaam de tegenhanger van zout uitplast als je te weinig zout in je lichaam hebt. Zout is natrium, de tegenhanger is kalium. Je hebt vast wel eens van de 'natrium-kalium-pomp' gehoord. Dat is het evenwicht dat elke cel onderhoudt met zijn omgeving.

Hoe los je een zouttekort op als er ook een vochttekort is? Door een schep zout in je water/thee/soep te doen. Daar kikker je van op.

Hij legt ook uit wanneer je moet eten. Voor 10 uur! anders ben je de hele dag bezig je energietekort in te halen. En dan een vroege lunch (11.30). Tussen 14 en 15 uur een voedzame snack om de (cortisol)dip van 16-17 uur op te vangen. En dan om 17.30 je avondeten. En voor het slapen nog een gezonde hap met eiwitten om je door de nacht te helpen.
Hij is een voorstander van combinatie-eten: koolhydraten, vet en eiwit omdat die hun energie met verschillende snelheden prijsgeven aan het lichaam.
Vermoeide mensen raken compleet gevloerd als ze ontbijten met sinasappelsap of yoghurt met fruit. Wilson legt uit hoe dat komt en wat je er aan kunt doen.

Het gaat ook over koffie, cola en chocola. En in plaats van dat te verbieden legt hij uit waarom je lichaam zo snakt naar deze dingen. En wat ze met je doen. Hetzelfde voor junkfood en alcohol.
Het is echt geen belerend boek, het is erop gericht dat je begrijpt wat er aan de hand is en dat je zelf aan het stuur gaat zitten en besluit wat het is dat jij zelf wilt.
Die ontsnapping uit het machteloze gevoel, dat is volgens Wilson de beste aanpak voor vermoeide mensen. En voor die ontsnapping hoef je echt geen energie te hebben, die geeft energie. Wilson geeft praktische adviezen en achtergronduitleg als je dat interessant vindt.



-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Ben je moe zonder reden? Heb je moeite met opstaan ‘s ochtends? Heb je koffie of cola nodig om door te kunnen gaan? Ben je uitgeput en gestresst? Heb je drang naar zoete of hartige snacks? Worstel je met de eisen die het dagelijkse leven aan je stelt? Kun je niet herstellen van stress of ziekte? Heb je geen plezier meer in je leven? Heb je een verminderd libido? Dan heb je waarschijnlijk, net als ik, bijnieruitputting.
Met heldere, gemakkelijk te begrijpen instructies laat Dr. Wilson je niet alleen zien hoe je kunt ontdekken of je aan bijnieruitputting lijdt, maar ook wat je moet doen om je weer goed te kunnen voelen.
Ik denk dat dit boek belangrijk is voor heel veel mensen die met bovenstaande problemen worstelen en die door hun huisarts met een kluitje het riet in worden gestuurd. “Leer er maar mee te leven”, “het zit alleen maar tussen je oren”, “neem maar een antidepressivum” of “ga maar naar een psycholoog!” Daarmee worden patiënten vaak weggestuurd. Er zijn ook geen labtesten beschikbaar die het probleem duidelijk laten zien. De enige waarden, die als afwijkend gezien worden, zijn de waarden voor de ziekte van Addison, een ziekte waarbij de bijnieren helemaal geen cortisol meer produceren en voor het syndroom van Cushing, waarbij de bijnieren veel te veel cortisol produceren. Er zit, wat de doktoren betreft, niets tussenin. Omdat bijnieruitputting ook niet onder één noemer die vergoed wordt door het ziekenfonds is te vangen of waar een behandeling voor voorhanden is, wordt het hele probleem in de doofpot gestopt. Ik weet wel zeker dat iedere arts dagelijks gevallen van bijnieruitputting, in meer of mindere mate, in zijn spreekkamer ziet, maar omdat hij niet heeft geleerd hoe hij de signalen en symptomen moet interpreteren en ook niet weet hoe hij deze mensen moet behandelen, negeert hij het probleem.
Ik wilde dat ik dit boek 40 jaar geleden had gehad, dan was het met mijn gezondheid niet zo erg achteruit gegaan en had ik ws geen auto-immuunaandoeningen ontwikkeld.